Innviðasjóður Reykjavíkur: Ný nálgun Viðreisnar Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 3. febrúar 2026 08:32 Við leggjum í dag fram tillögu í borgarstjórn um að greina og útfæra Innviðasjóð Reykjavíkur, nýja og markvissa leið til að fjármagna uppbyggingu leikskóla, skóla og annarra grunninnviða borgarinnar til lengri tíma. Hugmyndin er einföld. Að byggja upp gagnsæja og ábyrgari umgjörð fyrir langtímafjárfestingar í innviðum fyrir borgarbúa. Innviðauppbygging krefst nýrrar nálgunar Reykjavík er í vexti. Íbúum fjölgar, ný hverfi rísa og þörf fyrir innviði eykst ár frá ári. Þetta eru ekki tímabundin verkefni sem klárast á einu kjörtímabili, þetta er varanleg skuldbinding við borgarbúa. Samt hefur lántaka orðið sjálfgefin leið til að fjármagna þessa uppbyggingu. Lántaka getur verið nauðsynleg, en hún má ekki vera eina svarið. Þegar framtíð borgarinnar er fjármögnuð með skuldum er kostnaðinum einfaldlega velt áfram til næstu kynslóða. Það er hvorki sjálfbært né ábyrgt. Við leggjum í dag fram tillögu í borgarstjórn um að greina og útfæra Innviðasjóð Reykjavíkur, nýja og markvissa leið til að fjármagna uppbyggingu leikskóla, skóla og annarra grunninnviða borgarinnar til lengri tíma. Hugmyndin er einföld. Að byggja upp gagnsæja og ábyrgari umgjörð fyrir langtímafjárfestingar í innviðum fyrir borgarbúa. Innviðasjóður Reykjavíkur er hugsaður sem tæki til betri forgangsröðunar og meiri festu í fjárfestingum borgarinnar. Í stað þess að arðgreiðslur frá B-hlutafélögum, tekjur af sölu byggingarréttar, innviðagjöld og sala eigna, hverfi inn í hítina þá yrðu slíkar tekjur tengdar beint við uppbyggingu innviða og niðurgreiðslu skulda sem tengjast þeim. Þetta snýst ekki um ný útgjöld. Þetta snýst um betri stjórnun. Skýrt og gagnsætt fyrirkomulag Mikilvægt er að taka af allan vafa. Innviðasjóður Reykjavíkur yrði bókhaldsleg eining innan A-hluta borgarinnar, með skýra framsetningu í fjárhagsáætlun og ársreikningi. Þetta er ekki leið til að komast fram hjá reglum, heldur leið til að beita þeim af meiri ábyrgð, gagnsæi og festu. Sjóðurinn verði ekki notaður til dags- daglegs rekstrar borgarinnar, heldur einvörðungu til langtímafjárfestinga og skuldalækkunar. Með því væri hægt að jafna sveiflur í fjárfestingum og draga úr þörf fyrir lántökur til framtíðar. Tillaga með skýra framtíðarsýn Tillaga Viðreisnar felur ekki í sér fullmótaða lausn heldur að borgarstjóra, í samráði við fjármála- og áhættusvið, verði falið að greina og útfæra Innviðasjóð og leggja fram rökstudda lokatillögu. Við leggjum til þverpólitíska nálgun sem bindur engan í niðurstöðu en krefst þess að borgin hugsi lengra en eitt fjárhagsár í senn. Valið er skýrt Viljum við halda áfram að byggja framtíð Reykjavíkur með aukinni skuldsetningu?Eða viljum við skapa kerfi sem fjármagnar innviði af ábyrgð, festu og gagnsæi? Innviðasjóður Reykjavíkur er ekki töfralausn en hann er skýrt skref í rétta átt. Og stundum eru það einmitt slík skref sem skipta mestu máli. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Borgarstjórn Sveitarstjórnarmál Leikskólar Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Við leggjum í dag fram tillögu í borgarstjórn um að greina og útfæra Innviðasjóð Reykjavíkur, nýja og markvissa leið til að fjármagna uppbyggingu leikskóla, skóla og annarra grunninnviða borgarinnar til lengri tíma. Hugmyndin er einföld. Að byggja upp gagnsæja og ábyrgari umgjörð fyrir langtímafjárfestingar í innviðum fyrir borgarbúa. Innviðauppbygging krefst nýrrar nálgunar Reykjavík er í vexti. Íbúum fjölgar, ný hverfi rísa og þörf fyrir innviði eykst ár frá ári. Þetta eru ekki tímabundin verkefni sem klárast á einu kjörtímabili, þetta er varanleg skuldbinding við borgarbúa. Samt hefur lántaka orðið sjálfgefin leið til að fjármagna þessa uppbyggingu. Lántaka getur verið nauðsynleg, en hún má ekki vera eina svarið. Þegar framtíð borgarinnar er fjármögnuð með skuldum er kostnaðinum einfaldlega velt áfram til næstu kynslóða. Það er hvorki sjálfbært né ábyrgt. Við leggjum í dag fram tillögu í borgarstjórn um að greina og útfæra Innviðasjóð Reykjavíkur, nýja og markvissa leið til að fjármagna uppbyggingu leikskóla, skóla og annarra grunninnviða borgarinnar til lengri tíma. Hugmyndin er einföld. Að byggja upp gagnsæja og ábyrgari umgjörð fyrir langtímafjárfestingar í innviðum fyrir borgarbúa. Innviðasjóður Reykjavíkur er hugsaður sem tæki til betri forgangsröðunar og meiri festu í fjárfestingum borgarinnar. Í stað þess að arðgreiðslur frá B-hlutafélögum, tekjur af sölu byggingarréttar, innviðagjöld og sala eigna, hverfi inn í hítina þá yrðu slíkar tekjur tengdar beint við uppbyggingu innviða og niðurgreiðslu skulda sem tengjast þeim. Þetta snýst ekki um ný útgjöld. Þetta snýst um betri stjórnun. Skýrt og gagnsætt fyrirkomulag Mikilvægt er að taka af allan vafa. Innviðasjóður Reykjavíkur yrði bókhaldsleg eining innan A-hluta borgarinnar, með skýra framsetningu í fjárhagsáætlun og ársreikningi. Þetta er ekki leið til að komast fram hjá reglum, heldur leið til að beita þeim af meiri ábyrgð, gagnsæi og festu. Sjóðurinn verði ekki notaður til dags- daglegs rekstrar borgarinnar, heldur einvörðungu til langtímafjárfestinga og skuldalækkunar. Með því væri hægt að jafna sveiflur í fjárfestingum og draga úr þörf fyrir lántökur til framtíðar. Tillaga með skýra framtíðarsýn Tillaga Viðreisnar felur ekki í sér fullmótaða lausn heldur að borgarstjóra, í samráði við fjármála- og áhættusvið, verði falið að greina og útfæra Innviðasjóð og leggja fram rökstudda lokatillögu. Við leggjum til þverpólitíska nálgun sem bindur engan í niðurstöðu en krefst þess að borgin hugsi lengra en eitt fjárhagsár í senn. Valið er skýrt Viljum við halda áfram að byggja framtíð Reykjavíkur með aukinni skuldsetningu?Eða viljum við skapa kerfi sem fjármagnar innviði af ábyrgð, festu og gagnsæi? Innviðasjóður Reykjavíkur er ekki töfralausn en hann er skýrt skref í rétta átt. Og stundum eru það einmitt slík skref sem skipta mestu máli. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar