Jaðraði við að vera yfirnáttúrulegt Jónas Sen skrifar 6. júní 2015 12:00 Jan Lundgren leiddi tríóið sitt af stakri snilld á tónleikunum á fimmtudagskvöldið. Tónlist Jan Lundgren Trio Sænskur djass Tríó Jans Lundgren í Silfurbergi í Hörpu fimmtudaginn 4. júní Listahátíðin í Reykjavík Svíarnir eru sterkir í djassinum. Einn af mínum uppáhaldstónlistarmönnum er píanistinn Esbjörn Svensson. Ég vil benda á frábæran sveim-djass með honum og félögum, From Gagarin's Point of View. Það er hægt að finna á YouTube. Lagið er alger unaður til að slaka á við eftir annasaman dag. Ekki síðri listamaður er Jan Lundgren, en tríóið hans tróð upp í Silfurbergi í Hörpu á Listahátíð í Reykjavík á fimmtudaginn. Með Lundgren léku Matthias Svensson á kontrabassa og Zoltan Czörsz á trommur. Salurinn var þéttsetinn og tónleikarnir hófust á þremur lögum eftir Lundgren, þar á meðal Man in the Fog sem er rómantísk ballaða. Þar kristölluðust öll helstu einkenni Lundgrens sem tónskálds, grípandi laglínur, ljóðrænt andrúmsloft, mjúk áferð, örlítið í ætt við Keith Jarrett, en innhverfari. Hljóðfæraleikurinn var framúrskarandi alla tónleikana. Lundgren er með þétta tækni og fallegan áslátt, hann er auðheyrilega skólaður í klassíkinni. Kontrabassinn lék líka í höndunum á Svensson og trommuleikur Czörsz var dásamlegur áheyrnar. Hann var allt frá því að vera léttur og svífandi, yfir í að vera gríðarlega hraður og fjölbreyttur. Samspil hljóðfæraleikaranna var með eindæmum flott, sambandið á milli þeirra jaðraði við að vera yfirnáttúrulegt. Þeir léku eins og einn maður. Svoleiðis nokkuð gerist ekki nema með langri samvinnu. Megnið af tónlistinni var eftir Lundgren. Þó skutu standardar upp kollinum, þar á meðal Vorvindar glaðir, sem þeir félagar spunnu einstaklega fagran tónaseið við. Andrúmsloftið var létt á tónleikunum, tríóið skemmti sér greinilega konunglega, brandarar fuku og salurinn skellti upp úr. Hljóðstjórninni er hér með hrósað sérstaklega. Hljómurinn var tær og fókuseraður, bergmálið hárrétt og ekki of mikið. Þetta var veisla fyrir eyrað; óhætt er að fullyrða að þetta hafi verið með bestu tónleikum ársins hingað til.Niðurstaða: Algerlega frábærir tónleikar. Gagnrýni Listahátíð í Reykjavík Menning Mest lesið Skólastika Gamalíelsdóttir vekur undrun Íslendinga Menning Helga Þóra og Óli Sig ástfangin á Grikklandi Lífið Tveggja ára dóttir Nöru Smith með krabbamein Lífið Bubbi, Herra og þeir allra rauðhærðustu á Írskum dögum Lífið Muniz skilinn Lífið Osaka best klædd á Wimbledon Tíska og hönnun Hlaupaslagur ársins í beinu StuðStreymi frá Dyrfjöllum Lífið samstarf Hvað veistu um… götur í Reykjavík sem byrja á S? Lífið Endaði einn í Færeyjum í sögulegri steggjun Lífið Vala Grand og Brynjólfur flytja á Skagann Lífið Fleiri fréttir John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira
Tónlist Jan Lundgren Trio Sænskur djass Tríó Jans Lundgren í Silfurbergi í Hörpu fimmtudaginn 4. júní Listahátíðin í Reykjavík Svíarnir eru sterkir í djassinum. Einn af mínum uppáhaldstónlistarmönnum er píanistinn Esbjörn Svensson. Ég vil benda á frábæran sveim-djass með honum og félögum, From Gagarin's Point of View. Það er hægt að finna á YouTube. Lagið er alger unaður til að slaka á við eftir annasaman dag. Ekki síðri listamaður er Jan Lundgren, en tríóið hans tróð upp í Silfurbergi í Hörpu á Listahátíð í Reykjavík á fimmtudaginn. Með Lundgren léku Matthias Svensson á kontrabassa og Zoltan Czörsz á trommur. Salurinn var þéttsetinn og tónleikarnir hófust á þremur lögum eftir Lundgren, þar á meðal Man in the Fog sem er rómantísk ballaða. Þar kristölluðust öll helstu einkenni Lundgrens sem tónskálds, grípandi laglínur, ljóðrænt andrúmsloft, mjúk áferð, örlítið í ætt við Keith Jarrett, en innhverfari. Hljóðfæraleikurinn var framúrskarandi alla tónleikana. Lundgren er með þétta tækni og fallegan áslátt, hann er auðheyrilega skólaður í klassíkinni. Kontrabassinn lék líka í höndunum á Svensson og trommuleikur Czörsz var dásamlegur áheyrnar. Hann var allt frá því að vera léttur og svífandi, yfir í að vera gríðarlega hraður og fjölbreyttur. Samspil hljóðfæraleikaranna var með eindæmum flott, sambandið á milli þeirra jaðraði við að vera yfirnáttúrulegt. Þeir léku eins og einn maður. Svoleiðis nokkuð gerist ekki nema með langri samvinnu. Megnið af tónlistinni var eftir Lundgren. Þó skutu standardar upp kollinum, þar á meðal Vorvindar glaðir, sem þeir félagar spunnu einstaklega fagran tónaseið við. Andrúmsloftið var létt á tónleikunum, tríóið skemmti sér greinilega konunglega, brandarar fuku og salurinn skellti upp úr. Hljóðstjórninni er hér með hrósað sérstaklega. Hljómurinn var tær og fókuseraður, bergmálið hárrétt og ekki of mikið. Þetta var veisla fyrir eyrað; óhætt er að fullyrða að þetta hafi verið með bestu tónleikum ársins hingað til.Niðurstaða: Algerlega frábærir tónleikar.
Gagnrýni Listahátíð í Reykjavík Menning Mest lesið Skólastika Gamalíelsdóttir vekur undrun Íslendinga Menning Helga Þóra og Óli Sig ástfangin á Grikklandi Lífið Tveggja ára dóttir Nöru Smith með krabbamein Lífið Bubbi, Herra og þeir allra rauðhærðustu á Írskum dögum Lífið Muniz skilinn Lífið Osaka best klædd á Wimbledon Tíska og hönnun Hlaupaslagur ársins í beinu StuðStreymi frá Dyrfjöllum Lífið samstarf Hvað veistu um… götur í Reykjavík sem byrja á S? Lífið Endaði einn í Færeyjum í sögulegri steggjun Lífið Vala Grand og Brynjólfur flytja á Skagann Lífið Fleiri fréttir John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira