Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar 24. mars 2026 13:02 Ef þú ert verðandi foreldri eða átt ungbarn þá getur þú sparað þér mikinn kostnað vegna bleyjukaupa. Þú getur líka sparað þér og barninu þínu mikil leiðindi og erfiðleika með því að setja barnið þitt á kopp áður en það er búið að læra og venjast að gera öll sín stykki í bleyjuna. Aðferðin er einföld og felst í því að venja barnið á kopp strax þegar barnið getur haldið höfði og helst ekki seinna en þegar það getur setið sjálft. Það er lítið mál að hafa koppinn á skiptiborðinu og halda undir handarkrika barnsins og spjalla við það smá stund til að venja barnið á að koppurinn er hluti af lífinu. Mikilvægt er að barnið sé sett á koppinn strax þegar það vaknar af blundi. Þá mun það pissa í koppinn og undirmeðvitundin tengir fljótt saman að pissa þegar sest er á koppinn. Með því að barnið pissar í koppinn eftir blund þá er það oftast með þurra bleyju á sér og venst því. Þegar barnið fer að borða fasta fæðu og hægðir fara að formast verða þær oft reglulegri og sjá má merki um að barnið sé að kúka. Þá er hægt að setja það á koppinn sem það er orðið vant að nota og fljótt finnur barnið að það er auðveldara að kúka í koppinn þannig að oftast gengur þetta vel. Ég hef heyrt raddir um að ekki sé hollt fyrir svo ung börn að sitja á koppi, en málið er að barnið þarf aldrei að sitja á koppnum nema smá stund því það mun pissa fljótt eftir blund og ef það pissar ekki fljótlega er það væntanlega búið að pissa. Aðrir segja að geta barns til að stjórna þvaglátum náist ekki fyrr en um tveggja ára aldur og ekki eigi að gera kröfu til barns að gera meira en það hefur þroska til. Svar mitt við því er að aldrei er gerð nein krafa á barnið heldur, þvert á móti. Það lærir að stjórna þvaglátum án þess að vita af því, það mun aldrei mótmæla koppnum, aldrei upplifa þreytta og pirraða foreldra sem eru að reyna að selja barninu sínu að allt í einu eigi það að breyta venjum sínum og setjast á óþægilegan kopp eða klósettsetu. Mörg börn mótmæla því harðlega og eiga erfitt með að slaka á og gera stykkin sín við nýjar aðstæður. Betra er að sleppa við það og eyða dýrmætum tíma með barninu við uppbyggilegri hluti, s.s. lestur, spjall, spil og aðra skemmtilega leiki. Gangi þér og barninu þínu vel. Höfundur er leikskólastjóri á eftirlaunum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Ef þú ert verðandi foreldri eða átt ungbarn þá getur þú sparað þér mikinn kostnað vegna bleyjukaupa. Þú getur líka sparað þér og barninu þínu mikil leiðindi og erfiðleika með því að setja barnið þitt á kopp áður en það er búið að læra og venjast að gera öll sín stykki í bleyjuna. Aðferðin er einföld og felst í því að venja barnið á kopp strax þegar barnið getur haldið höfði og helst ekki seinna en þegar það getur setið sjálft. Það er lítið mál að hafa koppinn á skiptiborðinu og halda undir handarkrika barnsins og spjalla við það smá stund til að venja barnið á að koppurinn er hluti af lífinu. Mikilvægt er að barnið sé sett á koppinn strax þegar það vaknar af blundi. Þá mun það pissa í koppinn og undirmeðvitundin tengir fljótt saman að pissa þegar sest er á koppinn. Með því að barnið pissar í koppinn eftir blund þá er það oftast með þurra bleyju á sér og venst því. Þegar barnið fer að borða fasta fæðu og hægðir fara að formast verða þær oft reglulegri og sjá má merki um að barnið sé að kúka. Þá er hægt að setja það á koppinn sem það er orðið vant að nota og fljótt finnur barnið að það er auðveldara að kúka í koppinn þannig að oftast gengur þetta vel. Ég hef heyrt raddir um að ekki sé hollt fyrir svo ung börn að sitja á koppi, en málið er að barnið þarf aldrei að sitja á koppnum nema smá stund því það mun pissa fljótt eftir blund og ef það pissar ekki fljótlega er það væntanlega búið að pissa. Aðrir segja að geta barns til að stjórna þvaglátum náist ekki fyrr en um tveggja ára aldur og ekki eigi að gera kröfu til barns að gera meira en það hefur þroska til. Svar mitt við því er að aldrei er gerð nein krafa á barnið heldur, þvert á móti. Það lærir að stjórna þvaglátum án þess að vita af því, það mun aldrei mótmæla koppnum, aldrei upplifa þreytta og pirraða foreldra sem eru að reyna að selja barninu sínu að allt í einu eigi það að breyta venjum sínum og setjast á óþægilegan kopp eða klósettsetu. Mörg börn mótmæla því harðlega og eiga erfitt með að slaka á og gera stykkin sín við nýjar aðstæður. Betra er að sleppa við það og eyða dýrmætum tíma með barninu við uppbyggilegri hluti, s.s. lestur, spjall, spil og aðra skemmtilega leiki. Gangi þér og barninu þínu vel. Höfundur er leikskólastjóri á eftirlaunum.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar