Magga Stína! Helga Völundardóttir skrifar 3. október 2025 10:02 Við sem heima sitjum og höfum gert undanfarið ár með annan fótinn í eigin heimi sem gengur sinn vanagang og hinn á samfélagsmiðlum að fylgjast með þjóðarmorði þar sem börn eru drepin, skilin eftir limlest og brennd, svipt foreldrum, framtíð og lífi. Þar sem foreldrar eru myrtir á ógeðslegri hátt en nokkurt okkar hefur séð í neinni hryllingsmynd fyrir framan börnin, erum buguð af botnlausri og vanmáttugri sorg. Mörg okkar hætt að horfa, skrollum hratt framhjá því einfalt vestrænt hjarta getur ekki borið þetta myrkur, þessa sorg og hryllingssögu. Hryllingssaga mannkyns. Aldrei hefur nokkuð annað sést á meðan drýgt er. Aldrei í sögu mannsins höfum við haft aðra eins viðurstyggð við fingur okkar daglega á litlu ofurtölvunum sem við öll höfum í vasa og veski og köllum síma. Aldrei hefur vanmátturinn orðið eins áþreifanlegur í okkar sögu þar sem við heima sitjum, vitandi af þessu, svo langt í burtu, en við fingur okkar samt. Ég á erfitt með að skilja þau sem heima sitja og spá ekki í þetta, ég á enn erfiðara með að skilja þau sem heima sitja og afneita þessu. Öll erum við með þennan hrylling við fingurna. Ég er ein af þeim sem heima situr og hái baráttu á hverjum degi við þungann sem hlýst af þeim vanmætti sem umlykur mitt auma mannshjarta og þessa hörmung sem aldrei verður afmáð og enginn veit hvernig endar. Smán mannkynsins er algjör. tik-tak tik-tik-tak, segir hjartað mitt lamað af ótta, það þýðir “sigrar hið illa?” Nú siglir hún Magga Stína okkar inn í þetta myrkur og af því eru fréttir og við þær fréttir láta landsmenn í sér heyra og því miður skríður botnleðjan þar upp á yfirborðið Íslandi og mannkyninu til ævarandi skammar. Mig langar að segja þetta: Magga Stína hefur verið áberandi og haft eins hátt og ein kona getur haft á meðan á þessu gengur. Hennar framlag er á heimstungu kallað aktivismi og það er aldrei neitt annað en akkúrat aktivismi sem hefur verið jarðvegurinn undir stoðunum sem síðan fella hið illa. En, ef það er enginn slíkur jarðvegur, þá er ekkert. Magga Stína er mold í þessum jarðveg, hetjan sem hrópar, fyrst á vindinn, svo á himininn og heiminn og stjórnmálamennina okkar, sem verða þegar í stað að hætta að ræða opinberlega um stríðs og morðóðar skepnur eins og vitiborna menn með einhver áform önnur en þau sem eru sýnd daglega á símanum okkar, við getum ekki hlustað á þetta píp lengur, við verðurm að tala mannamál við hvort annað. Magga Stína stígur svo um borð skipsins sem siglir inn í myrkur hins illa til að blakta því ljósi sem eftir er, fyrir hönd okkar allra sem heima sitjum í óbærilegum aðstæðum þess vanmáttuga. Á slíkri stundu ættum við öll að vera Magga Stína. Þetta gerir hún til að halda á lofti fána mennskunnar á meðan verið er að eyða henni og þið sem haldið að það sé betra heima setið í draumarúmi munið þetta: Á Gaza er verið að myrða börn, mömmur, pabba, ömmur, afa og allar manneskjur, það er verið að sprengja þær í loft upp, skjóta þær á færi, svelta þær og loka inni í tugþúsundavís og núna er Rauði Krossinn flúin því hann veit að hann getur ekki tryggt fólki sínu líf undan þeim morð-óðu öpum sem þarna vaða um. Það er inn í þetta sem Magga Stína siglir, með fána mennskunnar að húni og minnir ykkur í leiðnni á, sem finnst hún trufla friðinn ykkar, að þið eruð herlausir íbúar á alveg svakalega girnilegri eyju sem einhver, einhverntíma og kannski bráðum langar í. Það er hugsanlega vit í því í leiðinni að leiða hugann að því að ef hið illa sigrar þá gilda engar reglur lengur, það er ekkert að leita, það er enginn, nema allar Möggu Stínurnar. Þegar ég skrifa þetta eru bara fáeinar klukkustundir síðan hermálaráðherra Bandaríkjanna lýsti því yfir á stórum fundi með herforingjum hersins þar, að Genfarsáttmálinn væri í hans huga prump. Það væri þannig að þar sem hinn ameríski her stigi niður fæti, mætti drepa og fanga hvern þann sem hvaða hermanni sem er þætti vera drepanlegur eða óæskilegur, hvar sem þeir koma, það finnst honum. afhverju? Jú af því að augljóslega þá er það hægt, Gaza er að sjálfsögðu fordæmisgefandi, eða hvað hélduð þið? Heimurinn er vanmáttugur og það er hægðarleikur að myrða og svalla í blóði barna í beinni útsendingu án þess að neinn geri neitt, nema náttúrulega Magga Stína og hennar líkar. Þið getið svo í leiðinni haft það í huga að sami hermálaráðherra breytti nafni varnarmálaráðuneytisins í hermálaráðuneytið, eða úr „ministry of defence“ í „ministry of war“ og hefur leyfi til að koma hingað með her sinn hvenær sem er og undir hvaða kringumstæðum sem er, ætli þögnin verði eins notaleg og áður ef það gerist. Fólk eins og Magga Stína er heimsins eina von. Hún hefur lengi verið að reyna að vekja okkur, kominn tími til að vakna og standa með henni, hrópa með henni, biðja fyrir henni og öllum hennar líkum og hafa samband við öll þau sem að baki hennar standa og bjóða fram aðstoð í hvaða mynd sem er, rísa upp, vakna! Það er sturlun að yfirtaka þann heim sem við þekkjum, þetta er barátta góðs og ills og það eru þrír valkostir: Hið illa, þögnin, eða baráttan við hið illa. Hvar ert þú? Það er núna eða aldrei að svara. JE SUIS MAGGA STÍNA! Höfundur starfar við Listaháskóla Íslands og er nemandi í þjóðfræði við Háskóla Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Við sem heima sitjum og höfum gert undanfarið ár með annan fótinn í eigin heimi sem gengur sinn vanagang og hinn á samfélagsmiðlum að fylgjast með þjóðarmorði þar sem börn eru drepin, skilin eftir limlest og brennd, svipt foreldrum, framtíð og lífi. Þar sem foreldrar eru myrtir á ógeðslegri hátt en nokkurt okkar hefur séð í neinni hryllingsmynd fyrir framan börnin, erum buguð af botnlausri og vanmáttugri sorg. Mörg okkar hætt að horfa, skrollum hratt framhjá því einfalt vestrænt hjarta getur ekki borið þetta myrkur, þessa sorg og hryllingssögu. Hryllingssaga mannkyns. Aldrei hefur nokkuð annað sést á meðan drýgt er. Aldrei í sögu mannsins höfum við haft aðra eins viðurstyggð við fingur okkar daglega á litlu ofurtölvunum sem við öll höfum í vasa og veski og köllum síma. Aldrei hefur vanmátturinn orðið eins áþreifanlegur í okkar sögu þar sem við heima sitjum, vitandi af þessu, svo langt í burtu, en við fingur okkar samt. Ég á erfitt með að skilja þau sem heima sitja og spá ekki í þetta, ég á enn erfiðara með að skilja þau sem heima sitja og afneita þessu. Öll erum við með þennan hrylling við fingurna. Ég er ein af þeim sem heima situr og hái baráttu á hverjum degi við þungann sem hlýst af þeim vanmætti sem umlykur mitt auma mannshjarta og þessa hörmung sem aldrei verður afmáð og enginn veit hvernig endar. Smán mannkynsins er algjör. tik-tak tik-tik-tak, segir hjartað mitt lamað af ótta, það þýðir “sigrar hið illa?” Nú siglir hún Magga Stína okkar inn í þetta myrkur og af því eru fréttir og við þær fréttir láta landsmenn í sér heyra og því miður skríður botnleðjan þar upp á yfirborðið Íslandi og mannkyninu til ævarandi skammar. Mig langar að segja þetta: Magga Stína hefur verið áberandi og haft eins hátt og ein kona getur haft á meðan á þessu gengur. Hennar framlag er á heimstungu kallað aktivismi og það er aldrei neitt annað en akkúrat aktivismi sem hefur verið jarðvegurinn undir stoðunum sem síðan fella hið illa. En, ef það er enginn slíkur jarðvegur, þá er ekkert. Magga Stína er mold í þessum jarðveg, hetjan sem hrópar, fyrst á vindinn, svo á himininn og heiminn og stjórnmálamennina okkar, sem verða þegar í stað að hætta að ræða opinberlega um stríðs og morðóðar skepnur eins og vitiborna menn með einhver áform önnur en þau sem eru sýnd daglega á símanum okkar, við getum ekki hlustað á þetta píp lengur, við verðurm að tala mannamál við hvort annað. Magga Stína stígur svo um borð skipsins sem siglir inn í myrkur hins illa til að blakta því ljósi sem eftir er, fyrir hönd okkar allra sem heima sitjum í óbærilegum aðstæðum þess vanmáttuga. Á slíkri stundu ættum við öll að vera Magga Stína. Þetta gerir hún til að halda á lofti fána mennskunnar á meðan verið er að eyða henni og þið sem haldið að það sé betra heima setið í draumarúmi munið þetta: Á Gaza er verið að myrða börn, mömmur, pabba, ömmur, afa og allar manneskjur, það er verið að sprengja þær í loft upp, skjóta þær á færi, svelta þær og loka inni í tugþúsundavís og núna er Rauði Krossinn flúin því hann veit að hann getur ekki tryggt fólki sínu líf undan þeim morð-óðu öpum sem þarna vaða um. Það er inn í þetta sem Magga Stína siglir, með fána mennskunnar að húni og minnir ykkur í leiðnni á, sem finnst hún trufla friðinn ykkar, að þið eruð herlausir íbúar á alveg svakalega girnilegri eyju sem einhver, einhverntíma og kannski bráðum langar í. Það er hugsanlega vit í því í leiðinni að leiða hugann að því að ef hið illa sigrar þá gilda engar reglur lengur, það er ekkert að leita, það er enginn, nema allar Möggu Stínurnar. Þegar ég skrifa þetta eru bara fáeinar klukkustundir síðan hermálaráðherra Bandaríkjanna lýsti því yfir á stórum fundi með herforingjum hersins þar, að Genfarsáttmálinn væri í hans huga prump. Það væri þannig að þar sem hinn ameríski her stigi niður fæti, mætti drepa og fanga hvern þann sem hvaða hermanni sem er þætti vera drepanlegur eða óæskilegur, hvar sem þeir koma, það finnst honum. afhverju? Jú af því að augljóslega þá er það hægt, Gaza er að sjálfsögðu fordæmisgefandi, eða hvað hélduð þið? Heimurinn er vanmáttugur og það er hægðarleikur að myrða og svalla í blóði barna í beinni útsendingu án þess að neinn geri neitt, nema náttúrulega Magga Stína og hennar líkar. Þið getið svo í leiðinni haft það í huga að sami hermálaráðherra breytti nafni varnarmálaráðuneytisins í hermálaráðuneytið, eða úr „ministry of defence“ í „ministry of war“ og hefur leyfi til að koma hingað með her sinn hvenær sem er og undir hvaða kringumstæðum sem er, ætli þögnin verði eins notaleg og áður ef það gerist. Fólk eins og Magga Stína er heimsins eina von. Hún hefur lengi verið að reyna að vekja okkur, kominn tími til að vakna og standa með henni, hrópa með henni, biðja fyrir henni og öllum hennar líkum og hafa samband við öll þau sem að baki hennar standa og bjóða fram aðstoð í hvaða mynd sem er, rísa upp, vakna! Það er sturlun að yfirtaka þann heim sem við þekkjum, þetta er barátta góðs og ills og það eru þrír valkostir: Hið illa, þögnin, eða baráttan við hið illa. Hvar ert þú? Það er núna eða aldrei að svara. JE SUIS MAGGA STÍNA! Höfundur starfar við Listaháskóla Íslands og er nemandi í þjóðfræði við Háskóla Íslands.
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun