Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar 30. júlí 2026 11:01 Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.