Borg sem leyfir öllum að blómstra Rúnar Freyr Gíslason skrifar 10. mars 2026 12:15 Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Sjálfstæðisflokkurinn Rúnar Freyr Gíslason Mest lesið Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Sjá meira
Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk.
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar