Fjárfestum í börnum Pétur Marteinsson skrifar 24. apríl 2026 07:03 Á síðustu tíu árum hefur börnum af erlendum uppruna fjölgað hratt í skólum landsins. Hlutfall þeirra hefur víða meira en tvöfaldast síðan 2015 og er nú á bilinu 15–20% í grunnskólum, hærra í sumum hverfum Reykjavíkur. Þessi börn eru flest komin hingað til að vera, fjölskyldur þeirra eru að byggja sér líf á Íslandi og það er á okkar ábyrgð að tryggja þeim jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Ég bjó um árabil í Svíþjóð og hef því fylgst grannt með þróun mála þar – bæði hvað hefur gengið vel og hvað hefði mátt betur fara. Þrátt fyrir góðan ásetning hefur það þó farið svo að ákveðnir hópar innflytjenda hafa einangrast, ýmist í ákveðnum hverfum eða félagslega, án raunverulegra tækifæra. Þannig verða til tvö samfélög, tengsl tapast og þar með vonin um gott líf. Tungumál og þátttaka er lykillinn Hér í Reykjavík viljum við byggja samfélag þar sem öll börn hafa jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Þess vegna leggjum við í Samfylkingunni áherslu á að taka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna fastari tökum. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu. Að hafa góð tök á tungunni eflir sjálfstraust, gerir þau fær um að stunda frekara nám á framhalds- og háskólastigi, eflir félagsleg tengsl og sjálfstæði. Við viljum tryggja að fleiri kennarar geti sérhæft sig í kennslu íslensku sem annars tungumáls á meðan við sköpum einnig tækifæri fyrir aðra kennara til að þróa sig áfram í móttöku barna með annað móðurmálinni í almennum bekkjum. Hver skóli þarf að fá rými til að marka sér stefnu og finna bestu leiðirnar fyrir sinn nemendahóp – samhliða því sem við eflum samtal skóla til að deila reynslu og þekkingu. Þetta gerist ekki bara í kennslustofunni, á Íslandi vinna margir aðilar saman að því að ala upp næstu kynslóðir. Tómstunda- og íþróttastarf eru ekki síður öflug leið til að hraða íslenskufærni og ýta undir tengsl við samfélagið. Ég vil vinna með þessum aðilum að aukinni þátttöku barna af erlendum uppruna, samfélaginu öllu til hagsbóta. Trú á framtíðinni Ég hef óbilandi trú á nemendum í reykvískum skólum – og ég veit að kennararnir hafa það líka. Við þurfum að skapa aðstæður þar sem hægt er að mæta öllum nemendum og undirbúa þá vel fyrir lífið. Það er fjárfesting sem skilar sér margfalt. Nú er aðkallandi að við styðjum við þann fjölda barna og foreldra sem hafa eða munu setjast að í Reykjavík á komandi árum. Samfélag þar sem öll börn finna að þau eru mikils virði og hafa tækifæri til að ná góðri færni í íslensku og efla með sér trú á framtíðina. Þannig borg vil ég búa í. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson skrifar Skoðun Utanríkisráðherra hefur ekki slíkan rétt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Friðarsúlan er langt frá því að vera friðartákn fyrir náttúruna Kristján Kristjánsson skrifar Skoðun Mikilvægi samstarfs á norðurslóðum Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Á síðustu tíu árum hefur börnum af erlendum uppruna fjölgað hratt í skólum landsins. Hlutfall þeirra hefur víða meira en tvöfaldast síðan 2015 og er nú á bilinu 15–20% í grunnskólum, hærra í sumum hverfum Reykjavíkur. Þessi börn eru flest komin hingað til að vera, fjölskyldur þeirra eru að byggja sér líf á Íslandi og það er á okkar ábyrgð að tryggja þeim jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Ég bjó um árabil í Svíþjóð og hef því fylgst grannt með þróun mála þar – bæði hvað hefur gengið vel og hvað hefði mátt betur fara. Þrátt fyrir góðan ásetning hefur það þó farið svo að ákveðnir hópar innflytjenda hafa einangrast, ýmist í ákveðnum hverfum eða félagslega, án raunverulegra tækifæra. Þannig verða til tvö samfélög, tengsl tapast og þar með vonin um gott líf. Tungumál og þátttaka er lykillinn Hér í Reykjavík viljum við byggja samfélag þar sem öll börn hafa jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Þess vegna leggjum við í Samfylkingunni áherslu á að taka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna fastari tökum. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu. Að hafa góð tök á tungunni eflir sjálfstraust, gerir þau fær um að stunda frekara nám á framhalds- og háskólastigi, eflir félagsleg tengsl og sjálfstæði. Við viljum tryggja að fleiri kennarar geti sérhæft sig í kennslu íslensku sem annars tungumáls á meðan við sköpum einnig tækifæri fyrir aðra kennara til að þróa sig áfram í móttöku barna með annað móðurmálinni í almennum bekkjum. Hver skóli þarf að fá rými til að marka sér stefnu og finna bestu leiðirnar fyrir sinn nemendahóp – samhliða því sem við eflum samtal skóla til að deila reynslu og þekkingu. Þetta gerist ekki bara í kennslustofunni, á Íslandi vinna margir aðilar saman að því að ala upp næstu kynslóðir. Tómstunda- og íþróttastarf eru ekki síður öflug leið til að hraða íslenskufærni og ýta undir tengsl við samfélagið. Ég vil vinna með þessum aðilum að aukinni þátttöku barna af erlendum uppruna, samfélaginu öllu til hagsbóta. Trú á framtíðinni Ég hef óbilandi trú á nemendum í reykvískum skólum – og ég veit að kennararnir hafa það líka. Við þurfum að skapa aðstæður þar sem hægt er að mæta öllum nemendum og undirbúa þá vel fyrir lífið. Það er fjárfesting sem skilar sér margfalt. Nú er aðkallandi að við styðjum við þann fjölda barna og foreldra sem hafa eða munu setjast að í Reykjavík á komandi árum. Samfélag þar sem öll börn finna að þau eru mikils virði og hafa tækifæri til að ná góðri færni í íslensku og efla með sér trú á framtíðina. Þannig borg vil ég búa í. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun