Ekkert póstnúmer á hálendið, takk! Rúnar Sigurjónsson skrifar 22. september 2021 16:00 Á dögunum gafst mér kostur á góðum fundi og spjalli við stórkostlega skemmtilega félagsmenn í Ferðaklúbbnum 4x4. Jafnframt fékk ég að kynnast starfsemi þeirra og markmiðum. Þarna fara stór samtök ferðafólks með mikinn áhuga á fjallaferðalögum um hálendi okkar. Þau sýna samt mikla ábyrgð í ferðum sínum og auðsýna umhverfinu einstaka virðingu og alúð. Allt frá stofnun ferðaklúbbsins hafa félagarnir augljóslega lagt þung lóð á vogarskálarnar til að gera landið okkar betra, staðið m.a. fyrir uppbyggingu, uppgræðslu og umhirðu á hálendi okkar sem einstakur sómi er af. Þeir hafa nýtt krafta sína í sjálfboðavinnu við að laga sár eftir óratvísa ferðamenn sem ekið hafa af leið á bílaleigubílum og grætt upp svæði sem eru í dag gróðri vaxnar vinjar en voru áður örfoka auðn. Þetta félag hefur staðið fyrir öflugri fræðslu og innleiðingu ferðahugmynda meðal sinna félagsmanna sem hafa gert það að verkum að náttúran og umgengnin við hana er í algerum forgangi, enda er í hugum þeirra ekkert gaman að ferðast um spillta og illa umgengna náttúru. Þannig er í þeirra herbúðum unnið markvist að róttækri náttúruvernd fyrir komandi kynslóðir. Hin visna hönd stjórnseminnar Þrátt fyrir einstaka frammistöðu þessara samtaka eru samt öfl í landinu sem ógna ferðafrelsi þeirra. Hvaða öfl gætu það nú verið? Jú hugmyndir Vinstri grænna og fleiri um hálendisþjóðgarð. Sem sagt sú hugmynd að stofnanavæða hálendið, eins og þess sé allt í einu þörf að reka einhverja rándýra stofnun til að gera hvað? Draga úr beit sauðfjár á viðkvæmum stöðum? Nei, alls ekki. Markmiðið virðist vera að hamla ferðafrelsi fólks. Hafa vit fyrir því. Skammta því náðarsamlega takmarkaðan aðgang að eigin garði gegn greiðslu. Ég fæ hins vegar ekki séð að neitt þurfi að breytast varðandi umgengni um hálendi Íslands. Þar er allt yfirleitt í fínum málum. Við getum um ókomna tíð treyst því að á meðan til eru dugmikil samtök á borð við 4x4 með brennandi áhuga á góðri umgengni um landið okkar, þá virkar þetta fólk eins og öflug björgunarsveit á hálendinu. Sveit fólks sem á ekkert annað en hrós skilið fyrir alúð sína gagnvart landinu sem því er svo annt um og finnst svo gaman að ferðast um af virðingu og lotningu. Afstýrum slysi! Sjálfur hef ég lengi verið mótfallinn hugmyndinni um hálendisþjóðgarð og eftir að hafa hitt þetta öfluga fólk í Ferðaklúbbnum 4x4 er ég enn andvígari henni en áður. Að mínu mati á þessi hugmynd bara heima í pappírstætaranum. Nú líður senn að kosningum og þá vilja menn kynna sér stefnu stjórnmálaflokkanna í ýmsum málum. Flokkur fólksins mótmælir þessum frumvarpinni um hálendisþjóðgarð með eftirfarandi stefnuyfirlýsingu: „Við styðjum ekki takmarkanir á ferðafrelsi almennings innanlands til að njóta eigin náttúru. Hálendið er unaðsreitur sem má ekki stofnanavæða í formi þjóðgarðs með tilheyrandi ráðherraræði á kostnað almannaréttar. Við treystum heimamönnum í nærliggjandi sveitarfélögum vel til að halda utan um hálendismálin. Það hafa ekki allir efni á utanlandsferðum og ekki síst þess vegna er gríðarlega mikilvægt að almenningur hafi greiðan aðgang að þessari endurnærandi paradís hálendisins án gjaldtöku. Íslendingar hafa notið hennar lengi, til dæmis innan vébanda útivistarfélaga, og almennt gengið vel um. Við treystum þessu fólki til að njóta hálendisins, virða það áfram og vernda í senn.“ Aðför að lýðræði Römm forsjárhyggja, boð og bönn, einkenna frumvarp VG um Hálendisþjóðgarð og í þeim skilningi má halda því fram að frumvarpið vegi að lýðræði í landinu. Frumvarpið felur í sér að yfir 30% af Íslandi eru hrifsuð af kjörnum sveitarstjórnafulltrúm og færð í hendur forstjóra þjóðgarðsins sem heyrir beint undir ráðherra, með tilheyrandi geðþóttaákvörðunum. Vegna þessara stóru galla og margra fleiri erum við hjá Flokki fólksins andvíg frumvarpi VG um Hálendisþjóðgarð. Höfum hálendið bara í höndum þeirra sem kunna, vita og skilja! Það viljum við í Flokki fólksins. X-F. Höfundur skipar þriðja sætið á lista Flokks fólksins í Reykjavíkurkjördæmi norður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Kosningar 2021 Flokkur fólksins Hálendisþjóðgarður Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Sjá meira
Á dögunum gafst mér kostur á góðum fundi og spjalli við stórkostlega skemmtilega félagsmenn í Ferðaklúbbnum 4x4. Jafnframt fékk ég að kynnast starfsemi þeirra og markmiðum. Þarna fara stór samtök ferðafólks með mikinn áhuga á fjallaferðalögum um hálendi okkar. Þau sýna samt mikla ábyrgð í ferðum sínum og auðsýna umhverfinu einstaka virðingu og alúð. Allt frá stofnun ferðaklúbbsins hafa félagarnir augljóslega lagt þung lóð á vogarskálarnar til að gera landið okkar betra, staðið m.a. fyrir uppbyggingu, uppgræðslu og umhirðu á hálendi okkar sem einstakur sómi er af. Þeir hafa nýtt krafta sína í sjálfboðavinnu við að laga sár eftir óratvísa ferðamenn sem ekið hafa af leið á bílaleigubílum og grætt upp svæði sem eru í dag gróðri vaxnar vinjar en voru áður örfoka auðn. Þetta félag hefur staðið fyrir öflugri fræðslu og innleiðingu ferðahugmynda meðal sinna félagsmanna sem hafa gert það að verkum að náttúran og umgengnin við hana er í algerum forgangi, enda er í hugum þeirra ekkert gaman að ferðast um spillta og illa umgengna náttúru. Þannig er í þeirra herbúðum unnið markvist að róttækri náttúruvernd fyrir komandi kynslóðir. Hin visna hönd stjórnseminnar Þrátt fyrir einstaka frammistöðu þessara samtaka eru samt öfl í landinu sem ógna ferðafrelsi þeirra. Hvaða öfl gætu það nú verið? Jú hugmyndir Vinstri grænna og fleiri um hálendisþjóðgarð. Sem sagt sú hugmynd að stofnanavæða hálendið, eins og þess sé allt í einu þörf að reka einhverja rándýra stofnun til að gera hvað? Draga úr beit sauðfjár á viðkvæmum stöðum? Nei, alls ekki. Markmiðið virðist vera að hamla ferðafrelsi fólks. Hafa vit fyrir því. Skammta því náðarsamlega takmarkaðan aðgang að eigin garði gegn greiðslu. Ég fæ hins vegar ekki séð að neitt þurfi að breytast varðandi umgengni um hálendi Íslands. Þar er allt yfirleitt í fínum málum. Við getum um ókomna tíð treyst því að á meðan til eru dugmikil samtök á borð við 4x4 með brennandi áhuga á góðri umgengni um landið okkar, þá virkar þetta fólk eins og öflug björgunarsveit á hálendinu. Sveit fólks sem á ekkert annað en hrós skilið fyrir alúð sína gagnvart landinu sem því er svo annt um og finnst svo gaman að ferðast um af virðingu og lotningu. Afstýrum slysi! Sjálfur hef ég lengi verið mótfallinn hugmyndinni um hálendisþjóðgarð og eftir að hafa hitt þetta öfluga fólk í Ferðaklúbbnum 4x4 er ég enn andvígari henni en áður. Að mínu mati á þessi hugmynd bara heima í pappírstætaranum. Nú líður senn að kosningum og þá vilja menn kynna sér stefnu stjórnmálaflokkanna í ýmsum málum. Flokkur fólksins mótmælir þessum frumvarpinni um hálendisþjóðgarð með eftirfarandi stefnuyfirlýsingu: „Við styðjum ekki takmarkanir á ferðafrelsi almennings innanlands til að njóta eigin náttúru. Hálendið er unaðsreitur sem má ekki stofnanavæða í formi þjóðgarðs með tilheyrandi ráðherraræði á kostnað almannaréttar. Við treystum heimamönnum í nærliggjandi sveitarfélögum vel til að halda utan um hálendismálin. Það hafa ekki allir efni á utanlandsferðum og ekki síst þess vegna er gríðarlega mikilvægt að almenningur hafi greiðan aðgang að þessari endurnærandi paradís hálendisins án gjaldtöku. Íslendingar hafa notið hennar lengi, til dæmis innan vébanda útivistarfélaga, og almennt gengið vel um. Við treystum þessu fólki til að njóta hálendisins, virða það áfram og vernda í senn.“ Aðför að lýðræði Römm forsjárhyggja, boð og bönn, einkenna frumvarp VG um Hálendisþjóðgarð og í þeim skilningi má halda því fram að frumvarpið vegi að lýðræði í landinu. Frumvarpið felur í sér að yfir 30% af Íslandi eru hrifsuð af kjörnum sveitarstjórnafulltrúm og færð í hendur forstjóra þjóðgarðsins sem heyrir beint undir ráðherra, með tilheyrandi geðþóttaákvörðunum. Vegna þessara stóru galla og margra fleiri erum við hjá Flokki fólksins andvíg frumvarpi VG um Hálendisþjóðgarð. Höfum hálendið bara í höndum þeirra sem kunna, vita og skilja! Það viljum við í Flokki fólksins. X-F. Höfundur skipar þriðja sætið á lista Flokks fólksins í Reykjavíkurkjördæmi norður.
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar