Stöðvaði Skarsgård á leið í kvöld­verð með Björk

Skarsgård hefur komið hingað til lands á hverju sumri síðastliðinn áratug til að endurnæra sig með útiveru í góðra vina hópi. Já, og hann á sitt uppáhaldsorð á íslensku. Meira um það er neðar í fréttinni sem hefst á lýsingu á þeirri upplifun að taka viðtal við stórstjörnu sem var nokkuð skopleg.

Skarsgård fékk sérstök heiðursverðlaun Alþjóðlegu kvikmyndahátíðarinnar í Reykjavík (RIFF) afhent í þriðjudagskvöldið áður en kvikmyndin Wicker var frumsýnd hér á landi. Skarsgård var nýlentur á Klakanum þegar fréttamaður hálfpartinn neyddi stjörnuna til að setjast niður með honum á Edition-hótelinu og svara ýmsum spurningum. 

Stærðarinnar bastreður og upplifun fréttamanns

Fyrst að sjálfri myndinni þar sem Skarsgård leikur einhvers konar ofinn mann úr bastefni sem á í ástríðufullu og klúru ástarsambandi við konu leikna af hinni mögnuðu Olivia Colman (The favorite, The Crown og Fleabag). Wicked var frumsýnd í Evrópu á þriðjudag og því um Norðurlandafrumsýningu að ræða.

Myndin hefur vakið þó nokkra athygli enda leikur Skarsgård stærðarinnar mennska bastkörfu sem skartar stórum bastreður. Netverjar hafa vísað til kvikmyndarinnar sem 50 tóna af basti (e. 50 shades of Wicker). Skarsgård vildi auðvitað vera viðstaddur frumsýningu Norðurlanda enda er hann sænskur og mörgum Íslendingum kunnur sem sonur stórleikarans Stellan Skarsgård (Chernobyl, Mamma Mia og Dune).

Undirritaður lagði leið sína á Edition-hótelið til að hitta leikarann sem hann hafði sjálfur haft miklar mætur á um töluvert skeið. Um er að ræða einn fjölhæfasta og færasta leikara sinnar kynslóðar og hefur fréttamaður haft miklar mætur á leikaranum síðan hann glæddi vitfirrta milljarðamæringinn Lukas Mattsson (Succession) lífi með glæsibrag.

Áður en við færum okkur að viðtalinu er tilefni til að lýsa aðeins aðdragandanum og stemmningunni í kringum viðtalið enda ekki á hverjum degi sem manni hlotnast sá heiður að spyrja stórstjörnu spjörunum úr. Blaðamaður Vísis, ég, verður að viðurkenna að spennan var nokkuð mikil og þá gerði einnig smá stress vart við sig.

Ekki bætti úr skák að vera síðastur í röðinni til að ræða við Skarsgård á eftir Ríkisútvarpinu og Morgunblaðinu. Það var hálfkómískt að mæta fimm til sex manna teymi Ríkisútvarpsins á leiðinni út með alls konar farteski og tæknibúnað. Hvers vegna? Jú, ég var þar einn með símann að vopni. Svona geta áherslurnar verið ólíkar. 

Við tilhugsunina um fréttamenn frá þremur stærstu miðlum landsins að mætast í anddyri Edition hugsa kannski einhverjir til stórkostlegrar senu úr kvikmyndinni Anchorman. Þar mætast fréttamenn frá mismunandi fréttastofum og fara í hálfgert stríð. Í íslenskum raunveruleika ræða kollegar saman af kærleika í hálfum hljóðum um þá erfiðu tíma sem blasa við íslensku fjölmiðlalífi.

Þegar loks var komið að Vísi kom upp úr krafsinu að sextíu ára afmælisbarnið Ríkisútvarpið hafði farið fram úr áætluðum spjalltíma. Fyrir vikið hélt stórleikarinn að hann væri búinn með viðtöl dagsins og laus allra mála þegar blaðamaður Vísis hélt inn í bakherbergið, reyndar ekki reykfyllt þó að óþreyja setti svip sinn á andrúmsloftið.

Sænska kempan ætlaði nefnilega að drífa sig út til að snæða kvöldverð með Andra Snæ Magnússyni, Björk Guðmundsdóttur og fleiri þekktum Íslendingum sem biðu hans í anddyri hótelsins. Óþekktur fréttamaður Vísis saup hveljur og reyndi að sannfæra ringlaðan Skarsgård um að þetta tæki enga stund, sem er auðvitað aldrei góð byrjun á einlægu viðtali.

Leikarinn tók þó þessu óvænta þriðja viðtali af sænskri auðmýkt og settist niður til að fara yfir málin þótt merkja mætti að hinn blíði Skarsgård vildi ólmur komast í kokteila og snittur með íslenskum vinum til fleiri ára. Á meðan viðtalið fór fram stóðu tveir tökumenn frá Rúv í ströngu steinsnar frá við að ganga frá tækjabúnaði sínum og snúrum af öllum stærðum og gerðum með tilheyrandi skarkala og öðrum hljóðum.

Stressið og spennan, eða spressið eins og vanir menn kalla það, hurfu þó eins og dögg fyrir sólu þegar við settumst niður á rökstóla eins og góðir félagar. Virðulegt kurteisishjal færðist fljótt að ást Skarsgård á okkar ástkæru fósturjörð.

Eftir um tíu mínútna spjall þar sem var farið um víðan völl á hundavaði í dimmri setustofu lúxushótelsins hélt leikarinn knái á vit ævintýranna. Áður en hann hélt út spurði hann undirritaðan hvort hann ætlaði ekki að sjá myndina? Mæta á  hátíðarfrumsýninguna síðar um kvöldið? Uh, nei ég kemst ekki. Ég sagði eins og satt var að ég þurfti að selja gamalt teppi á Völlunum og síðan bruna í mat til tengdó. Hér má fylgja sögunni og eyðileggja hana með smá sannleik að viðtalið bar nokkuð brátt að og fyrrnefnd plön löngu gerð.

Hvað sem því líður var leikaranum skemmt og svo var hann rakinn til fundar við Björk. Eftir stóðu tæknimenn Ríkisútvarpsins sem báðust afsökunar á því hvað þeir höfðu verið lengi og spurðu hvort þetta hefði ekki bara gengið vel. 

„Jú,jú,“ tautaði blaðamaður Vísis og rölti í grámygluna og íslenska skammdegið eftir tíu mínúturnar sínar með frægðinni uppmálaðri.

Bestu vinirnir íslenskir og landið magnað

Þá skulum við koma okkur að viðtalinu sjálfu sem hefst auðvitað á Skarsgård dásama íslenska náttúru.

„Ég kom fyrst hingað því ég elska náttúruna hérna. Síðan kynntist ég fólkinu og nú kem ég hingað aftur og aftur fyrir fólkið. Sumir af mínum nánustu vinum eru hér. Einn minn besti vinur, sem er Íslendingur sem býr í New York, kemur hingað á hverju sumri og skipuleggur göngu með æskuvinum sínum. Hann velur alltaf nýjan stað á eyjunni. Ég hef verið svo heppinn að kynnast fjölmörgum fallegum stöðum. Ég hef tekið þátt í þessari göngu þó nokkrum sinnum. Ég kem hingað á hverju ári.“

Veturinn sé ekki síðri tími til að koma til landsins og þá dreymi hann um að koma í ágúst í veiði með sömu félögum.

„En veðrið, kuldinn og myrkrið.... ég er auðvitað frá Svíþjóð svo það truflar mig ekki,“ segir hann og tekur fram að Andri Snær Magnússon rithöfundur sé hluti af umræddum vinahóp. 

Það vakti á sínum tíma þó nokkra athygli þegar að Skarsgård birtist í myndbandi til að lýsa yfir stuðningi sínum við Andra þegar sá síðarnefndi bauð sig fram til forseta árið 2016. Skarsgård segist hafa kynnst Andra í gegnum vin sinn Sigga sem býr í New York, Sigurð Kjartan Hilmarsson sem stofnaði Siggi's Skyr. 

Pétur í guðatölu hjá leikaranum

Skarsgård þekkir enn fleiri Íslendinga og þar á meðal er Pétur Marteinsson, borgarfulltrúi Samfylkingarinnar. Leikarinn segist vera mikill aðdáandi Péturs eftir dvöl þess síðarnefnda í Svíþjóð þar sem hann lék sem atvinnumaður í knattspyrnu.

„Ég þekki Pétur því hann spilaði fyrir Hammarby sem er auðvitað félag í suðurhluta Stokkhólms. Hann var eins og Guðinn minn þegar ég ólst upp. Hann er goðsögn í Stokkhólmi.“

„Ég var mikill aðdáandi og þegar ég bjó í Los Angeles þá kom Hammarby þangað í æfingarferð. Ég fékk að fylgjast með þeim og hitti nokkra leikmenn, Pétur var þar á meðal og við héldum síðan sambandi.“

Hvernig er það að sjá hann núna sem borgarfulltrúa? Í allt öðru hlutverki en þú kynntist honum í?

„Hann hefur alltaf verið mjög metnaðarfullur og klár. Mikill frumkvöðull með góðar félagslegar tengingar. Ég var ekki hissa þegar hann sagði mér að hann væri að fara út í pólitík.  Hann mun standa sig vel, hann er yndislegur maður.“

Stærsti heiðurinn að vera Íslandsvinur

Hann segir heiðursverðlaun RIFF hafa komið sér verulega á óvart. Hann hafi áður reynt að vera viðstaddur RIFF án árangurs og sé því virkilega glaður að komast í ár.

„Því ég elska þetta land og fólkið. Það var í forgangi hjá mér að koma hingað og láta þetta virka. Ég hef aldrei komist á hátíðina. En mig langaði rosalega að fá það til að ganga með Wicker. Ég vissi ekki af verðlaununum svo það kom rosalega á óvart.“

Hann segir þó að stærsti heiðurinn sé að vera álitinn Íslandsvinur.

„Þegar Andri sagði mér að fólk vísaði til mín sem Íslandsvinar í blöðunum og fleiri stöðum þá hugsaði ég vá, þetta er risaheiður. Það lét mér líða eins og ég tilheyrði landinu, sem er frábært,“ segir hann og tekur fram að það sé mikill heiður að vera álitinn sem ættleiddur sonur þjóðarinnar.

Spurður hver sé hans uppáhaldsstaður á Íslandi nefnir hann fljótt Hornstrandir.

„Ég elska að vera þar. Ég hef bara verið þar einu sinni. Við gengum þar í um viku. Ég myndi elska að komast þangað aftur. Þetta var fyrir tíu árum.“

Ingvar E. í uppáhaldi

Skarsgård hefur þó ekki aðeins komið hingað til lands til að slaka á heldur hefur hann einnig unnið hér að nokkrum verkefnum. Til að mynda var hluti af stórmyndinni Northman sem Sjón skrifaði ásamt Robert Eggers tekinn upp hér á landi. Senur í verðlaunaþáttaröðinni Succession sömuleiðis og hluti af myndinni War on Everyone.

Í þessum verkefnum hefur hann leikið á móti þó nokkrum íslenskum leikurum en þar má nefna Ingvar E. Sigurðsson, Björk og Hafþór Júlíus Björnsson í The Northman og Jóhannes Hauk Jóhannesson í Succession.

„Þau eru ótrúleg. Að vinna með Björk var algjör draumur. Hún er mögnuð. Þetta var mjög sérstök sena. Það var upplifun sem ég mun aldrei gleyma. Það sama á við um Ingvar. Við vorum í helli og ég fann fyrir skandinavískri tengingu með þeim öllum. Það er eins og við séum með svipaða tækni og næmni.“

Honum hafi liðið eins og heima hjá sér við tökur hér á landi.

„Andrúmsloftið á settinu var ekki alveg með jafn skýran valdastrúktúr og í Bandaríkjunum. Meiri jöfnuður. Með tilliti til þess hve lítið landið er þá kemur á óvart hvað Reykjavík er skapandi borg. Mikið af fólkinu hér er eins og meistararnir frá endurreisnartímabilinu. Þú hittir kannski einhvern sem vinnur sem smiður en er líka óperusöngvari og málar myndir, það er alveg magnað.“

Þetta er bara tímabundið hliðarstarf fyrir mig.

„Já, einmitt, það myndi ekki koma mér á óvart,“ segir Skarsgård og skellir upp úr. Hann tekur fram að íslenski andinn geti veitt mikinn innblástur.

Áttu þér uppáhalds íslenskan leikara?

„Mér finnst Ingvar vera ótrúlegur. Sú staðreynd að ég fékk að vinna með honum er alvöru glaðningur. Hann er sitt eigið náttúruafl.“

Hann er líka svona líkamlegur og öflugur leikari eins og þú.

„Já, hann er mjög orkumikill og ákafur leikari. Hann er líka svo ljúfur og gaman að vinna með honum.“

Tímafrekt gervi sett sem skilyrði í Skarsgård-fjölskyldunni

Í myndinni Wicker er Skarsgård í ótrúlegu gervi. Spurður hvernig það hafi verið að mæta í förðunarstólinn á hverjum degi segir hann það ekki hafa verið svo slæmt.

„Þetta var bara um einn og hálfur tími eða tveir tímar. Ég var hræddur um að þetta myndi taka um sex klukkustundir en þeir sem sáu um þetta voru alveg magnaðir. “

Við höfum séð þig, bróður þinn Bill (sem trúðurinn í IT) og föður þinn (Stellan Skarsgård í Pirates of the Caribbean og Dune) eyða fjölmörgum klukkustundum í förðunarstólnum. Er þetta einhver klásúla í samningi Skarsgård-fjölskyldunnar? Er það skilyrði að fá svona hlutverk þar sem það þarf að umbreyta ykkur?

„Já, úff, ég held að í Dune hafi það verið sex til átta klukkutímar svo ég var heppinn, þetta var ekkert í samanburði við það,“ segir leikarinn geðugi kíminn og hlær dátt.

Hann segist vera virkilega þakklátur og ánægður með að vera á Íslandi.

„Ég vona að fólk njóti myndarinnar. Ég er spenntur fyrir kvöldinu. Ég hlakka til að borða með góðum vinum. Ég er spenntur fyrir því að sjá myndina og hlakka til að fá mér nokkra drykki. Ég er bara yfir mig ánægður að vera kominn aftur og það er risastór heiður að vera álitinn Íslandsvinur.“

Flatkaka og hangikjöt í uppáhaldi

Ertu búinn að læra einhverja íslensku?

„Já, bara smá, en það eru auðvitað einhver líkindi milli sænsku og íslensku.“

Áttu eitthvert uppáhalds íslenskt orð?

„Flatkaka,“ segir hann og það má sjá glampa í augunum við tilhugsunina um ljúffenga flatköku.

Ég skil vel að það sé í uppáhaldi eftir allar þessar göngur um landið.

„Já, nákvæmlega. Og hangikjöt!“ segir hann og hlær enn og aftur dátt og hátt, ánægður með að komast út úr bakherberginu á Edition til vina sinna sem bíða hans við barinn.