Ósannar ásakanir formanns VR Halldór Benjamín Þorbergsson og Davíð Þorláksson skrifa 25. júlí 2020 14:39 Ragnar Þór Ingólfsson formaður VR lét þau orð falla nýverið í samtali við Fréttablaðið að hann telji margt benda til þess að undirritaðir, Halldór Benjamín Þorbergsson framkvæmdastjóri SA og Davíð Þorláksson, forstöðumaður hjá SA, hafi beitt sér fyrir því að lífeyrissjóðirnir fjármögnuðu kaup Icelandair á 50% hlut í Lindarvatni, eiganda Landssímareitsins. Ef þetta væri satt þá ætti gagnrýni Ragnars svo sannarlega rétt á sér, en þetta er ekki satt. Við munum nú rekja það í nokkrum liðum af hverju ekkert af því sem Ragnar heldur fram fær staðist. -Í fyrsta lagi þá voru undirritaðir einfaldlega ekki komnir til starfa hjá SA þegar umrædd endurfjármögnun Lindarvatns átti sér stað í mars 2016. Halldór kom til starfa hjá SA í lok árs 2016 og Davíð í lok árs 2017. -Í öðru lagi myndi engum hjá SA, né Icelandair eins og við þekkjum það fyrirtæki, detta í hug að beita lífeyrissjóði þrýstingi þegar kemur að fjárfestingaákvörðunum þeirra. Það væri enda bæði ólöglegt og ósiðlegt. Þessi mörk eru skýr og óbrjótanleg í huga flestra og í landslögum. Þó verður að segjast að í ljósi þess að Ragnar hefur sjálfur ítrekað beitt stjórnarmenn tilnefnda af VR í Lífeyrissjóði verzlunarmanna þrýstingi varðandi einstakar fjárfestingarákvarðanir, á sama tíma og hann hefur nú slíkar ásakanir uppi um aðra, þá kemur óneitanlega upp í hugann máltækið; „Margur hyggur mig sig.“ Stjórnarmenn í lífeyrissjóðum eiga að vera óháðir þeim sem tilnefna þá. SA tilnefnir stjórnarmenn sína í gegnum gegnsætt og faglegt ferli samkvæmt reglum sem aðgengilegar eru á vef SA. Auglýst er eftir áhugasömum stjórnarmönnum, umsóknir eru metnar af fagfólki og þeim er uppálagt að vera sjálfstæðir og óháðir í vinnubrögðum og fylgja góðum stjórnarháttum í störfum sínum. Engin afskipti eru að öðru leyti höfð af störfum stjórnarmanna í lífeyrissjóðunum. Það eru nokkur ár síðan að þetta verklag var tekið upp hjá SA og hefði raunar mátt taka það upp fyrr því þetta er mikilvægur þáttur í að skapa traust í garð ákvarðanna lífeyrissjóðanna. -Í þriðja lagi þá fjármögnuðu lífeyrissjóðirnir ekki kaup Icelandair á Lindarvatni árið 2015, eins og Ragnar fullyrðir. Kaupin voru að fullu fjármögnuð af Icelandair Group sjálfu og án aðkomu lífeyrissjóða. Í mars árið 2016 var Lindarvatn hins vegar endurfjármagnað, eins og áður hefur komið fram, en þá tók félagið nýtt lán, m.a. til að klára byggingarframkvæmdirnar á Landsímareitnum. Lindarvatn leitaði eftir og fékk tilboð í fjármögnunina frá bæði bönkum og lífeyrissjóðum. Að lokum var ákveðið að ganga til samninga við hóp tólf lífeyrissjóða en sjálfstæður aðili, Íslensk verðbréf, hélt utan um fjármögnunina. Endurfjármögnunin tengdist á engan hátt kaupum á hlutafé í Lindarvatni, sem áttu sér stað í ágúst 2015 og ekkert af umræddum lánum rann til fyrrum hluthafa þess. Andvirði lánanna var nýtt til að greiða upp eldri lán félagsins, sem flest voru hjá lífeyrissjóðum, að fjárhæð um 2,5 milljarðar og 1,2 milljarður var nýttur beint til framkvæmdanna. Þess má geta að Lindarvatn hefur þegar hafið endurgreiðslu lánanna sem tekin voru þarna í mars 2016 eins og fram hefur komið. Lánin eru öll í skilum og hafa lífeyrissjóðirnir fengið sína vexti af þeim auk auk afborgana. Sem dæmi má nefna að Lífeyrissjóði verzlunarmanna, sem Ragnar Þór segist tala í nafni, hefur komið fram að um 100 milljónir króna hafi þegar verið greiddar í afborganir og vexti. -Í fjórða lagi var enginn hjá Icelandair eða Lindarvatni í beinum samskiptum við lífeyrissjóðina í þessu ferli. Samskiptin fóru öll fram í gegnum Íslensk verðbréf, sem önnuðust öflun tilboða og héldu utan um fjármögnunina fyrir hönd Lindarvatns. Það geta öll þau staðfest sem komu að málinu, þar á meðal Íslensk verðbréf og lífeyrissjóðirnir sjálfir. Fulltrúar stéttarfélaganna í stjórnum þessara tólf sjóða hefðu enda væntanlega gert alvarlegar athugasemdir við það ef stjórnarmenn atvinnurekenda hefðu verið að þvinga í gegn fjárfestingaákvarðanir undir þrýstingi. -Í fimmta lagi þá komum við undirritaðir ekki að nokkru leyti að kaupum á Lindarvatni þegar við störfuðum hjá Icelandair Group. Það voru aðrir starfsmenn félagsins, auk ytri ráðgjafa, sem sáu algjörlega um þetta verkefni. Það var því hvorki vilji, tilefni eða tækifæri til að beita einn né neinn þrýstingi af okkar hálfu vegna fjármögnunar framkvæmdanna á Landsímareitnum. Öllum ásökunum um slíkt er algerlega hafnað. Að öllu þessu sögðu viljum við nú góðfúslega beina því til Ragnars Þórs að hann dragi fyrrnefndar fullyrðingar sínar til baka og biðji um leið alla hlutaðeigandi afsökunar á þeim ella er óhjákvæmilegt að þau sem hafa orðið fyrir órökstuddum dylgjum hans íhugi réttarstöðu sína. Það getur einfaldlega ekki annað verið að hann geri það því það er skýrt brot á landslögum að ásaka saklaust fólk um svo alvarlega háttsemi sem hann hefur nú gert. Öll þurfum við að þola gagnrýni. Ekki síst stórfyrirtæki, stórir fjármagnseigendur eins og lífeyrissjóðir, samtök sem tilnefna stjórnarmenn lífeyrissjóða, sem og stjórnendur slíkra samtaka. Þegar þú hins vegar brigslar fólki um óheiðarleika og alvarleg lögbrot, án þess að hafa nokkuð fyrir þér, þá ertu komin út fyrir öll mörk. Ekki síst ef þú ert aðili með greiðan aðgang að fjölmiðlum og að fjölda fólks sem treystir þér og leggur trúnað á orð þín. Það er sorgleg staðreynd og um leið umhugsunarefni fyrir alla sem styðja opna og lýðræðislega umræðu í samfélaginu að Ragnar Þór gerði enga tilraun til að afla sér upplýsinga um málið hjá okkur, eða nokkrum sem því tengist, áður en hann fór fram með þessar alvarlegu ásakanir á opinberum vettvangi. Ásakanir sem nú hefur verið upplýst að eru fullkomlega og algjörlega ósannar. Virðingarfyllst, Halldór Benjamín Þorbergsson, hagfræðingur og framkvæmdastjóri SA Davíð Þorláksson, lögfræðingur og forstöðumaður samkeppnishæfnisviðs SA Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lífeyrissjóðir Icelandair Ferðamennska á Íslandi Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Ragnar Þór Ingólfsson formaður VR lét þau orð falla nýverið í samtali við Fréttablaðið að hann telji margt benda til þess að undirritaðir, Halldór Benjamín Þorbergsson framkvæmdastjóri SA og Davíð Þorláksson, forstöðumaður hjá SA, hafi beitt sér fyrir því að lífeyrissjóðirnir fjármögnuðu kaup Icelandair á 50% hlut í Lindarvatni, eiganda Landssímareitsins. Ef þetta væri satt þá ætti gagnrýni Ragnars svo sannarlega rétt á sér, en þetta er ekki satt. Við munum nú rekja það í nokkrum liðum af hverju ekkert af því sem Ragnar heldur fram fær staðist. -Í fyrsta lagi þá voru undirritaðir einfaldlega ekki komnir til starfa hjá SA þegar umrædd endurfjármögnun Lindarvatns átti sér stað í mars 2016. Halldór kom til starfa hjá SA í lok árs 2016 og Davíð í lok árs 2017. -Í öðru lagi myndi engum hjá SA, né Icelandair eins og við þekkjum það fyrirtæki, detta í hug að beita lífeyrissjóði þrýstingi þegar kemur að fjárfestingaákvörðunum þeirra. Það væri enda bæði ólöglegt og ósiðlegt. Þessi mörk eru skýr og óbrjótanleg í huga flestra og í landslögum. Þó verður að segjast að í ljósi þess að Ragnar hefur sjálfur ítrekað beitt stjórnarmenn tilnefnda af VR í Lífeyrissjóði verzlunarmanna þrýstingi varðandi einstakar fjárfestingarákvarðanir, á sama tíma og hann hefur nú slíkar ásakanir uppi um aðra, þá kemur óneitanlega upp í hugann máltækið; „Margur hyggur mig sig.“ Stjórnarmenn í lífeyrissjóðum eiga að vera óháðir þeim sem tilnefna þá. SA tilnefnir stjórnarmenn sína í gegnum gegnsætt og faglegt ferli samkvæmt reglum sem aðgengilegar eru á vef SA. Auglýst er eftir áhugasömum stjórnarmönnum, umsóknir eru metnar af fagfólki og þeim er uppálagt að vera sjálfstæðir og óháðir í vinnubrögðum og fylgja góðum stjórnarháttum í störfum sínum. Engin afskipti eru að öðru leyti höfð af störfum stjórnarmanna í lífeyrissjóðunum. Það eru nokkur ár síðan að þetta verklag var tekið upp hjá SA og hefði raunar mátt taka það upp fyrr því þetta er mikilvægur þáttur í að skapa traust í garð ákvarðanna lífeyrissjóðanna. -Í þriðja lagi þá fjármögnuðu lífeyrissjóðirnir ekki kaup Icelandair á Lindarvatni árið 2015, eins og Ragnar fullyrðir. Kaupin voru að fullu fjármögnuð af Icelandair Group sjálfu og án aðkomu lífeyrissjóða. Í mars árið 2016 var Lindarvatn hins vegar endurfjármagnað, eins og áður hefur komið fram, en þá tók félagið nýtt lán, m.a. til að klára byggingarframkvæmdirnar á Landsímareitnum. Lindarvatn leitaði eftir og fékk tilboð í fjármögnunina frá bæði bönkum og lífeyrissjóðum. Að lokum var ákveðið að ganga til samninga við hóp tólf lífeyrissjóða en sjálfstæður aðili, Íslensk verðbréf, hélt utan um fjármögnunina. Endurfjármögnunin tengdist á engan hátt kaupum á hlutafé í Lindarvatni, sem áttu sér stað í ágúst 2015 og ekkert af umræddum lánum rann til fyrrum hluthafa þess. Andvirði lánanna var nýtt til að greiða upp eldri lán félagsins, sem flest voru hjá lífeyrissjóðum, að fjárhæð um 2,5 milljarðar og 1,2 milljarður var nýttur beint til framkvæmdanna. Þess má geta að Lindarvatn hefur þegar hafið endurgreiðslu lánanna sem tekin voru þarna í mars 2016 eins og fram hefur komið. Lánin eru öll í skilum og hafa lífeyrissjóðirnir fengið sína vexti af þeim auk auk afborgana. Sem dæmi má nefna að Lífeyrissjóði verzlunarmanna, sem Ragnar Þór segist tala í nafni, hefur komið fram að um 100 milljónir króna hafi þegar verið greiddar í afborganir og vexti. -Í fjórða lagi var enginn hjá Icelandair eða Lindarvatni í beinum samskiptum við lífeyrissjóðina í þessu ferli. Samskiptin fóru öll fram í gegnum Íslensk verðbréf, sem önnuðust öflun tilboða og héldu utan um fjármögnunina fyrir hönd Lindarvatns. Það geta öll þau staðfest sem komu að málinu, þar á meðal Íslensk verðbréf og lífeyrissjóðirnir sjálfir. Fulltrúar stéttarfélaganna í stjórnum þessara tólf sjóða hefðu enda væntanlega gert alvarlegar athugasemdir við það ef stjórnarmenn atvinnurekenda hefðu verið að þvinga í gegn fjárfestingaákvarðanir undir þrýstingi. -Í fimmta lagi þá komum við undirritaðir ekki að nokkru leyti að kaupum á Lindarvatni þegar við störfuðum hjá Icelandair Group. Það voru aðrir starfsmenn félagsins, auk ytri ráðgjafa, sem sáu algjörlega um þetta verkefni. Það var því hvorki vilji, tilefni eða tækifæri til að beita einn né neinn þrýstingi af okkar hálfu vegna fjármögnunar framkvæmdanna á Landsímareitnum. Öllum ásökunum um slíkt er algerlega hafnað. Að öllu þessu sögðu viljum við nú góðfúslega beina því til Ragnars Þórs að hann dragi fyrrnefndar fullyrðingar sínar til baka og biðji um leið alla hlutaðeigandi afsökunar á þeim ella er óhjákvæmilegt að þau sem hafa orðið fyrir órökstuddum dylgjum hans íhugi réttarstöðu sína. Það getur einfaldlega ekki annað verið að hann geri það því það er skýrt brot á landslögum að ásaka saklaust fólk um svo alvarlega háttsemi sem hann hefur nú gert. Öll þurfum við að þola gagnrýni. Ekki síst stórfyrirtæki, stórir fjármagnseigendur eins og lífeyrissjóðir, samtök sem tilnefna stjórnarmenn lífeyrissjóða, sem og stjórnendur slíkra samtaka. Þegar þú hins vegar brigslar fólki um óheiðarleika og alvarleg lögbrot, án þess að hafa nokkuð fyrir þér, þá ertu komin út fyrir öll mörk. Ekki síst ef þú ert aðili með greiðan aðgang að fjölmiðlum og að fjölda fólks sem treystir þér og leggur trúnað á orð þín. Það er sorgleg staðreynd og um leið umhugsunarefni fyrir alla sem styðja opna og lýðræðislega umræðu í samfélaginu að Ragnar Þór gerði enga tilraun til að afla sér upplýsinga um málið hjá okkur, eða nokkrum sem því tengist, áður en hann fór fram með þessar alvarlegu ásakanir á opinberum vettvangi. Ásakanir sem nú hefur verið upplýst að eru fullkomlega og algjörlega ósannar. Virðingarfyllst, Halldór Benjamín Þorbergsson, hagfræðingur og framkvæmdastjóri SA Davíð Þorláksson, lögfræðingur og forstöðumaður samkeppnishæfnisviðs SA
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar