Salómonsdómur í deilu um pinnahælaför í parketi

Eftir tæp­lega þriggja ára leigutíma krafðist leigu­salinn heimildar til þess að ganga að 560.000 króna tryggingu leigj­endanna upp í kostnað við slípun og lökkun á parketi vegna skemmda sem hann taldi þá síðar­nefndu al­farið bera ábyrgð á með því að ganga um gólf á pinna­hælum

Parketið var talið heilt og hrörnun lítil og það sett í svo­kallaðan B-flokk eftir út­tekt sem gerð var á íbúðinni við upp­haf leigutímans, í septem­ber 2022. Leigu­salinn lætur þess meðal annars getið í kröfu sinni að hann hafi í mars 2025 „tekið eftir förum á gólfi eftir hæla­skó og sent móður varnaraðila tölvupóst þess efnis og beðið um að skór með pinna­hæl yrðu ekki notaðir innan­dyra.“

Íbúðinni var skilað í ágúst það sama ár og leigu­salinn tók þá myndir af gólf­efnunum og fékk ástand þeirra metið með þeirri niður­stöðu að „för væru eftir pinna­hæla um alla íbúð“ og áætlaður við­gerðar­kostnaður næmi 535.680 krónum.

Þeirri upp­hæð vildi leigu­salinn fá að ráð­stafa af tryggingu leigj­endanna sem aftur á móti höfnuðu þeirri kröfu, meðal annars með vísan til þess að sá sami og gerði upp­haf­legu út­tektina hafi verið í fríi og ekki verið kallaður til aftur.

Óeðli­legt slit

Þess í stað hafi leigu­salinn „verið búin að ákveða að fá skoðunar­mann sem hún þekki og sé starfs­maður parket­verslunar, til að skoða gólfið og meta skemmdir.“ Leigj­endurnir hafi einnig óskað eftir því að fá að vera viðstaddir skoðunina en óljós svör um tíma­setningu hafi orðið til þess að þeim hafi í raun aldrei gefist tækifæri til þess.

Leigu­salinn brást við höfnuninni með því að kalla aftur til upp­haf­lega skoðunar­manninn og hvatti leigj­endurna, með eins dags fyrir­vara, til þess að vera viðstaddir út­tekt hans. Leigj­endurnir sögðust ekki hafa tök á því og gerðu auk þess fyrir­vara um að nýir leigj­endur væru þá búnir að vera í íbúðinni í fimm vikur.

Sam­kvæmt þeirri út­tekt „voru lítil göt eftir pinna­hæla sjáan­leg um alla íbúð“ og með hlið­sjón af myndum sem teknar voru við upp­haf leigutíma­bilsins teldist slitið á gólf­efni ekki eðli­legt og mælt með því að parketið yrði slípað og lakkað upp á nýtt.

Ósann­gjörn krafa

Kæru­nefnd hú­samála kemst að þeirri niður­stöðu að óhætt sé að „slá því föstu að för eftir pinna­hæla hafi verið á parketinu eftir leigutíma varnaraðila“. Þessu til stuðnings er vísað til greinar­gerðar leigj­endanna sem hafna því að pinna­hælaförin séu „um alla íbúð“ heldur á af­mörkuðum svæðum og til dæmis ekki á gólfi undir rúmum, stofusófa og öðrum hús­gögnum.

Þá er bent á að leigj­endurnir byggi mála­til­búnað sinn á því að „ósann­gjarnt verði að telja að þeir greiði kostnað við lökkun og slípun á öllu gólf­efninu enda væri sóknaraðili þannig að hagnast á við­gerðinni.“

Einnig verði að líta til þess að um það bil fimm vikur liðu frá lokum leigutíma þar til skoðunar­maður tók íbúðina út og í milli­tíðinni höfðu nýir leigj­endur flutt inn, „auk þess sem skoðunar­maður hafði sam­kvæmt gögnum málsins til saman­burðar aðeins myndir sem voru teknar við upp­haf leigutíma en ekki lok hans.“

Óljós ábyrgð

Því verði að líta svo á að óvissa sé um um­fang skemmdanna sem leigj­endurnir beri ábyrgð á og að taka verði til­lit til þess að leigu­salinn hafi ein­hliða út­vegað eina kostnaðar­matið sem liggur fyrir.

Kæru­nefndin telji því hæfi­legt að leigj­endurnir greiði helming við­gerðar­kostnaðarins sam­kvæmt því mati, eða 267.840 krónur, sem fallist er á að leigu­salinn ráð­stafi af tryggingarfénu. Að því virtu beri leigu­salanum að skila eftir­stöðvum 560.000 króna tryggingarinnar, eða 227.090 krónum með vöxtum.