Síðasti hjúkrunarfræðingur Landspítalans Hlynur Már Vilhjálmsson skrifar 23. júlí 2022 19:01 2ja vikna törn hjá mér á Mæðravernd Landspítalans, þar sem ég hef unnið sem ritari í afleysingum í gegnum stöðu mína sem verkamaður Landspítalans, er nú lokið og bíða mín önnur verkefni á spítalanum í næstu viku. Að starfa með ljósmæðrum Landspítalans hefur fyllt mig bæði fáheyrðu stolti og gleði, þetta er eins og á Landakoti, starf hjúkrunarfræðings er líklega það göfugasta sem til er í vestrænu samfélagi og ég sé það langar leiðir. Að vinna með stétt hjúkrunarfræðinga hjá ríkinu, sem gefa af sér án nokkurrar græðgi, græðgi eins og þeirrar sem finnst í einkareknum heilbrigðisstofnunum, er besta tilfinning sem ég hef á ævinni upplifað. Eftir vinnu er ég nú hins vegar búinn að vera í stuttlegri rannsóknarvinnu um einkavæðingu heilbrigðiskerfisins sem Sjálfstæðisflokkurinn vinnur nú hörðum höndum að, þjóðinni til óheilla. Hvort sem það varðar: 1 - Áróður Klínikarinnar, fyrirtækis sem hefur sterk tengsl við Sjálfstæðisflokkinn, um einkavæðingu, 2 - Sjúkratryggingar Íslands, sem vilja m.a. ekki greiða niður kostnað hjá íslenskum krabbameinssjúklingi og Sjálfstæðisflokkurinn virðist ætla að nota til að einkavæða og græðgisvæða heilbrigðiskerfið, 3 - Þá staðreynd að hjúkrunarfræðingar og þ.m.t. ljósmæður Landspítalans hafa verið samningslausar síðastliðin 10 ár, allan þann tíma sem Bjarni Benediktsson hefur verið Fjármálaráðherra, 4 - Miklar arðgreiðslur ýmissra einkarekinna heilbrigðisfyrirtækja á Íslandi á tímum Covid, þá er ljóst að sú staða í dag að Landspítalinn og þar af leiðandi þjóðin býður upp á öfluga heilbrigðisþjónustu, hjúkrunarfræðinga og ljósmæður á viðráðanlegu verði fyrir alla landsmenn (oftast, því einkavæðingin er hafin og þetta á því ekki við um suma þætti þjónustunnar lengur) gæti brátt heyrt sögunni til því ef Sjálfstæðisflokkurinn hafnar því að semja við hjúkrunarfræðinga í byrjun næsta árs eins og þeir hafa gert síðastliðin 10 ár í röð þá eykst enn frekar vandi Bráðamóttökunnar í Fossvogi eins og ég hef áður bent á og Mæðraverndar Landspítalans á Hringbraut. Þetta á einnig við um aðrar deildir spítalans og ég veit með vissu að hjúkrunarfræðingar og ljósmæður sem fyrir eru á báðum stöðum eru að keyra sig út umfram heilbrigðs ástands. Forstjóri Landspítalans, hinn nýráðni, gefur okkur hér innsýn inn í beinharðar staðreyndir um vanda Landspítalans - Landspítalinn getur ekki keppt við einkarekin fyrirtæki um laun á meðan Sjálfstæðisflokkurinn stýrir og heldur niður fjármagni til Landspítalans og semur ekki við hjúkrunarfræðinga ríkisins. En það má heldur ekki gleyma að þótt hjúkrunarfræðingar séu mikilvæg stétt og eina stétt heilbrigðisstarfsfólks ríkisins sem vinna ofhlaðna og óeigingjarna vinnu sína samningslausir, þá eru ýmsar fleiri stéttir í heilbrigðiskerfi Landspítalans. Við megum hylla þær allar, virða og hvetja til dáða. Við byrjum á því með því að tryggja að þær fái allar þá lágmarksvirðingu uppfyllta að sinna sínum störfum með kjarasamningi sem þær hafa samþykkt. Þú mátt vera fullviss um, kæri lesandi, að undirritaður mun styðja allar launakröfur hjúkrunarfræðinga Landspítalans á næsta ári, berjast fyrir málefnið og skrifa grein um það þá einnig. Höfundur er verkamaður á Landspítala, opinbera heilbrigðiskerfisins sem heldur uppi heilsu þjóðarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Landspítalinn Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
2ja vikna törn hjá mér á Mæðravernd Landspítalans, þar sem ég hef unnið sem ritari í afleysingum í gegnum stöðu mína sem verkamaður Landspítalans, er nú lokið og bíða mín önnur verkefni á spítalanum í næstu viku. Að starfa með ljósmæðrum Landspítalans hefur fyllt mig bæði fáheyrðu stolti og gleði, þetta er eins og á Landakoti, starf hjúkrunarfræðings er líklega það göfugasta sem til er í vestrænu samfélagi og ég sé það langar leiðir. Að vinna með stétt hjúkrunarfræðinga hjá ríkinu, sem gefa af sér án nokkurrar græðgi, græðgi eins og þeirrar sem finnst í einkareknum heilbrigðisstofnunum, er besta tilfinning sem ég hef á ævinni upplifað. Eftir vinnu er ég nú hins vegar búinn að vera í stuttlegri rannsóknarvinnu um einkavæðingu heilbrigðiskerfisins sem Sjálfstæðisflokkurinn vinnur nú hörðum höndum að, þjóðinni til óheilla. Hvort sem það varðar: 1 - Áróður Klínikarinnar, fyrirtækis sem hefur sterk tengsl við Sjálfstæðisflokkinn, um einkavæðingu, 2 - Sjúkratryggingar Íslands, sem vilja m.a. ekki greiða niður kostnað hjá íslenskum krabbameinssjúklingi og Sjálfstæðisflokkurinn virðist ætla að nota til að einkavæða og græðgisvæða heilbrigðiskerfið, 3 - Þá staðreynd að hjúkrunarfræðingar og þ.m.t. ljósmæður Landspítalans hafa verið samningslausar síðastliðin 10 ár, allan þann tíma sem Bjarni Benediktsson hefur verið Fjármálaráðherra, 4 - Miklar arðgreiðslur ýmissra einkarekinna heilbrigðisfyrirtækja á Íslandi á tímum Covid, þá er ljóst að sú staða í dag að Landspítalinn og þar af leiðandi þjóðin býður upp á öfluga heilbrigðisþjónustu, hjúkrunarfræðinga og ljósmæður á viðráðanlegu verði fyrir alla landsmenn (oftast, því einkavæðingin er hafin og þetta á því ekki við um suma þætti þjónustunnar lengur) gæti brátt heyrt sögunni til því ef Sjálfstæðisflokkurinn hafnar því að semja við hjúkrunarfræðinga í byrjun næsta árs eins og þeir hafa gert síðastliðin 10 ár í röð þá eykst enn frekar vandi Bráðamóttökunnar í Fossvogi eins og ég hef áður bent á og Mæðraverndar Landspítalans á Hringbraut. Þetta á einnig við um aðrar deildir spítalans og ég veit með vissu að hjúkrunarfræðingar og ljósmæður sem fyrir eru á báðum stöðum eru að keyra sig út umfram heilbrigðs ástands. Forstjóri Landspítalans, hinn nýráðni, gefur okkur hér innsýn inn í beinharðar staðreyndir um vanda Landspítalans - Landspítalinn getur ekki keppt við einkarekin fyrirtæki um laun á meðan Sjálfstæðisflokkurinn stýrir og heldur niður fjármagni til Landspítalans og semur ekki við hjúkrunarfræðinga ríkisins. En það má heldur ekki gleyma að þótt hjúkrunarfræðingar séu mikilvæg stétt og eina stétt heilbrigðisstarfsfólks ríkisins sem vinna ofhlaðna og óeigingjarna vinnu sína samningslausir, þá eru ýmsar fleiri stéttir í heilbrigðiskerfi Landspítalans. Við megum hylla þær allar, virða og hvetja til dáða. Við byrjum á því með því að tryggja að þær fái allar þá lágmarksvirðingu uppfyllta að sinna sínum störfum með kjarasamningi sem þær hafa samþykkt. Þú mátt vera fullviss um, kæri lesandi, að undirritaður mun styðja allar launakröfur hjúkrunarfræðinga Landspítalans á næsta ári, berjast fyrir málefnið og skrifa grein um það þá einnig. Höfundur er verkamaður á Landspítala, opinbera heilbrigðiskerfisins sem heldur uppi heilsu þjóðarinnar.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar