Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar 3. maí 2026 21:00 Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Verslun Mest lesið Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Halldór 25.07.2026 Halldór Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Sjá meira
Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður.
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun