Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar 6. júlí 2026 13:00 Þegar ég kom fyrst til Íslands fyrir mörgum árum hélt ég að aðlögun væri eitthvað sem hægt væri að mæla. Að læra tungumálið. Að skilja hefðirnar. Að finna sinn stað í samfélaginu. Að byggja upp líf. Kannski jafnvel að fá íslenskan ríkisborgararétt. Eins og það kæmi einhver ákveðinn dagur þar sem maður vaknaði og væri ekki lengur útlendingur. En lífið virkar sjaldan þannig. Ég kom frá Napólí, borg sem mótaði mig áður en ég vissi sjálfur hver ég var. Borg fullri af röddum, sögum, mótsögnum og tilfinningum. Síðan varð Ísland heimili mitt. Landið þar sem ég byggði fjölskyldu. Landið þar sem ég lærði annað tungumál. Landið þar sem ég byrjaði að skrifa, vinna og sjá heiminn með öðrum augum. En með tímanum áttaði ég mig á einu. Aðlögun þýðir ekki að skipta út einni útgáfu af sjálfum sér fyrir aðra. Maður verður ekki minna Ítali til að verða meiri Íslendingur. Og maður þarf ekki að gleyma því sem var til að tilheyra því sem er. Kannski er ein stærsta áskorun innflytjanda ekki að fá aðra til að samþykkja sig. Heldur að samþykkja sjálfan sig. Alla hlutana. Gamla landið. Nýja landið. Gamla tungumálið. Nýja tungumálið. Manneskjuna sem fór. Og manneskjuna sem varð til á leiðinni. Í mörg ár spyr fólk mann oft: „Finnst þér þú vera Ítali eða Íslendingur?“ En kannski er spurningin röng. Því lífið er ekki alltaf annað hvort eða. Stundum er það bæði. Napólí gaf mér rætur. Ísland gaf mér nýja vængi. Og maður þarf hvort tveggja. Rætur til að muna hvaðan maður kemur. Vængi til að sjá hvert maður getur farið. Kannski hættir maður ekki að vera útlendingur þegar aðrir ákveða það. Ekki þegar maður fær vegabréf. Ekki þegar maður talar tungumálið vel. Kannski gerist það þegar maður hættir sjálfur að standa á milli tveggja heima. Og skilur loksins að maður tilheyrir þeim báðum. Því heimili er ekki alltaf bara staðurinn þar sem maður fæddist. Stundum er það líka staðurinn þar sem maður varð að þeirri manneskju sem maður er orðinn í dag. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið „Noregur hefur aðildarviðræður við Evrópusambandið“ Gunnar H. Garðarsson Skoðun Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun Þjóðin og valdið Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Stríðsglæpamenn á Íslandi Sigurlaug Knudsen,Margrét Kristín Blöndal,Katrín Harðardóttir,Elsa María Blöndal Skoðun Hver er maðurinn? Ragnhildur Jónsdóttir Skoðun Níu atriði til umhugsunar vegna þjóðaratkvæðagreiðslunnar Rúnar Vilhjálmsson Skoðun Á eigin skinni Gauti Kristmannsson Skoðun Sjáum hvað landsbyggðunum býðst Sæunn Gísladóttir Skoðun Hver er munurinn fyrir vinstrið á EES og ESB? Jökull Sólberg Auðunsson Skoðun Innihald náms skiptir máli – ekki umbúðirnar! Ragnheiður Stephensen Skoðun Skoðun Skoðun Fjölbreyttar þarfir kalla á fjölbreytta fagþekkingu Ulrike Schubert skrifar Skoðun Fatlaðir henda hækjum og blindir fá sýn núna Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Grand Fenwick við Faxaflóa Júlíus Valsson skrifar Skoðun 66 milljónir verða að 477 milljónum! Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Getur bætt efnahagsumhverfið skilað íslenskri fjölskyldu 5–8 milljóna á ári? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Níu atriði til umhugsunar vegna þjóðaratkvæðagreiðslunnar Rúnar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Ríkisstjórn sem vandar sig ekki veldur skaða Ágúst Elvar Bjarnason skrifar Skoðun Framtíðarsýn um réttlæti og stöðugleika Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Á eigin skinni Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Nú á þjóðin leik – já til að sjá 29. ágúst Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Loksins sameinuð! Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Næsta stafræna gjá Íslands er þegar að myndast Stefán Atli Rúnarsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur: skýjaborgir eða raunhæf samningsmarkmið? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Helvíti hægt Ármann Halldórsson skrifar Skoðun „Noregur hefur aðildarviðræður við Evrópusambandið“ Gunnar H. Garðarsson skrifar Skoðun Umsnúningur hugmyndafræði xD Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Að taka mynd eða að skapa mynd Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Hver er maðurinn? Ragnhildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri til bættra samganga Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Þjóðin og valdið Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Innihald náms skiptir máli – ekki umbúðirnar! Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Þegar framsetning verður að umbótum Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir skrifar Skoðun JÁ til að sjá eða NEI til að bjarga sjálfstæðinu? Jón Daníelsson skrifar Skoðun Verðið er skilgreint – varan ekki Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Á meðan þjóðin ræðir ESB er heilbrigðiseftirlit sveitarfélaga lagt niður Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sjáum hvað landsbyggðunum býðst Sæunn Gísladóttir skrifar Skoðun Stríðsglæpamenn á Íslandi Sigurlaug Knudsen,Margrét Kristín Blöndal,Katrín Harðardóttir,Elsa María Blöndal skrifar Skoðun Leiftursókn gegn lýðheilsu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Er Ísland í alvöru svo miklu ríkara en umheimurinn? Egill Almar Ágústsson skrifar Sjá meira
Þegar ég kom fyrst til Íslands fyrir mörgum árum hélt ég að aðlögun væri eitthvað sem hægt væri að mæla. Að læra tungumálið. Að skilja hefðirnar. Að finna sinn stað í samfélaginu. Að byggja upp líf. Kannski jafnvel að fá íslenskan ríkisborgararétt. Eins og það kæmi einhver ákveðinn dagur þar sem maður vaknaði og væri ekki lengur útlendingur. En lífið virkar sjaldan þannig. Ég kom frá Napólí, borg sem mótaði mig áður en ég vissi sjálfur hver ég var. Borg fullri af röddum, sögum, mótsögnum og tilfinningum. Síðan varð Ísland heimili mitt. Landið þar sem ég byggði fjölskyldu. Landið þar sem ég lærði annað tungumál. Landið þar sem ég byrjaði að skrifa, vinna og sjá heiminn með öðrum augum. En með tímanum áttaði ég mig á einu. Aðlögun þýðir ekki að skipta út einni útgáfu af sjálfum sér fyrir aðra. Maður verður ekki minna Ítali til að verða meiri Íslendingur. Og maður þarf ekki að gleyma því sem var til að tilheyra því sem er. Kannski er ein stærsta áskorun innflytjanda ekki að fá aðra til að samþykkja sig. Heldur að samþykkja sjálfan sig. Alla hlutana. Gamla landið. Nýja landið. Gamla tungumálið. Nýja tungumálið. Manneskjuna sem fór. Og manneskjuna sem varð til á leiðinni. Í mörg ár spyr fólk mann oft: „Finnst þér þú vera Ítali eða Íslendingur?“ En kannski er spurningin röng. Því lífið er ekki alltaf annað hvort eða. Stundum er það bæði. Napólí gaf mér rætur. Ísland gaf mér nýja vængi. Og maður þarf hvort tveggja. Rætur til að muna hvaðan maður kemur. Vængi til að sjá hvert maður getur farið. Kannski hættir maður ekki að vera útlendingur þegar aðrir ákveða það. Ekki þegar maður fær vegabréf. Ekki þegar maður talar tungumálið vel. Kannski gerist það þegar maður hættir sjálfur að standa á milli tveggja heima. Og skilur loksins að maður tilheyrir þeim báðum. Því heimili er ekki alltaf bara staðurinn þar sem maður fæddist. Stundum er það líka staðurinn þar sem maður varð að þeirri manneskju sem maður er orðinn í dag. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun
Stríðsglæpamenn á Íslandi Sigurlaug Knudsen,Margrét Kristín Blöndal,Katrín Harðardóttir,Elsa María Blöndal Skoðun
Skoðun Getur bætt efnahagsumhverfið skilað íslenskri fjölskyldu 5–8 milljóna á ári? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir skrifar
Skoðun Á meðan þjóðin ræðir ESB er heilbrigðiseftirlit sveitarfélaga lagt niður Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Stríðsglæpamenn á Íslandi Sigurlaug Knudsen,Margrét Kristín Blöndal,Katrín Harðardóttir,Elsa María Blöndal skrifar
Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun
Stríðsglæpamenn á Íslandi Sigurlaug Knudsen,Margrét Kristín Blöndal,Katrín Harðardóttir,Elsa María Blöndal Skoðun