Costco áhrifin

Hef aldrei komið til Ameríku. En ef Tóti vill ekki fara til Ameríku þá verður Ameríka að koma til Tóta.

Og það hefur hún loksins gert!

Fagra gleði, guða logi,

Costco, heill sé þér!

Í þinn hásal hrifnir eldi,

heilög gyðja, komum vér.

Þínir blíðu töfrar tengja,

tízkan meðan sundur slær;

allir bræður aftur verða

yndisvængjum þínum nær.

Mest er talað um Costco sem einhverja ægilega kjarabót fyrir krónu­pínda íslenska aumingja. Skítt með það þótt lífeyrir okkar allra sé bundinn í sjóðum sem spillingargemlingar stjórna þannig að á meðan við græðum í Costco rýrnar framtíðarframfærsla okkar um skrilljónir vegna þess að einhverra undarlegra hluta vegna höfum við verið á fullu að fjárfesta í kúgurum okkar á matvörumarkaði. Og við töpum samt alltaf.

Geggjað? Nei, bara íslenskt.

En hverjum er ekki sama? Ameríka er komin!

Sjálfum er mér slétt sama um að bleyjur og Kókó Pöffs eru einhverjum krónum ódýrari í Costco.

Vöruúrvalið heillar mig.

Borða þó ekkert sem blæðir ekki þannig að mér gæti ekki verið sama um jarðarber sem bragð er að og ferskt avókadó. Fyrir mér má það drasl enn vera jafn maðkað og gamla einokunarmjölið.

En nú get ég steikt almennilega, hnausþykka hamborgara með Mexicana-osti eða grillað mér bragðsterka samloku með osti þessum og „Sliced honey roast ham“ sem kemur í svo þykkum sneiðum að hver og ein nýtist á í það minnsta fimm samlokur. Eins og frelsarinn sjálfur sé kominn að breyta útvötnuðu framsóknarvernduðu skinkudrasli í alvöru svínakjöt.

Og þegar kuldaboli fer að bíta í viðkvæmu húðina mína í vetur þá maka ég á mig E45 cream þannig að ég verð mjúkur eins og dúnn.

Costco hefur gert okkur frjáls!

USA! USA! USA!