STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar 17. apríl 2026 07:33 Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rúnar Freyr Gíslason Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þess vegna segjum við NEI þann 29. ágúst Þorvaldur Þorvaldsson skrifar Skoðun Ég kýs JÁ ! - Hvers vegna? skrifar Skoðun Kveðja til hleðslukvíðans Úlfar Linnet skrifar Skoðun Samkeppnishæfni Íslands Ingvar Þóroddsson skrifar Skoðun Kaupmáttur eftir húsnæðiskostnað 27% minni en fyrir fimm árum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Virðir Alþingi úrslit þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst? Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Traust er ekki sjálfgefið Hilmar Freyr Gunnarsson skrifar Skoðun Evrópusambandið, skjól frá Bandaríkjunum? Guttormur Þorsteinsson skrifar Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Sjá meira
Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Skoðun Kaupmáttur eftir húsnæðiskostnað 27% minni en fyrir fimm árum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar