Coviskubit

Þú opnar Facebook. Kórónustatusar blasa við þér.

„Dagur 14 í sóttkví. Gerðum æðislegan brunch og bökuðum speltbollur.“

„Fjöllan búin með fjögur púsluspil“

„Föndruðum skeljakassa eftir fjöruferð“

„Allir saman í Öskjuhlíð í Náttúrubingó“

Þú rétt náðir hálftíma með barninu á róló í gær.

Þú horfir á vegginn sem barnið þitt tússaði á meðan þú varst fastur á símafundi.

Barnið þitt fékk fjarstýringu í hönd og kláraði Netflix og Youtube svo þú gætir klárað ársreikninga.

Eina sem hefur verið föndrað er að teipa aftur allar skúffur og skápa til að koma í veg fyrir að krakkinn fari hamförum.

Cheerios beint uppúr pakkanum

Framkvæmdaklám á Facebook er allsráðandi.

„Kláruðum loksins baðherbergið“

„Geymslutiltekt í sóttkví“

„Búin að þrífa fjóra eldhússkápa fyrir hádegi.“

Eina sem þú ert búinn með eru fjórar máltíðir ..... bara fyrir hádegi.

Þú hefur ekki séð botninn á eldhúsvaskinum í heila viku.

Óhreinatauskarfan gubbar útúr sér spjörunum.

Lóa vinkona bjó til tröllaleir og eyddi kvöldstund með familíunni að búa til allskonar fígúrur.

Þú lokaðir þig af á klósettinu í gærkvöldi til að fá tvær mínútur í friði.

Sérð á speglinum að barnið hefur komist í meiköppdótið þitt.

Á Instagramm eru myndir af börnum í pikknikk á stofugólfinu.

Barnið þitt borðaði Cheerios beint uppúr pakkanum meðan þú kláraðir skýrslu.

Allir sitja saman í hring með bók í hönd. “Lesum saman í heimavistinni”

Eina sem barnið þitt las í gær var íslenskur texti á teiknimynd í sjónvarpinu.

Instagramm myndir af sameiginlegum hnallþórubakstri

Myllumerkin #stuðkví #gamansaman vekja hjá þér samviskubit.

Þú ert þjakaður af Coviskubiti.

Af hverju er ég ekki að nýta þennan tíma til meiri samvista með börnunum?

Af hverju er ég ekki í stuðkví eins og allir aðrir?

Af hverju er ég ekki að lesa meira, taka til í skúrnum, dytta að pallinum, fara í gönguferðir, hekla, prjóna og læra arabísku á netinu.

Sexý statusar eða sótsvartur veruleiki?

En veruleikinn þinn er í takt við það sem 90% eru að ganga í gegnum núna.

Sumir eru í fullri vinnu heima.

Sumir eru í framlínunni á spítölunum að hjúkra sjúkum.

Sumir hafa þurft að gerast kennarar barna sinna á einni nóttu.

Sumir eru í raun kennarar og þurft að feta sig áfram í fjarfundakennslubúnaði.

Sumir eru að skoða nýja möguleika eftir að hafa misst vinnuna.

Sumir eru að hjúkra ástvinum sínum heima.

Það skrifar enginn sexý status um að henda sér í sófann á kvöldin að horfa á samkynhneigðan tígrisdýrakóng með vafasama hárgreiðslu í miðríkjum Bandaríkjanna.

Það rata engir pistlar á netið að vopna sig fjarstýringu í annarri og hvítvín í hinni eftir heilan dag að sinna vinnu við borðstofuborðið, googla stærðfræði fyrir 12 ára til að stauta þig fram úr heimavinnu, hrista skankana á stofugólfinu, elda mat, ganga frá, setja í uppþvottavél og þvo þvott.

En þessi verkefni eru stundum það eina sem við erum aflögu fær. Það eina sem þarf til að lifa dagana af.

Myllumerkin #alltíþroti #lifadaginnaf eru ekki samfélagsmiðlavænir.

Myndir af börnum flatmagandi á gólfinu með smettið borað í símaskjá meðan þú situr sveittur við tölvuna fá ekki mörg læks.

Gerum ekki Coviskubit að nýjum faraldri

Það verður engin verðlaunaafhending eftir COVID-19 heimavistina fyrir að baka sem flestar möffins, prjóna peysur og mála pallinn.

Það eru allir að skakklappast í gegnum þetta ástand á sinn hátt.

Það er hver og einn að finna sinn takt að kljást við nýjan hversdag, og og það er engin einn taktur betri en annar.

Sumir finna gleði í að festa upp skápa.

Aðrir díla við daginn með að hringja bara nokkur símtöl og lakka táneglurnar.

Smánum ekki aðferðir annarra.

Gerum ekki Coviskubit að nýjum faraldri.

#fokkcoviskubit #nógugott