Tætum og tryllum Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 21. febrúar 2012 08:00 Bíó. Safe House. Leikstjórn: Daniel Espinosa. Leikarar: Denzel Washington, Ryan Reynolds, Vera Farmiga, Brendan Gleeson, Sam Shepard, Robert Patrick, Nora Arnezeder. Tobin Frost, alræmdur bandarískur gagnnjósnari, gengur inn í bandaríska sendiráðið í Höfðaborg og gefur sig fram. Hann er færður til yfirheyrslu í athvarfshúsi á vegum CIA, en það er lágt settur leyniþjónustumaður að nafni Matt Weston sem gætir hússins. Eftir mannskæða árás byssumanna á húsið nær Weston að sleppa með fangann í farangursrými bifreiðar, en það reynist hægara sagt en gert að gæta fangans um leið og skotglaðir ribbaldar herja á tvíeykið. Það fer lítið fyrir frumleikanum í þessum annars ágæta spennutrylli. Washington hefur nærveru á við tvo og kemur það sér ágætlega þar sem Reynolds er litlaus þumbi. Myndin fer kröftuglega af stað en undir miðbik fer að halla eilítið undan fæti og kunnuglegar klisjurnar hrannast upp. Leikstjórinn sér þó til þess að engum leiðist, og er það almennur ærslagangur sem heldur myndinni á floti til enda. En þessi sami ærslagangur er stundum á mörkum hins yfirgengilega. Hávaðinn í Safe House er mikill, ofbeldið óvenju hrottalegt og krónískur hristingur virðist hrjá kvikmyndatökumanninn. Ef til vill ber ég í bakkafullan lækinn þegar ég kvarta undan því, en enn þá hef ég ekki hitt eina einustu manneskju sem hefur gaman af þessum tökustíl. Washington og félagar ná þrátt fyrir allt saman og skila af sér ágætum hasar. Niðurstaða: Mundu eftir eyrnatöppunum. Og sjóveikispillunum. Lífið Mest lesið Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Hundrað skvísur blómstruðu saman Lífið „Það sést ekki á mér að ég sé að upplifa þetta“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
Bíó. Safe House. Leikstjórn: Daniel Espinosa. Leikarar: Denzel Washington, Ryan Reynolds, Vera Farmiga, Brendan Gleeson, Sam Shepard, Robert Patrick, Nora Arnezeder. Tobin Frost, alræmdur bandarískur gagnnjósnari, gengur inn í bandaríska sendiráðið í Höfðaborg og gefur sig fram. Hann er færður til yfirheyrslu í athvarfshúsi á vegum CIA, en það er lágt settur leyniþjónustumaður að nafni Matt Weston sem gætir hússins. Eftir mannskæða árás byssumanna á húsið nær Weston að sleppa með fangann í farangursrými bifreiðar, en það reynist hægara sagt en gert að gæta fangans um leið og skotglaðir ribbaldar herja á tvíeykið. Það fer lítið fyrir frumleikanum í þessum annars ágæta spennutrylli. Washington hefur nærveru á við tvo og kemur það sér ágætlega þar sem Reynolds er litlaus þumbi. Myndin fer kröftuglega af stað en undir miðbik fer að halla eilítið undan fæti og kunnuglegar klisjurnar hrannast upp. Leikstjórinn sér þó til þess að engum leiðist, og er það almennur ærslagangur sem heldur myndinni á floti til enda. En þessi sami ærslagangur er stundum á mörkum hins yfirgengilega. Hávaðinn í Safe House er mikill, ofbeldið óvenju hrottalegt og krónískur hristingur virðist hrjá kvikmyndatökumanninn. Ef til vill ber ég í bakkafullan lækinn þegar ég kvarta undan því, en enn þá hef ég ekki hitt eina einustu manneskju sem hefur gaman af þessum tökustíl. Washington og félagar ná þrátt fyrir allt saman og skila af sér ágætum hasar. Niðurstaða: Mundu eftir eyrnatöppunum. Og sjóveikispillunum.
Lífið Mest lesið Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Hundrað skvísur blómstruðu saman Lífið „Það sést ekki á mér að ég sé að upplifa þetta“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira