Loksins fá sjónarmið Afstöðu hljómgrunn Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 16. mars 2026 12:03 Þar sem ég sat á landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi og afleiðingum þess á Hilton Reykjavík Nordica fyrr í mánuðinum læddist að mér grunur sem ég átti eiginlega erfitt með að trúa og reglulega leit ég í kringum mig til að fullvissa mig um að þetta væri ekki ímyndun. Hver á fætur öðrum stigu fram sérfræðingar, fulltrúar stofnana og samtaka og héldu ótrúlega kunnuglegar ræður. Orðræðan var ekki bara svipuð heldur voru ræðurnar nánast orðréttar þeim sem við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum flutt undanfarna áratugi. Þetta var svolítið eins og einhver væri að lesa upp úr gömlum greinum sem við höfum birt, til dæmis hugmyndir um að rjúfa vítahring ofbeldis, tala um ábyrgð án þess að loka á samtal, byggja upp traust og skapa raunveruleg úrræði til breytinga. Þetta eru sjónarmið sem hafa lengi verið til staðar en hafa orðið undir í umræðunni þar sem refsivendinum einum hefur verið haldið hátt á lofti. Þess vegna var þessi dagur á margan hátt sérstakur. Fyrir það fyrsta þá er einnig nokkuð merkilegt að fundur sem þessi hafi yfirleitt verið haldinn. Fyrir nokkrum árum hefði það líklega þótt óhugsandi að safna á sama stað fulltrúum stofnana, félagasamtaka, sérfræðingum, fólki með reynslu af refsivörslukerfinu og jafnvel fólki sem hefur sjálft beitt ofbeldi til að ræða þetta eina mál, þ.e. ofbeldi og hvernig við getum dregið úr því. Sú staðreynd ein og sér bendir til þess að eitthvað sé að breytast í íslensku samfélagi. Við erum loksins farin að ræða ofbeldi sem samfélagslegt vandamál sem þarf að takast á við með fleiri úrræðum en refsingu. Það sem mér fannst þó mikilvægast er sú aukna áhersla sem lögð var á traust og raunveruleg úrræði. Mörg sem beita ofbeldi bera með sér eigin áföll og brostið traust gagnvart hinum ýmsu kerfum. Sú staðreynd réttlætir að sjálfsögðu aldrei ofbeldi en skiptir máli ef markmiðið er að breyta hegðun til hins betra. Ef fólk upplifir að kerfið sé eingöngu til að dæma það en ekki hjálpa því þá lokast samtalið sjálfkrafa. Þarna kemur jafningjastuðningur að góðum notum. Þegar einstaklingur hittir annan sem hefur sjálfur gengið í gegnum sambærilega reynslu og hefur jákvæða sögu að segja skapast traust. Samtalið verður heiðarlegra og ábyrgðin raunveruleg. Við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum lengi boðað þá staðreynd að breytingar gerast ekki með refsingu einni saman heldur þurfa að koma til ábyrgð, stuðningur og raunveruleg tækifæri til að breyta lífi fólks. Þess vegna höfum við lagt mikla áherslu á jafningjastarf, fræðslu og ráðgjöf. Ég vil þakka skipuleggjendum fundarins sérstaklega fyrir að skapa þennan góða vettvang. Slík samtöl eru ekki aðeins mikilvæg heldur nauðsynleg ef við ætlum í alvöru að draga úr ofbeldi og rjúfa vítahring ítrekaðra brota. Stundum tekur langan tíma fyrir hugmyndir að ná fótfestu. En stundum finnur maður líka að eitthvað er að breytast. Þessi dagur var einmitt þannig dagur. Höfundur er formaður Afstöðu – réttindafélags. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Fangelsismál Mest lesið Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson Skoðun Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun People have the power? Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Sumarið er tíminn…. en ekki fyrir öll börn Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kæru landar - Af hverju eigum við að segja JÁ í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Forgangsröðun fjár úti í skurði Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Staða Grindavíkur Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Fyrstu fasteignakaup sjaldan verið aðgengilegri Víðir Arnar Kristjánsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan 2026: Vöxturinn er ekki lengur sjálfgefinn Herborg Svana Hjelm skrifar Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Hversu mikið af varnarefnum er í matnum þínum? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Tveir öfgamenn ganga inn á bar... Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Hildarleikur Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Frístundastarf skiptir máli - líka á sumrin ! Steinn Jóhannsson,Soffía Pálsdóttir ,Jakob Frímann Þorsteinsson skrifar Skoðun Börn send fram og til baka Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Flugfélög og styrkur stéttarfélaga, traust og tryggð Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun Framkvæmdastjórar SA styðja hækkun kostnaðar við opinbert eftirlit Hörður Þorsteinsson skrifar Sjá meira
Þar sem ég sat á landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi og afleiðingum þess á Hilton Reykjavík Nordica fyrr í mánuðinum læddist að mér grunur sem ég átti eiginlega erfitt með að trúa og reglulega leit ég í kringum mig til að fullvissa mig um að þetta væri ekki ímyndun. Hver á fætur öðrum stigu fram sérfræðingar, fulltrúar stofnana og samtaka og héldu ótrúlega kunnuglegar ræður. Orðræðan var ekki bara svipuð heldur voru ræðurnar nánast orðréttar þeim sem við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum flutt undanfarna áratugi. Þetta var svolítið eins og einhver væri að lesa upp úr gömlum greinum sem við höfum birt, til dæmis hugmyndir um að rjúfa vítahring ofbeldis, tala um ábyrgð án þess að loka á samtal, byggja upp traust og skapa raunveruleg úrræði til breytinga. Þetta eru sjónarmið sem hafa lengi verið til staðar en hafa orðið undir í umræðunni þar sem refsivendinum einum hefur verið haldið hátt á lofti. Þess vegna var þessi dagur á margan hátt sérstakur. Fyrir það fyrsta þá er einnig nokkuð merkilegt að fundur sem þessi hafi yfirleitt verið haldinn. Fyrir nokkrum árum hefði það líklega þótt óhugsandi að safna á sama stað fulltrúum stofnana, félagasamtaka, sérfræðingum, fólki með reynslu af refsivörslukerfinu og jafnvel fólki sem hefur sjálft beitt ofbeldi til að ræða þetta eina mál, þ.e. ofbeldi og hvernig við getum dregið úr því. Sú staðreynd ein og sér bendir til þess að eitthvað sé að breytast í íslensku samfélagi. Við erum loksins farin að ræða ofbeldi sem samfélagslegt vandamál sem þarf að takast á við með fleiri úrræðum en refsingu. Það sem mér fannst þó mikilvægast er sú aukna áhersla sem lögð var á traust og raunveruleg úrræði. Mörg sem beita ofbeldi bera með sér eigin áföll og brostið traust gagnvart hinum ýmsu kerfum. Sú staðreynd réttlætir að sjálfsögðu aldrei ofbeldi en skiptir máli ef markmiðið er að breyta hegðun til hins betra. Ef fólk upplifir að kerfið sé eingöngu til að dæma það en ekki hjálpa því þá lokast samtalið sjálfkrafa. Þarna kemur jafningjastuðningur að góðum notum. Þegar einstaklingur hittir annan sem hefur sjálfur gengið í gegnum sambærilega reynslu og hefur jákvæða sögu að segja skapast traust. Samtalið verður heiðarlegra og ábyrgðin raunveruleg. Við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum lengi boðað þá staðreynd að breytingar gerast ekki með refsingu einni saman heldur þurfa að koma til ábyrgð, stuðningur og raunveruleg tækifæri til að breyta lífi fólks. Þess vegna höfum við lagt mikla áherslu á jafningjastarf, fræðslu og ráðgjöf. Ég vil þakka skipuleggjendum fundarins sérstaklega fyrir að skapa þennan góða vettvang. Slík samtöl eru ekki aðeins mikilvæg heldur nauðsynleg ef við ætlum í alvöru að draga úr ofbeldi og rjúfa vítahring ítrekaðra brota. Stundum tekur langan tíma fyrir hugmyndir að ná fótfestu. En stundum finnur maður líka að eitthvað er að breytast. Þessi dagur var einmitt þannig dagur. Höfundur er formaður Afstöðu – réttindafélags.
Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar
Skoðun Frístundastarf skiptir máli - líka á sumrin ! Steinn Jóhannsson,Soffía Pálsdóttir ,Jakob Frímann Þorsteinsson skrifar
Skoðun Framkvæmdastjórar SA styðja hækkun kostnaðar við opinbert eftirlit Hörður Þorsteinsson skrifar
Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun