Loddaralist í að­draganda 29. ágúst

Þessa dagana berst dreifiefni inn um póstlúgur landsmanna frá báðum fylkingum í Evrópumálunum. Þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst snýst formlega um hvort hefja skuli aðildarviðræður, um að „kíkja í pakkann" eins og það er kallað.

Ríkisstjórninni, oft kenndri við Valkyrjurnar, má telja tvennt til tekna: hert eftirlit á landamærunum og endurskipulagningu einkunnakerfis grunnskólanna. Kosningaloforðin voru hins vegar önnur og stærri. Vextir skyldu barðir niður með sleggju, verðbólgan hamin og hvorki aðildarviðræður né þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB settar á dagskrá. Nú, einu og hálfu ári síðar, mælist verðbólga meiri en fyrir kosningar, sleggjan hefur ekki fundist og þjóðaratkvæðagreiðslan fer fram eftir hálfan mánuð. Bilið milli orða og efnda er orðið að vinnulagi – það er loddaralistin.

Alvarlegasti þáttur hennar er framsetningin á því hvað sé í húfi. Landsmönnum er talin trú um að aðild hafi óveruleg áhrif á ríkissjóð. Í umfjöllun utanríkisráðuneytisins frá því í júní er nettóframlag Íslands til ESB metið á 10–15 milljarða króna á ári og „aðildargjaldið" sagt 2–7 milljarðar króna þegar EES-kostnaður er dreginn frá, fjögurra setninga mat án heimildar, án viðmiðunarárs og án þess að brúttógreiðslan sé nefnd. Óháð úttekt Samtaka skattgreiðenda, reiknuð eftir eigin fjármögnunarreglum ESB og sannreynd á raungreiðslum Finnlands og Króatíu, setur nettókostnaðinn á 23–44 milljarða króna á ári með miðgildi um 34 milljarða króna. Hagstæðasti endinn á því bili er helmingi hærri en efri mörk opinberu tölunnar. Samtökin töldu framsetninguna nógu alvarlega til að senda formlegt erindi til lýðræðis- og mannréttindaskrifstofu ÖSE.

Trén í frumskógi ESB eru mörg og skógurinn er bæði stór og þéttur, eins og góður maður komst að orði. Sá sem einblínir á opinberu töluna sér hvorki skóginn né trén. Kjósendur eiga rétt á heildarmyndinni áður en gengið er að kjörborðinu 29. ágúst.

Höfundur er ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com