Hundalífið í Kópa­vogi

Síðan ég fór í framboð, hreinlega síðan ég fór prófkjör í vetur, hefur fólk komið til mín og beðið mig um að gera eitthvað í málefnum hundaeigenda. Ég get sagt ykkur að þetta er heitt málefni í Kópavogi. Það kom mér svolítið á óvart, ég sá þetta kannski ekki fyrir mér sem eitt af stóru málunum, sem þetta kannski er ekki heldur; en þetta skiptir marga máli og ég skil það. Hundaeigendur í Kópavogi fá ekkert fyrir sinn snúð. Ég hef talað við fólk úr öllum hverfum bæjarins sem hafa sagt mér frá sömu þörfinni: að fá fleiri og betri svæði þar sem hægt er að sleppa hundum lausum á öruggan hátt.

Það væri mikilvægt skref fyrir Kópavog að byggja upp lausagöngusvæði fyrir hunda, þar sem dýr og eigendur þeirra geta notið útiveru við góðar aðstæður. En svo væri líka gott að fá minni svæði inni í hverfum þar sem hundar og eigendur geta hist, æft sig saman og átt góða stund. Þar sem hundar fá að hreyfa sig, hitta aðra hunda og læra félagsfærni í öruggu umhverfi. Þetta er gott samfélagsmál.

Hundar sem fá reglulega hreyfingu, umhverfisþjálfun og félagsþjálfun verða öruggari og betri hundar í samfélaginu okkar. Eigendur verða öruggari með hundana sína og samvera fólks og dýra verður auðveldari fyrir alla. Þetta skiptir nefnilega líka máli fyrir þau sem eru hrædd við hunda. Það myndi hreinlega skapa meiri ró ef það væri skýrt hvar hundum er sleppt lausum og hvar ekki. Það er einfaldlega betra fyrir okkur öll þegar skipulagið er skýrt, sanngjarnt og virkar í raun.

Í dag sækja margir Kópavogsbúar þjónustu og aðstöðu í önnur sveitarfélög. Fólk keyrir með hundana sína til Reykjavíkur á Geirsnef eða í Paradísardal; eða í Garðabæ á hundasvæðið við Garðahraunsveg svo eitthvað sé nefnt til að finna svæði þar sem Kópavogur hefur skilað auðu í þessum efnum hingað til. Ég verð að segja það, mér finnst það ekki vera nógu gott fyrir næst stærsta sveitarfélag landsins. Við eigum að geta gert betur.

Hundahald er leyft í Kópavogi og með því fylgir ábyrgð, bæði hjá eigendum og sveitarfélaginu sjálfu. Sveitarfélagið á ekki bara að innheimta gjöld heldur líka að tryggja lágmarks aðstöðu fyrir dýr og eigendur þeirra. Hundar eru skyni gæddar verur sem þurfa hreyfingu, útiveru og öruggt rými til að þrífast.

Þetta tengist líka stærri spurningum um hvernig bæ við viljum byggja. Ég vil Kópavog þar sem lífsgæði, græn svæði og mannvænt skipulag fá meira vægi. Bæ þar sem við hugsum um samfélagið í heild sinni, líka dýrin sem búa hér með okkur.

Undanfarin ár hefur mikið verið byggt í Kópavogi og víða gengið langt í þéttingu. Á sama tíma hafa græn svæði minnkað, opnum svæðum fækkað og nærumhverfið víða orðið kaldara og harðara. Þá gefur það augaleið að við verðum að hugsa þessar þarfir inn í grunn innviði bæjarins. Fólk og ferfætlingar þurfa rými til útiveru, samveru og hreyfingar.

Það getur ekki verið eðlilegt að næst stærsta sveitarfélag landsins hafi ekki byggt upp raunverulega og aðgengilega aðstöðu fyrir hundaeigendur. Afleiðingin er sú að fólk leitar í önnur sveitarfélög eftir svæðum sem Kópavogur hefur ekki sinnt sjálfur.

Fyrir mér snýst þetta um lífsgæði, ábyrgð og skýra sýn á samfélagið okkar. Með góðu skipulagi getum við skapað bæ þar sem fleiri geta notið sín. Bæ þar sem tekið er mið af raunverulegu lífi íbúanna og þeim ekki vísað í önnur sveitarfélög til að nýta sér grundvallaraðstöðu sem skylt er að veita.

Ég vil sjá hundavænni Kópavog. Ég held að sá Kópavogur verði einfaldlega betri fyrir okkur öll.

Höfundur er Kópavogsbúi og skipar 4. sæti á lista Samfylkingarinnar í Kópavogi.