Flateyringar komnir í kvikmyndaútgerð

„Flateyringar eru höfðingjar heim að sækja,“ segir Sindri Páll Kjartansson, framleiðandi myndarinnar París norðursins sem tekin var upp að mestu á Flateyri á síðasta ári.

Hann segir Flateyringa hafa verið svo tillitssama að menn hafi auðveldlega fengist til að fresta því að slá blettinn ef sláttuvélin truflaði við tökur.

„Eiginlega fengum við að slökkva nokkrum sinnum á bænum,“ segir hann. Ekki stendur á bæjarbúum heldur þegar vantar fólk fyrir framan tökuvélina. Nú ætlar Bryndís Sigurðardóttir, framkvæmdastjóri Arctic Odda, til dæmis að taka að sér hlutverk prestsins í myndinni Þrestir sem Rúnar Rúnarsson og félagar eru að taka upp þar í bæ.

Eflaust muna margir eftir því þegar Einar Oddur Kristjánsson heitinn lék prest í sjónvarpsþættinum Í faðmi hafsins árið 2001. 

En svo er það presturinn sjálfur, hann þarf ekkert að leika því hann kemur fram í eigin persónu í japanskri heimildarmynd sem tekin var upp fyrir tveimur árum.

„Ég bý svo vel að það var laust í kjallaranum hjá mér þannig að ég leyfði þeim bara að gista þar,“ segir séra Fjölnir Ásbjörnsson á Holti í Önundarfirði, en þar er æðarvarp mikið sem Japanir hafa mikinn áhuga á, enda selst æðardúnn dýrum dómum þar í landi. 

Tökumenn sem bjuggu í kjallaranum eltu guðsmanninn hvert fótmál á tveggja vikna tímabili með myndavélar og hljóðnema. Presturinn var því bæði í dún- og kvikmyndatöku á þessum tíma. 

„Það var náttúrlega svolítið skrýtið að þurfa að opna dyrnar þrisvar, fjórum sinnum þar til þeir voru ánægðir,“ segir hann. Fjölnir hefur ekkert heyrt af viðtökum í Japan en segir: „Ég á ekki von á öðru en að þær hafi verið bara alveg frábærar.“

Sindri segir að í svo litlu samfélagi gefist ekki vel að taka upp símann þegar komið er að reddingum. „Það er betra að fara í bíltúr, þá hittir maður menn þannig að þetta reddast allt á rúntinum,“ segir hann. 

Nálægðin á sér líka spaugilega hlið því þegar hann var búinn að finna heppilegan hund, eftir dauðaleit í nærsveitum, til að leika á móti aðalleikaranum þá sagði hundeigandinn: 

„Það þarf að venja hann fyrst að leikaranum. Hver er þessi leikari?“ Hún fékk þau svör að sá héti Helgi Björnsson. „Nú, Helgi bróðir, hundurinn þekkir hann nú.“