Hesturinn í umferðinni Ólafur Gestur Arnalds skrifar 13. mars 2026 13:30 Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar