Tímamót í uppbyggingarsögu Reykjavíkur Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 4. maí 2026 09:31 Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Það gerist ekki á hverjum degi að ríki og sveitarfélag nái saman um stórfellda uppbyggingu sem getur raunverulega breytt stöðu þúsunda fjölskyldna. Þess vegna boða þeir samningar sem við fjármálaráðherra undirrituðum ásamt félags- og húsnæðisráðherra í upphafi vikunnar, um nýtingu ríkislóða og ríkiseigna í Reykjavík, stór tímamót. Hér er verið að leggja grunn að 1.200 til 1.400 nýjum íbúðum á næstu árum, á sama tíma og mörg eldri ágreiningsmál eru leyst með skynsamlegum hætti. Fólk þarf heimili. Á meðan skortur á húsnæði þrýstir upp verði og leigu, og ungt fólk, fjölskyldur og eldri borgarar finna fyrir vaxandi óöryggi, skiptir mestu máli að lóðir fari í uppbyggingu og að framkvæmdir hefjist. Þessir samningar tryggja einmitt það. Um er að ræða íbúðauppbyggingu á lykilstöðum í borginni, meðal annars í Borgartúni, við Grensásveg, á efri hluta Laugavegar, við Laugarnesveg, á Seljavegi og austan Korpúlfsstaða. Þar með er ekki aðeins verið að fjölga íbúðum heldur einnig að nýta betur land og eignir sem þegar eru til staðar. Það er skynsamleg borgarþróun, hagkvæm nýting innviða og ábyrg nálgun í skipulagsmálum. Sérstaklega ber að fagna því að 20 til 30 prósent íbúðanna verði hagkvæmar íbúðir. Þar undir falla almennar íbúðir, leiguíbúðir, stúdentaíbúðir, íbúðir fyrir eldra fólk og búseturéttaríbúðir. Þetta skiptir máli. Húsnæðismarkaðurinn leysir ekki einn og sér þann vanda sem við stöndum frammi fyrir. Samfélagið þarf að tryggja fjölbreytt búsetuform og raunveruleg tækifæri fyrir fólk með ólíkar þarfir og mismunandi greiðslugetu. Samningarnir sýna líka hvað næst þegar stjórnvöld vinna saman í stað þess að standa hvort gegn öðru. Of lengi hafa mál sem þessi setið föst í kerfum, ágreiningi og togstreitu milli stjórnvaldsstiga. Nú hefur önnur leið verið farin: lausnamiðað samstarf og framkvæmdahugur. Auðvitað verður alltaf hægt að deila um einstök atriði, verð, útfærslur og tímasetningar. Það fylgir öllum stórum verkefnum. En meginatriðið má ekki týnast í smáatriðunum. Þessi niðurstaða þýðir fleiri heimili, meira framboð og sterkari borg til framtíðar. Reykjavík þarf meiri uppbyggingu. Ísland þarf meiri uppbyggingu. Fólkið sem bíður eftir öruggu húsnæði þarf aðgerðir. Þess vegna voru þessir uppbyggingarsamningarnir nauðsynlegir. Þeir voru flóknir, tóku langan tíma en þeir standa líka uppúr sem eitt mikilvægasta framlag okkar samstarfsflokkanna í borgarstjórn til byggingarsögu Reykjavíkur á þessu stutta kjörtímabili sem senn er á enda. Við sögðumst ætla að fjölga íbúðum og tryggja uppbyggingu og nú eru 1200-1400 íbúðir komnar í farveg á ríkislóðum ásamt nýju hverfi í Höllum í Úlfarsárdal sem rísa mun á komandi árum. Þetta eru verk sem skipta máli. Höfundur er borgarstjóri.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun