Áfram gakk! Kjarni Kvosarinnar verður heildstætt göngusvæði Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar 12. janúar 2024 11:00 Göngugötur hafi notið vinsælda meðal borgarbúa undanfarin ár. Í nýlegri könnun Maskínu kom enn og aftur fram að mikill meirihluti Reykvíkinga eða nærri þrír af hverjum fjórum er hlynntur göngugötum og eykst stuðningurinn verulega milli ára. Að sama skapi hefur þeim fækkað sem eru óánægð en þau eru aðeins 9%. Í öllum hverfum eru langtum fleiri jákvæð en neikvæð gagnvart göngugötum. Könnunin sýnir einnig að þeim fjölgar sem telja að göngusvæðin megi vera stærri. Við hlustum á íbúa og tökum þessu sem hvatningu til þess að fjölga göngusvæðum í borginni. Þess vegna höfum við nú samþykkt að klára að gera kjarna Kvosarinnar, Austurstræti og nærliggjandi umhverfi að heildstæðu göngusvæði. Forhönnun fyrir göngusvæðið var kynnt á fundi umhverfis- og skipulagsráðs í vikunni og er það framhald af hönnun Lækjartorgs sem hefur þegar verið kynnt og byggir þetta allt á umferðarskipulagi Kvosarinnar frá 2020. Hollenska arkitektastofan Karres en Brands með alþjóðlegu stofunni Sp(r)int Studio sem er með aðsetur hér í Reykjavík standa að baki þessari flottu hönnun. Göngusvæðið mun skapa samfellu eftir endilöngu Austurstræti frá Lækjartorgi að Ingólfstorgi og teygja anga sína eftir Pósthússtræti, Kirkjustræti og Veltusundi eftir nánari útfærslu í framhaldinu í samráði við íbúa og atvinnulíf. Kostir göngusvæða eru ótvíræðir. Göngusvæði skapa andrými fyrir iðandi mannlíf og samverustundir vina og fjölskyldna í friði og öryggi frá bílaumferð og mengun. Skipulag borgarinnar er bakteppi upplifana og hegðunar og hefur mjög mótandi áhrif á líf okkar. Fólk hefur eðlilega skiptar skoðanir á þróun borgarinnar og samgöngumálum en ég held að við kunnum öll vel að meta að geta stigið út úr amstri dagsins, rölt um áhyggjulaus jafnvel með lítil kríli hlaupandi um og hafa svigrúm til að setjast niður í skemmtilegu borgarumhverfi til að njóta stundarinnar. Austurstræti er hluti af einum helsta gönguás Reykjavíkur frá Laugavegi, Bankastræti og niður að Ingólfstorgi. Staðurinn er líka sögulegur. Gatan var ein fyrsta gata borgarinnar, austan við aðalgötuna Aðalstræti. Pósthússtræti var eitt sinn hlið inn í Reykjavík þegar komið var í borgina sjóleiðis. Við ætlum að lyfta sögunni og leyfa þessum gatnamótum Pósthússtrætis og Austurstrætis að njóta sín betur en þar standa líka margar glæsilegar byggingar. Svæðið mun bera með sér heildstætt yfirbragð þar sem hið gamla mætir hinu nýja með fallegu og aðlaðandi yfirborði. Við ætlum að hafa þarna fjölnota svæði með lýsingu, gróðri, bekkjum og rými fyrir leik og sem nýtist kaffihúsum og veitingahúsum en við vitum að svona breyting styrkir mjög veitingarekstur. Fólk hefur haft áhyggjur af gróðrinum sem þrífst þarna ekki vel í dag en í dag vantar betri jarðveg. Við ætlum að hlúa vel að gróðrinum og undirbúa beðin vel. Þarna ætlum við að planta fullvöxnum trjám sem þola krefjandi borgarumhverfi en hafa að sama skapi mjög jákvæð áhrif á loftgæði og upplifun og mynda skjól strax frá fyrsta degi, lauftré sem opna fyrir birtu á veturna. Samgönguúrbætur og græn þróun er kunnuglegt stef á Austurstræti og áfram höldum við með þá sögu nú. Austurstræti er ein af fyrstu götum borgarinnar, austur af aðalgötunni Aðalstræti. Á tímabilinu 1912-1920 var hafist handa við að malbika götur í Reykjavík og var Austurstræti fyrsta gatan sem var malbikuð með gufuvaltaranum Bríeti sem nefnd var í höfuð Bríetar Bjarnhéðinsdóttur sem barðist fyrir kaupum hans í bæjarstjórn Reykjavíkur. Áður en þetta gerðist var erfitt að komast leiðar sinnar í rigningu vegna polla og leðju. Austurstræti á sér líka sögu sem fyrsta afmarkaða göngugata landsins og var það allavega í tvígang Sjálfstæðisflokkurinn sem tók af skarið og kom á göngugötu á svæðinu sem sýnir okkur að pólitíkin er aðeins háð tilviljunum hverju sinni. Við ætlum nú að halda undirbúningi áfram, fullhanna og klára skipulag svæðisins og getum vonandi hafið framkvæmdir serm allra fyrst. Við ætlum sömuleiðis að vera í samtali við hagsmunaaðila og íbúa eins og íbúaráð, aðgengis- og samráðsnefnd um málefni fatlaðs fólks og ekki síst atvinnulíf á svæðinu við undirbúning og framkvæmd. Það er lykilatriði til að ná góðum árangri. Græn þróun borgarinnar til að skapa valfrelsi um ferðamáta og skemmtilegra borgarumhverfi nýtur stuðnings fólks úr öllum flokkum og öllum áttum og það er ánægjulegt. Saman erum við sterk og getum með meiri hraða og festu gert samfélagið okkar enn grænna, öflugra, öruggara og betra í þágu okkar sjálfra, barna okkar og barnabarna. Áfram gakk! Höfundur er borgarfulltrúi Pírata og formaður umhverfis- og skipulagsráðs Reykjavíkur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dóra Björt Guðjónsdóttir Píratar Reykjavík Borgarstjórn Skipulag Göngugötur Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stöndum vörð um...hvað? Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Hvaða ákvæði læknasamningsins voru mistök? Steinunn Þórðardóttir skrifar Skoðun Fullveldi hvað Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Nei er ókei Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvað ef? Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvextir lækka ekki sjálfkrafa með evru Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Göngugötur hafi notið vinsælda meðal borgarbúa undanfarin ár. Í nýlegri könnun Maskínu kom enn og aftur fram að mikill meirihluti Reykvíkinga eða nærri þrír af hverjum fjórum er hlynntur göngugötum og eykst stuðningurinn verulega milli ára. Að sama skapi hefur þeim fækkað sem eru óánægð en þau eru aðeins 9%. Í öllum hverfum eru langtum fleiri jákvæð en neikvæð gagnvart göngugötum. Könnunin sýnir einnig að þeim fjölgar sem telja að göngusvæðin megi vera stærri. Við hlustum á íbúa og tökum þessu sem hvatningu til þess að fjölga göngusvæðum í borginni. Þess vegna höfum við nú samþykkt að klára að gera kjarna Kvosarinnar, Austurstræti og nærliggjandi umhverfi að heildstæðu göngusvæði. Forhönnun fyrir göngusvæðið var kynnt á fundi umhverfis- og skipulagsráðs í vikunni og er það framhald af hönnun Lækjartorgs sem hefur þegar verið kynnt og byggir þetta allt á umferðarskipulagi Kvosarinnar frá 2020. Hollenska arkitektastofan Karres en Brands með alþjóðlegu stofunni Sp(r)int Studio sem er með aðsetur hér í Reykjavík standa að baki þessari flottu hönnun. Göngusvæðið mun skapa samfellu eftir endilöngu Austurstræti frá Lækjartorgi að Ingólfstorgi og teygja anga sína eftir Pósthússtræti, Kirkjustræti og Veltusundi eftir nánari útfærslu í framhaldinu í samráði við íbúa og atvinnulíf. Kostir göngusvæða eru ótvíræðir. Göngusvæði skapa andrými fyrir iðandi mannlíf og samverustundir vina og fjölskyldna í friði og öryggi frá bílaumferð og mengun. Skipulag borgarinnar er bakteppi upplifana og hegðunar og hefur mjög mótandi áhrif á líf okkar. Fólk hefur eðlilega skiptar skoðanir á þróun borgarinnar og samgöngumálum en ég held að við kunnum öll vel að meta að geta stigið út úr amstri dagsins, rölt um áhyggjulaus jafnvel með lítil kríli hlaupandi um og hafa svigrúm til að setjast niður í skemmtilegu borgarumhverfi til að njóta stundarinnar. Austurstræti er hluti af einum helsta gönguás Reykjavíkur frá Laugavegi, Bankastræti og niður að Ingólfstorgi. Staðurinn er líka sögulegur. Gatan var ein fyrsta gata borgarinnar, austan við aðalgötuna Aðalstræti. Pósthússtræti var eitt sinn hlið inn í Reykjavík þegar komið var í borgina sjóleiðis. Við ætlum að lyfta sögunni og leyfa þessum gatnamótum Pósthússtrætis og Austurstrætis að njóta sín betur en þar standa líka margar glæsilegar byggingar. Svæðið mun bera með sér heildstætt yfirbragð þar sem hið gamla mætir hinu nýja með fallegu og aðlaðandi yfirborði. Við ætlum að hafa þarna fjölnota svæði með lýsingu, gróðri, bekkjum og rými fyrir leik og sem nýtist kaffihúsum og veitingahúsum en við vitum að svona breyting styrkir mjög veitingarekstur. Fólk hefur haft áhyggjur af gróðrinum sem þrífst þarna ekki vel í dag en í dag vantar betri jarðveg. Við ætlum að hlúa vel að gróðrinum og undirbúa beðin vel. Þarna ætlum við að planta fullvöxnum trjám sem þola krefjandi borgarumhverfi en hafa að sama skapi mjög jákvæð áhrif á loftgæði og upplifun og mynda skjól strax frá fyrsta degi, lauftré sem opna fyrir birtu á veturna. Samgönguúrbætur og græn þróun er kunnuglegt stef á Austurstræti og áfram höldum við með þá sögu nú. Austurstræti er ein af fyrstu götum borgarinnar, austur af aðalgötunni Aðalstræti. Á tímabilinu 1912-1920 var hafist handa við að malbika götur í Reykjavík og var Austurstræti fyrsta gatan sem var malbikuð með gufuvaltaranum Bríeti sem nefnd var í höfuð Bríetar Bjarnhéðinsdóttur sem barðist fyrir kaupum hans í bæjarstjórn Reykjavíkur. Áður en þetta gerðist var erfitt að komast leiðar sinnar í rigningu vegna polla og leðju. Austurstræti á sér líka sögu sem fyrsta afmarkaða göngugata landsins og var það allavega í tvígang Sjálfstæðisflokkurinn sem tók af skarið og kom á göngugötu á svæðinu sem sýnir okkur að pólitíkin er aðeins háð tilviljunum hverju sinni. Við ætlum nú að halda undirbúningi áfram, fullhanna og klára skipulag svæðisins og getum vonandi hafið framkvæmdir serm allra fyrst. Við ætlum sömuleiðis að vera í samtali við hagsmunaaðila og íbúa eins og íbúaráð, aðgengis- og samráðsnefnd um málefni fatlaðs fólks og ekki síst atvinnulíf á svæðinu við undirbúning og framkvæmd. Það er lykilatriði til að ná góðum árangri. Græn þróun borgarinnar til að skapa valfrelsi um ferðamáta og skemmtilegra borgarumhverfi nýtur stuðnings fólks úr öllum flokkum og öllum áttum og það er ánægjulegt. Saman erum við sterk og getum með meiri hraða og festu gert samfélagið okkar enn grænna, öflugra, öruggara og betra í þágu okkar sjálfra, barna okkar og barnabarna. Áfram gakk! Höfundur er borgarfulltrúi Pírata og formaður umhverfis- og skipulagsráðs Reykjavíkur.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar