Fer langt á spilagleðinni Trausti Júlíusson skrifar 2. október 2012 00:01 Contalgen Funeral Hljómsveitin Contalgen Funeral er frá Sauðárkróki. Pretty Red Dress er hennar fyrsta plata. Hún var tekin upp í Stúdíói Benmen sem starfrækt er á staðnum. Pretty Red Dress hefur bæði augljósa kosti og galla. Hugmyndin á bak við plötuna er hæpin og textarnir er skelfilega vondir. Einhvers konar endurunnið bull um viskídrykkju, dópneyslu og heimilislausa ólánsmenn. Ég geri mér grein fyrir því að hljómsveitin er ekki að biðja um að vera tekin alvarlega fyrir textasmíðar, en þetta er samt of lélegt. Flutningurinn er ágætur. Söngurinn er samt á köflum slakur. Það kemur aldrei vel út að herma eftir Tom Waits. En Contalgen Funeral hefur líka kosti. Lagasmíðarnar eru margar ágætar, grípandi og skemmtilegar. Söngvarinn og lagasmiðurinn Andri Már Sigurðsson hefur greinilega alveg burði til að semja lög sem náð geta vinsældum. Stærsti kosturinn er svo spilagleðin. Það heyrist vel á plötunni að meðlimir Contalgen Funeral hafa skemmt sér konunglega við gerð hennar og það smitast til áheyrandans. Á heildina litið er þetta sem sagt ansi misjöfn plata. Hljómsveitin er að mörgu leyti efnileg, en Andri Már þarf að ákveða hvort hann langar til að verða alvöruhöfundur eða hvort honum nægir að skrumskæla erlenda blúsrokkara. Hann getur gert miklu betur. Það má hins vegar alveg hafa gaman af Pretty Red Dress ef manni tekst að horfa fram hjá göllunum. Mest lesið Íslensk Barbí og Ken: „Litaði bara hárið og fór í sprey-tan“ Lífið Þeim fjölgar sem skilja Lífið Sagði já og baðst í leiðinni afsökunar Lífið Vigdís og Gerald Häsler selja húsið Lífið Í sárum yfir brandara um hrossatyppi Lífið Nýtt verk frá Martin en samt kvarta aðdáendur Lífið Keyptu 250 fermetra hús í Andalúsíu á fjörutíu milljónir Lífið Ekkja Hefners varar við birtingu nektarmynda úr dagbókum hans Lífið Fáir sáu íslenskar bíómyndir sem fengu 350 milljónir króna í styrk Lífið „Við löbbum ekki bara og hrösum um Esjuna“ Lífið Fleiri fréttir Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Hljómsveitin Contalgen Funeral er frá Sauðárkróki. Pretty Red Dress er hennar fyrsta plata. Hún var tekin upp í Stúdíói Benmen sem starfrækt er á staðnum. Pretty Red Dress hefur bæði augljósa kosti og galla. Hugmyndin á bak við plötuna er hæpin og textarnir er skelfilega vondir. Einhvers konar endurunnið bull um viskídrykkju, dópneyslu og heimilislausa ólánsmenn. Ég geri mér grein fyrir því að hljómsveitin er ekki að biðja um að vera tekin alvarlega fyrir textasmíðar, en þetta er samt of lélegt. Flutningurinn er ágætur. Söngurinn er samt á köflum slakur. Það kemur aldrei vel út að herma eftir Tom Waits. En Contalgen Funeral hefur líka kosti. Lagasmíðarnar eru margar ágætar, grípandi og skemmtilegar. Söngvarinn og lagasmiðurinn Andri Már Sigurðsson hefur greinilega alveg burði til að semja lög sem náð geta vinsældum. Stærsti kosturinn er svo spilagleðin. Það heyrist vel á plötunni að meðlimir Contalgen Funeral hafa skemmt sér konunglega við gerð hennar og það smitast til áheyrandans. Á heildina litið er þetta sem sagt ansi misjöfn plata. Hljómsveitin er að mörgu leyti efnileg, en Andri Már þarf að ákveða hvort hann langar til að verða alvöruhöfundur eða hvort honum nægir að skrumskæla erlenda blúsrokkara. Hann getur gert miklu betur. Það má hins vegar alveg hafa gaman af Pretty Red Dress ef manni tekst að horfa fram hjá göllunum.
Mest lesið Íslensk Barbí og Ken: „Litaði bara hárið og fór í sprey-tan“ Lífið Þeim fjölgar sem skilja Lífið Sagði já og baðst í leiðinni afsökunar Lífið Vigdís og Gerald Häsler selja húsið Lífið Í sárum yfir brandara um hrossatyppi Lífið Nýtt verk frá Martin en samt kvarta aðdáendur Lífið Keyptu 250 fermetra hús í Andalúsíu á fjörutíu milljónir Lífið Ekkja Hefners varar við birtingu nektarmynda úr dagbókum hans Lífið Fáir sáu íslenskar bíómyndir sem fengu 350 milljónir króna í styrk Lífið „Við löbbum ekki bara og hrösum um Esjuna“ Lífið Fleiri fréttir Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira