Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar 22. apríl 2026 09:00 Íþróttafélögin í Reykjavík eru einstök. Þau eru sjálfseignastofnanir sem hafa byggst upp af sjálfboðaliðum og eru í dag ein af grunnstoðum Reykjavíkur í þjónustu við borgarbúa. Mikil fjölgun hefur orðið í iðkendafjölda íþróttafélaganna á síðustu árum og á sama tíma er aukin krafa um aukna þjónustu og fagmennsku. Almennt er það svo að um 95% af iðkendum félaganna eru börn og unglingar og er þátttaka vissra aldurshópa í íþróttum um 80%. Þetta er ekkert annað en fagnaðarefni, því að íþróttir eru í senn frábær forvörn, þær auka líkamlegt heilbrigði og bæta félagslegan þroska. En þessi aukning hefur skapað aukið álag á félögin, bæði starfsmenn og sjálfboðaliða sem ekki sé talað um mannvirkin. Á sama tíma er fjárhagsstaða félaganna almennt mjög slæm og því þarf að fara í endurskoðun á þjónustuhlutverki þeirra með tilliti til breyttra aðstæðna. Það er sorglegt en staðreynd að núverandi meirihluti í Reykjavíkurborg virðist vera í nöp við íþróttafélögin í borginni. Ítrekað hafa félögin verið svikin um loforð um uppbyggingu á félagssvæðum, jafnvel þó að undirritaðir samningar um slíka uppbyggingu liggi fyrir. Þá hafa samskipti borgarinnar við félögin verið slæm. Illa er svarað og seint og lítið um aðgerðir eða efndir í þeim málefnum sem félögin eru að glíma við. Í dag er ekkert samráð haft við félögin í tengslum við frístund og skóla. Því þarf að kippa í liðinn undir eins. Til dæmis neitar Reykjavíkurborg að starfsmenn frístundarheimila labbi eða fari í rútu með krökkunum á æfingar, sem ætti að vera hluti af þeirra starfi. Kerfið á að virka alla leið. Það er ekki hægt að ætlast til þess að íþróttafélögin geti sinnt félagsþjónustu við börn og unglinga, án þess að samráð sé haft við skóla og borgaryfirvöld. Íþróttafélögin í Reykjavík eru stolt okkar Reykvíkinga, þau eru kjarni hverfanna og lykilþáttur í uppeldi barna okkar. Borgin ætti að sýna félögunum og starfsemi þeirra meiri virðingu. Staðreyndin er sú að forsvarsmenn, sjálfboðaliðar og starfsmenn íþróttafélaganna eru að gefast upp. Það er gríðarleg óánægja innan íþróttahreyfingarinnar með framkomu borgarinnar í samskiptum við félögin. Íþróttafélögin hafa lagt mikinn metnað í að sinna starfi sínu eins og vel og þau mögulega geta, en hafa, því miður, ítrekað mætt dónaskap og valdahroka frá borgaryfirvöldum. Miðflokkurinn mun leggja áherslu á að íþróttafélögin í Reykjavík og Reykjavíkurborg muni sameiginlega laga þessi samskipti og tryggja betri þjónustu við börnin okkar. Þetta snýst ekki um fjármagn, þetta snýst aðallega um viðhorf og ákvörðunartöku. Það þarf að breyta þessu. Tækifærið er núna! Höfundur er í þriðja sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Lárus Blöndal Sigurðsson Mest lesið Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Sjá meira
Íþróttafélögin í Reykjavík eru einstök. Þau eru sjálfseignastofnanir sem hafa byggst upp af sjálfboðaliðum og eru í dag ein af grunnstoðum Reykjavíkur í þjónustu við borgarbúa. Mikil fjölgun hefur orðið í iðkendafjölda íþróttafélaganna á síðustu árum og á sama tíma er aukin krafa um aukna þjónustu og fagmennsku. Almennt er það svo að um 95% af iðkendum félaganna eru börn og unglingar og er þátttaka vissra aldurshópa í íþróttum um 80%. Þetta er ekkert annað en fagnaðarefni, því að íþróttir eru í senn frábær forvörn, þær auka líkamlegt heilbrigði og bæta félagslegan þroska. En þessi aukning hefur skapað aukið álag á félögin, bæði starfsmenn og sjálfboðaliða sem ekki sé talað um mannvirkin. Á sama tíma er fjárhagsstaða félaganna almennt mjög slæm og því þarf að fara í endurskoðun á þjónustuhlutverki þeirra með tilliti til breyttra aðstæðna. Það er sorglegt en staðreynd að núverandi meirihluti í Reykjavíkurborg virðist vera í nöp við íþróttafélögin í borginni. Ítrekað hafa félögin verið svikin um loforð um uppbyggingu á félagssvæðum, jafnvel þó að undirritaðir samningar um slíka uppbyggingu liggi fyrir. Þá hafa samskipti borgarinnar við félögin verið slæm. Illa er svarað og seint og lítið um aðgerðir eða efndir í þeim málefnum sem félögin eru að glíma við. Í dag er ekkert samráð haft við félögin í tengslum við frístund og skóla. Því þarf að kippa í liðinn undir eins. Til dæmis neitar Reykjavíkurborg að starfsmenn frístundarheimila labbi eða fari í rútu með krökkunum á æfingar, sem ætti að vera hluti af þeirra starfi. Kerfið á að virka alla leið. Það er ekki hægt að ætlast til þess að íþróttafélögin geti sinnt félagsþjónustu við börn og unglinga, án þess að samráð sé haft við skóla og borgaryfirvöld. Íþróttafélögin í Reykjavík eru stolt okkar Reykvíkinga, þau eru kjarni hverfanna og lykilþáttur í uppeldi barna okkar. Borgin ætti að sýna félögunum og starfsemi þeirra meiri virðingu. Staðreyndin er sú að forsvarsmenn, sjálfboðaliðar og starfsmenn íþróttafélaganna eru að gefast upp. Það er gríðarleg óánægja innan íþróttahreyfingarinnar með framkomu borgarinnar í samskiptum við félögin. Íþróttafélögin hafa lagt mikinn metnað í að sinna starfi sínu eins og vel og þau mögulega geta, en hafa, því miður, ítrekað mætt dónaskap og valdahroka frá borgaryfirvöldum. Miðflokkurinn mun leggja áherslu á að íþróttafélögin í Reykjavík og Reykjavíkurborg muni sameiginlega laga þessi samskipti og tryggja betri þjónustu við börnin okkar. Þetta snýst ekki um fjármagn, þetta snýst aðallega um viðhorf og ákvörðunartöku. Það þarf að breyta þessu. Tækifærið er núna! Höfundur er í þriðja sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík.