„Litlu aumingjarnir þurftu að fara heim að sofa“

„Ég veit ekki hvað ég er að gera hérna, Nablinn sagði mér að hitta sig hér því við ætlum að horfa á leikinn saman. Ég vildi ekki alltaf fara niður í bæ að djamma, ég vildi prófa líka sunnudagsdjamm sem er eiginlega alltaf að horfa á leikinn, allavega hjá karlmönnum. Þannig ég ætla að vera „one of the boys“,“ sagði Gugga í gúmmíbát fyrir utan Arabar í Kórahverfinu í nýjasta þættinum af Gugga fer á djammið.

Gugga settist þar niður með Nablanum, Andra Má Egggertssyni, til að fylgjast með Chelsea keppa við Arsenal og drekka kaldan bjór. Eftir leikinn kíktu þau saman á Riddarann í Engihjallanum og mætti þeim þar sterk reykingalykt og fleiri eldri menn að drekka bjór yfir fótbolta. Til að brjóta upp á tilbreytingarleysið ákváðu Nablinn og Gugga að gera æfingar saman áður en hún yfirgaf hann.

Bassi til í jólajapl með þrettán jólasveinum

Næst var förinni heitið niður í bæ þar sem Gugga tók púlsinn á djömmurum og tveimur hressum jólasveinum. Hún rakst síðan á einn öflugan djammara, Bassa Maraj, og spurði hvort hann væri búinn að fá eða gefa jólajapl í ár.„Vonandi á eftir!“ svaraði Bassi.

„Kannski ef þú ferð heim með einhverjum í kvöld. Ég sá nokkra í jólasveinabúning, værirðu til í einhvern svoleiðis hlutverkaleik?“ spurði Gugga.

„Ef þeir eru margir. Ég vil alla þrettán, alla þrettán í einu,“ svaraði Bassi.

Lesendum til skýringar þá er jólajapl í þessu samhengi munnmök sem eru veitt yfir hátíðarnar. Hugtakið er runnið undan rifjum þremenninganna í FM95Blö.

Eini eftirstandandi jólasveinninn

Áfram hélt ódysseifsför Guggu og hitti hún fyrir mikið jólabarn á ráfi niður Laugaveginn. Reyndist það vera plötusnúðurinn Kidda Bigfoot, sem var klæddur í rauð jólasveinajakkaföt og með jólasveinahúfu.

„Á hverju ári fer vinahópurinn niður Laugaveginn fyrsta laugardag í desember. Við vorum þrettán eins og jólasveinarnir. En hér er ég einn. Litlu aumingjarnir þurftu að fara heim að sofa,“ sagði Kiddi.

Fleiri voru spurðir út í jólajaplið og voru svörin mismunandi, sumir gengust við smá japli meðan aðrir urðu ýmist vandræðalegir eða vildu ekki tjá sig. Loks gekk það of langt þegar vinur og vinkona voru orðuð við japl.