„Mér fannst þetta ljótur heimur og ég var hrædd við að eignast stelpu“

Athugið að eftirfarandi frásögn getur vakið upp óhug vegna lýsinga á kynferðisofbeldi.

„Þetta er á tjaldsvæði og svo eru börnin svæfð og einn af eldri bræðrum vinar bróður míns sér um að passa. Það gengur bara voða vel og við bara sofnum inni í tjaldi og svo vakna ég við það að það er maður kominn inn í tjaldið. Við erum tvær stelpur sem liggjum þarna hlið við hlið og hann brýtur á mér kynferðislega.“

Vildi gleyma öllu strax

Nadía segir að eins og margir þolendur kynferðisofbeldis, hafi hún frosið í þessum aðstæðum.

„Ég horfi upp í loftið og veit ekkert hvað er að gerast. Ég var náttúrulega lítið barn, ég var fimm ára og var ennþá á leikskóla.“

Strákurinn sem var að passa barnahópinn kemur að þessu og bregst við og hendir manninum út úr tjaldinu. Í kjölfarið hringir hann á lögreglu.

„Foreldrar mínir koma og við förum að gista annars staðar. Svo daginn eftir förum við beint í skýrslutöku hjá lögreglunni.“

Nadía segir að hún hafi strax farið í þann gír að vilja gleyma þessu öllu, en það sé þó ekki alltaf möguleiki.

„Sama hvað maður reynir þá færðu þessa „triggera.“ Lykt til dæmis hjá mér er svakalegur trigger, ég má bara ekki finna ákveðna lykt og þá er ég bara komin inn í þetta tjald.“

Hluta af átakanlegri frásögn hennar má heyra í brotinu hér fyrir neðan.

Af hverju ekki ég?

Þessi erfiða lífsreynsla varð til þess að Nadía ákvað snemma að hún ætlaði ekki að eignast barn.

„Mér fannst þetta ljótur heimur og ég var hrædd við að eignast stelpu og að þurfa að ganga í gegnum svona og hvað þá að vera foreldri, það er örugglega alveg jafn erfitt ef ekki erfiðara.“

Eftir að hitta annan þolanda kynferðisofbeldis sem var orðin móðir sjálf, fann hún að það væri kannski hægt og skipti á endanum um skoðun.

„Ef að hún getur þetta og getur hugsað sér þetta, af hverju ekki ég?“

Ofbeldið sem hún varð fyrir í æsku hafði samt áhrif á hennar upplifun af barneignarferlinu og móðurhlutverkinu. Þetta nýja hlutverk hjálpaði henni líka á margan hátt að vinna úr þessu áfalli og loka því.

Íhugaði að segja ekkert

Nadía segir að það hafi hjálpað sér mikið í mæðraverndinni að segja ljósmóðurinni frá þessu.

„Ég stoppaði alveg þegar hún spurði ljósmóðirin „Hefur þú orðið fyrir kynferðisofbeldi?“ og ég hugsaði mjög mikið á ég að segja henni það eða á ég bara að fara í gegnum þetta og láta sem ekkert sé? Því þannig hef ég í rauninni lifað mest af mínu lífi.“

Hún valdi að svara spurningunni játandi og hafði það mikil áhrif á hennar meðgöngu á jákvæðan hátt. Það byggði líka mjög sterkt traust á milli þeirra þegar ljósmóðirin bað um leyfi áður en hún skráði þetta í mæðraskrá Nadíu, sem fylgdi henni alla meðgönguna og í fæðinguna.

„Ég naut meðgöngunnar minnar í botn, var ótrúlega heilbrigð líka af því að ég fór að hugsa svo vel um sjálfa mig út af barninu mínu.“

Ákveðin frelsun

Vendipunkturinn var þegar hún ákvað að segja ljósmóðurinni að hún væri þolandi kynferðisofbeldis.

„Ég veit ekkert hvort að meðgangan hefði verið jafn ánægjuleg ef ég hefði ekki sagt henni það, maður bara svona frelsaðist.“

Nadía segir að hún geri sér grein fyrir því að hugsanlega þurfi hún að leita sér hjálpar fagaðila þegar kemur að því að láta dóttur sína frá sér í pössun og annað í framtíðinni.

Í þættinum er einnig rætt um líkamsmynd á meðgöngu og eftir fæðingu, áhrif samfélagsmiðla, samanburð við aðra, mömmuhópa, brjóstagjöf og margt fleira. Þættirnir Líf dafnar eru sýndir á miðvikudögum á Stöð 2 og einnig er hægt að finna þá með og án texta á Stöð 2+ eftir að þeir eru sýndir.