Borgarlínan og um­ferðin í Grafar­vogi

Gert er ráð fyrir að Borgarlínan fari að stórum hluta í sérrými, jafnt í Grafarvogi sem annars staðar. En slíkt rými verður ekki til úr engu. Á jafn mikilvægum samgönguæðum eins og Höfðabakka og Gullinbrú verður það ekki gert nema með einum hætti: að taka rými frá núverandi umferð og þrengja að henni.

Fyrir íbúa í Grafarvogi þýðir þetta einfaldlega meiri þrengsli, lengri ferðatíma og endalausar tafir. Nú þegar er reyndar byrjað að þrengja að umferð í og úr Grafarvogi með arfavitlausum aðgerðum á Höfðabakka. Umferðin hefur þyngst og flæði versnað. Strætó situr fastur í sömu umferð eins og aðrir, sem leiðir til lengri ferðatíma og lakari þjónustu. Hugmyndafræðin á bak við þessa tafastefnu liggur fyrir: að gera notkun einkabílsins svo óbærilega að Borgarlínunni verði tekið fagnandi.

Skortur á skýrum svörum veldur áhyggjum. Grafarvogsbúar fá ekki skýra mynd af því hvernig þessar lykilæðar verða skipulagðar til framtíðar, þrátt fyrir að breytingarnar muni hafa bein áhrif á daglegt líf þeirra.

Hér er um að ræða verkefni upp á hundruð milljarða sem á að breyta lífi fólks. Í slíkum aðstæðum ætti að liggja skýrt fyrir hvernig það bætir stöðuna en ekki að gera hana verri.

Fyrir íbúa í Grafarvogi er þetta kýrskýrt: ef lausnin felst í því að þrengja að umferð löngu áður en meintur valkostur kemst í gagnið, þ.e. Borgarlínan, þá er hún engin lausn.

Því er eðlilegt að hafna þessum hugmyndum um Borgarlínu í núverandi mynd – alfarið.

Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi