Erla Bolla­dóttir stefnir á Mann­réttinda­dóm­stól Evrópu með mál sitt

Barátta Erlu Bolladóttur fyrir íslenskum dómstólum lauk endanlega fyrir mánuði síðan þegar beiðni hennar um endurupptöku á dómi fyrir rangar sakargiftir frá árinu 1980 í tengslum við Guðmundar- og Geirfinnsmálin var hafnað. Hún stefnir nú á að fara með málið fyrir Mannréttindadómstól Evrópu.

„Eins og staðan er í dag þá er það næsta skref og ég er bara að skoða með lögfræðingnum alla aðra möguleika, af því að ég trúi því ekki að stjórnvöld séu til í það að láta þetta fara fyrir Mannréttindadómstólinn,“ segir Erla.

Mál Erlu hefur vakið mikla athygli og var fjölmennt á samstöðufundi á Austurvelli í dag. Ræðumenn voru allir sammála um að framganga íslenskra stjórnvalda í máli Erlu væri til skammar og að eitthvað þyrfti að gerast.

„Þetta var öflugur og svona tilfinningaríkur fundur myndi ég segja, það var bara nokkrum sinnum sem að ég horfði í kringum mig og sá að ég var ekki sá eini sem var að verða klökkur,“ segir Tryggvi Rúnar Bjarnason, dóttursonur og nafni eins dómþola í Guðmundar- og Geirfinnsmálunum, en hann skipulagði fundinn ásamt Elínborgu Hörpu Önundarbur, Elí.

„Mér finnst bara ótrúlega mikilvægt að fólk sem hefur orðið fyrir ranglæti af hálfu kerfisins, sem eru held ég bara mun fleiri en við áttum okkur á, bæði réttarkerfisins og bara annarra kerfa yfirvalda að við stöndum svolítið saman og stöndum með hvort öðru og leyfum ekki kerfinu að einangra okkur,“ segir Elí.

Kerfið sannarlega brugðist Erlu

Erla var þakklát fyrir stuðninginn eftir samstöðufundinn.

„Þetta er ofsalega gagnlegt fyrir mig og hjálplegt, líka bara fyrir mína andlegu heilsu, að finna fyrir þessum stuðningi. Fólk hefur áhyggjur og fólki líður illa með þetta, að það sé allt í lagi að fara svona með einhvern. Hver er þá næstur?“ sagði Erla.

Eva Þóra Hartmannsdóttir, dóttir Erlu, mætti á fundinn ásamt nýfæddri dóttur sinni, sem var skírð í höfuðið á ömmu sinni.

„Ég er að styðja mömmu mína, hún er lengi búin að berjast í gegnum þetta allt saman og sýna svo mikinn styrk og dugnað og þrautseigju. Hún er svo mikil fyrirmynd og ég gat ekki annað en mætt, þó að ég væri ekki dóttir hennar,“ sagði Eva en hún sagðist fullviss um að Erla myndi ná sínu fram, þó að kerfið hafi sannarlega brugðist henni.

Ætli að halda áfram að berjast fram á sinn hinsta dag

Aðrir viðstaddir létu í sér heyra meðan á fundinum stóð og var ljóst að mál Erlu hafi snert marga.

„Mér finnst þetta skammarlegt fyrir allt íslenska þjóðfélagið að láta þetta viðgangast,“ sagði Tryggvi Hübner eftir fundinn um ástæðu þess að hann ákvað að mæta en hann bar með sér skilti sem á stóð frelsi í hástöfum.

„Mér er bara svo reglulega misboðið, ég er jafn gömul þessu máli og það er orðið svo löngu löngu tímabært að rjúfa þessa samfellu óréttlætis sem að Erla Bolladóttir hefur þurft að þola öll þessi ár,“ sagði Gyða Margrét Pétursdóttir sem einnig var viðstödd.

Sjálf lýsir Erla því að hún muni halda áfram að berjast fram á sinn hinsta dag, ekki fyrir sjálfa sig heldur allt samfélagið.

„Ég hef staðið í alls konar í gegnum tíðina og ef þetta snerist bara um það hjá mér að ég fengi réttláta niðurstöðu í mínu máli, á persónulegu plani fyrir mig, þá hefði ég hætt þessu fyrir mörgum árum síðan. Þetta er ekki mín hugmynd um ánægjuleg verkefni til þess að fást við,“ segir Erla.

„Ég get ekki bara alveg lagt niður allt og labbað í burtu og skilið þetta eftir vitandi í hvaða ástandi þetta er. Ég verð alla vega að reyna,“ segir hún enn fremur.