Fjárfestum í börnum Pétur Marteinsson skrifar 24. apríl 2026 07:03 Á síðustu tíu árum hefur börnum af erlendum uppruna fjölgað hratt í skólum landsins. Hlutfall þeirra hefur víða meira en tvöfaldast síðan 2015 og er nú á bilinu 15–20% í grunnskólum, hærra í sumum hverfum Reykjavíkur. Þessi börn eru flest komin hingað til að vera, fjölskyldur þeirra eru að byggja sér líf á Íslandi og það er á okkar ábyrgð að tryggja þeim jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Ég bjó um árabil í Svíþjóð og hef því fylgst grannt með þróun mála þar – bæði hvað hefur gengið vel og hvað hefði mátt betur fara. Þrátt fyrir góðan ásetning hefur það þó farið svo að ákveðnir hópar innflytjenda hafa einangrast, ýmist í ákveðnum hverfum eða félagslega, án raunverulegra tækifæra. Þannig verða til tvö samfélög, tengsl tapast og þar með vonin um gott líf. Tungumál og þátttaka er lykillinn Hér í Reykjavík viljum við byggja samfélag þar sem öll börn hafa jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Þess vegna leggjum við í Samfylkingunni áherslu á að taka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna fastari tökum. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu. Að hafa góð tök á tungunni eflir sjálfstraust, gerir þau fær um að stunda frekara nám á framhalds- og háskólastigi, eflir félagsleg tengsl og sjálfstæði. Við viljum tryggja að fleiri kennarar geti sérhæft sig í kennslu íslensku sem annars tungumáls á meðan við sköpum einnig tækifæri fyrir aðra kennara til að þróa sig áfram í móttöku barna með annað móðurmálinni í almennum bekkjum. Hver skóli þarf að fá rými til að marka sér stefnu og finna bestu leiðirnar fyrir sinn nemendahóp – samhliða því sem við eflum samtal skóla til að deila reynslu og þekkingu. Þetta gerist ekki bara í kennslustofunni, á Íslandi vinna margir aðilar saman að því að ala upp næstu kynslóðir. Tómstunda- og íþróttastarf eru ekki síður öflug leið til að hraða íslenskufærni og ýta undir tengsl við samfélagið. Ég vil vinna með þessum aðilum að aukinni þátttöku barna af erlendum uppruna, samfélaginu öllu til hagsbóta. Trú á framtíðinni Ég hef óbilandi trú á nemendum í reykvískum skólum – og ég veit að kennararnir hafa það líka. Við þurfum að skapa aðstæður þar sem hægt er að mæta öllum nemendum og undirbúa þá vel fyrir lífið. Það er fjárfesting sem skilar sér margfalt. Nú er aðkallandi að við styðjum við þann fjölda barna og foreldra sem hafa eða munu setjast að í Reykjavík á komandi árum. Samfélag þar sem öll börn finna að þau eru mikils virði og hafa tækifæri til að ná góðri færni í íslensku og efla með sér trú á framtíðina. Þannig borg vil ég búa í. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Sjá meira
Á síðustu tíu árum hefur börnum af erlendum uppruna fjölgað hratt í skólum landsins. Hlutfall þeirra hefur víða meira en tvöfaldast síðan 2015 og er nú á bilinu 15–20% í grunnskólum, hærra í sumum hverfum Reykjavíkur. Þessi börn eru flest komin hingað til að vera, fjölskyldur þeirra eru að byggja sér líf á Íslandi og það er á okkar ábyrgð að tryggja þeim jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Ég bjó um árabil í Svíþjóð og hef því fylgst grannt með þróun mála þar – bæði hvað hefur gengið vel og hvað hefði mátt betur fara. Þrátt fyrir góðan ásetning hefur það þó farið svo að ákveðnir hópar innflytjenda hafa einangrast, ýmist í ákveðnum hverfum eða félagslega, án raunverulegra tækifæra. Þannig verða til tvö samfélög, tengsl tapast og þar með vonin um gott líf. Tungumál og þátttaka er lykillinn Hér í Reykjavík viljum við byggja samfélag þar sem öll börn hafa jöfn tækifæri til þátttöku í samfélaginu. Þess vegna leggjum við í Samfylkingunni áherslu á að taka íslenskukennslu fyrir börn af erlendum uppruna fastari tökum. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu. Að hafa góð tök á tungunni eflir sjálfstraust, gerir þau fær um að stunda frekara nám á framhalds- og háskólastigi, eflir félagsleg tengsl og sjálfstæði. Við viljum tryggja að fleiri kennarar geti sérhæft sig í kennslu íslensku sem annars tungumáls á meðan við sköpum einnig tækifæri fyrir aðra kennara til að þróa sig áfram í móttöku barna með annað móðurmálinni í almennum bekkjum. Hver skóli þarf að fá rými til að marka sér stefnu og finna bestu leiðirnar fyrir sinn nemendahóp – samhliða því sem við eflum samtal skóla til að deila reynslu og þekkingu. Þetta gerist ekki bara í kennslustofunni, á Íslandi vinna margir aðilar saman að því að ala upp næstu kynslóðir. Tómstunda- og íþróttastarf eru ekki síður öflug leið til að hraða íslenskufærni og ýta undir tengsl við samfélagið. Ég vil vinna með þessum aðilum að aukinni þátttöku barna af erlendum uppruna, samfélaginu öllu til hagsbóta. Trú á framtíðinni Ég hef óbilandi trú á nemendum í reykvískum skólum – og ég veit að kennararnir hafa það líka. Við þurfum að skapa aðstæður þar sem hægt er að mæta öllum nemendum og undirbúa þá vel fyrir lífið. Það er fjárfesting sem skilar sér margfalt. Nú er aðkallandi að við styðjum við þann fjölda barna og foreldra sem hafa eða munu setjast að í Reykjavík á komandi árum. Samfélag þar sem öll börn finna að þau eru mikils virði og hafa tækifæri til að ná góðri færni í íslensku og efla með sér trú á framtíðina. Þannig borg vil ég búa í. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar