Stöðugleiki sem viðmið Arnar Laxdal skrifar 23. desember 2025 11:02 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Snæfellsbær Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar