Frjálslegt með stenslum Þóroddur Bjarnason skrifar 8. október 2012 11:19 Einn af þeim sýningarstöðum hér á landi sem vert er að fylgjast náið með ef maður vill komast í tæri við alþjóðlega strauma í myndlist er Gallerí Gangur á Rekagranda sem rekið er inni á heimili Helga Þorgils Friðjónssonar myndlistarmanns og fjölskyldu hans. Þar hafa margir góðir listamenn sýnt í gegnum tíðina, og nú sýnir þar ein af rísandi stjörnum breskrar málaralistar, Phoebe Unwin. Þó að sýning Unwin fari fram inni á milli húsgagna og innanstokksmuna á tiltölulega litlu svæði, þá eru verkin sem Unwin er með á sýningunni fjöldamörg, sérstaklega ef maður lítur til þess að hún sýnir m.a. bók sem er sneisafull af málverkum. Listamaðurinn er sífellt að vinna í bækur sem þessa, sem hún lítur á bæði sem skissubækur og sérstök verk út af fyrir sig. Á einn vegg í galleríinu hefur Unwin einnig hengt verk sem hún hefur unnið á pappír. Þessi verk líta út fyrir að vera hálf-fígúratívar formtilraunir, stundum nánast eins og eitthvað krot til að drepa tímann, svo látlaust er yfirbragð þeirra. Formin eru samt mörg þekkjanleg, svo sem stólar, sogrör og teppi. Á sýningunni eru einnig verk unnin á striga, strengd á blindramma með hefðbundinni aðferð, en stærsta verkið á sýninguni er unnið á röndótt lak, notað, að því er virðist, sem er hengt beint á vegginn, og heitir Picnic eða Nestisferð. Þetta verk vann Unwin sérstaklega fyrir sýninguna í galleríinu, en í því má sjá nokkur helstu höfundareinkenni Unwin, stenslanotkun, frjálslega efnisnotkun og sambland fíguratívrar myndlistar og abstrakt. Verkið er af, eins og nafnið ber með sér, nestisferð og til að búa til gras hefur hún stráð ósoðnu spaghettíi á lakið og síðan notar hún glasa- og diskaform sem stensla og spreyjar málningu yfir allt saman til að fá gras, glasa og diskaformin yfir á flötinn. Glasaformið endurtekur sig svo í öðrum verkum á sýningunni. Nálgun Unwin við málverkið er frjálsleg, látlaus og hversdagsleg. Hún er einnig rómantísk, frásagnarleg og tilraunakennd á köflum. Verkin eru oft litrík og hún er óhrædd við að nota mismunandi áferð og mismunandi málningarefni, allt eftir tilfinningu hverju sinni. Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið Páskabingó Blökastsins Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
Einn af þeim sýningarstöðum hér á landi sem vert er að fylgjast náið með ef maður vill komast í tæri við alþjóðlega strauma í myndlist er Gallerí Gangur á Rekagranda sem rekið er inni á heimili Helga Þorgils Friðjónssonar myndlistarmanns og fjölskyldu hans. Þar hafa margir góðir listamenn sýnt í gegnum tíðina, og nú sýnir þar ein af rísandi stjörnum breskrar málaralistar, Phoebe Unwin. Þó að sýning Unwin fari fram inni á milli húsgagna og innanstokksmuna á tiltölulega litlu svæði, þá eru verkin sem Unwin er með á sýningunni fjöldamörg, sérstaklega ef maður lítur til þess að hún sýnir m.a. bók sem er sneisafull af málverkum. Listamaðurinn er sífellt að vinna í bækur sem þessa, sem hún lítur á bæði sem skissubækur og sérstök verk út af fyrir sig. Á einn vegg í galleríinu hefur Unwin einnig hengt verk sem hún hefur unnið á pappír. Þessi verk líta út fyrir að vera hálf-fígúratívar formtilraunir, stundum nánast eins og eitthvað krot til að drepa tímann, svo látlaust er yfirbragð þeirra. Formin eru samt mörg þekkjanleg, svo sem stólar, sogrör og teppi. Á sýningunni eru einnig verk unnin á striga, strengd á blindramma með hefðbundinni aðferð, en stærsta verkið á sýninguni er unnið á röndótt lak, notað, að því er virðist, sem er hengt beint á vegginn, og heitir Picnic eða Nestisferð. Þetta verk vann Unwin sérstaklega fyrir sýninguna í galleríinu, en í því má sjá nokkur helstu höfundareinkenni Unwin, stenslanotkun, frjálslega efnisnotkun og sambland fíguratívrar myndlistar og abstrakt. Verkið er af, eins og nafnið ber með sér, nestisferð og til að búa til gras hefur hún stráð ósoðnu spaghettíi á lakið og síðan notar hún glasa- og diskaform sem stensla og spreyjar málningu yfir allt saman til að fá gras, glasa og diskaformin yfir á flötinn. Glasaformið endurtekur sig svo í öðrum verkum á sýningunni. Nálgun Unwin við málverkið er frjálsleg, látlaus og hversdagsleg. Hún er einnig rómantísk, frásagnarleg og tilraunakennd á köflum. Verkin eru oft litrík og hún er óhrædd við að nota mismunandi áferð og mismunandi málningarefni, allt eftir tilfinningu hverju sinni.
Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið Páskabingó Blökastsins Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira