Íslenskar konur fá bætur vegna PIP-púðanna

Hátt í 200 íslenskar konur sem stefndu eftirlitsfyrirtækinu TUV Rheinland vegna PIP-brjóstapúðanna voru í dag greiddar um þrjú þúsund evrur í skaðabætur, tæplega 400 þúsund krónur. Þetta kom fram í Kastljósi á RÚV í kvöld.

PIP-púðarnir svokölluðu innihéldu iðnaðarsílíkon og kom síðar í ljós að þeir láku. Voru þeir græddir í um 400 konur á árunum 2000 til 2010. Jens Kjartansson flutti púðana til landsins og setti í konunar.

Máli á hendur Jens var vísað frá héraðsdómi árið 2014 en kona sem fékk púðana hjá honum hafði stefnt honum vegna málsins.

Leitaði hún til læknis vegna óþæginda árið 2011 og var send í ómskoðun, við þá skoðun kom í ljós að púðarnir voru rofnir og sílikonið farið að leka.

Franskur lögfræðingur sem vann að málinu kom hingað til lands árið 2014 og var fjallað um komu hans í kvöldfréttum Stöðvar 2.

Konan fékk ofnæmisútbrot og öndunarerfiðleika og var send á sjúkrahús þar sem hún lá í fjóra daga og fékk lyf og stera til að nota í tvær vikur.

Konan missti úr vinnu og taldi sig hafa orðið fyrir tjóni, bæði líkamlegu og andlegu auk fjárhagslegs tjóns vegna útlagðs kostnaðar og vinnutaps.

Málsvörn Jens fyrir dómi byggðist meðal annars á því að ekki hafi verið ástæða fyrir hann að ætla annað en að púðarnir væru framleiddir í samræmi við þau vottunarmerki sem púðarnir báru.

Eftirlitsfyrirtækið TUV Rheinland sem vottaði gæði púðanna var í janúar dæmt til að greiða konunum

Svo virðist hins vegar að framleiðandi púðanna hafi hætt að nota sílikonefnið sem CE-vottun framleiðslunnar hafi verið reist á. Árið 2013 var fyrirtækið dæmt til að greiða 1700 konum þrjú þúsund evrur í skaðabætur. Opnaði sá dómur dyrnar fyrir aðrar konur í sömu stöðu til að fá bætur.

Í Kastljósi kvöldsins kom einnig fram að íslenska ríkið hafi ákveðið að taka ekki þátt í hópmálsókn íslensku kvennanna. Greiddi íslenska ríkið þann kostnað sem féll til þegar púðarnir voru fjarlægðir, um 100 milljónir króna.

Segir lögmaður kvennanna, Saga Ýrr Jónsdóttir, hafa boðið ríkinu að taka þátt í málsókninni án endurgjalds. Taldi franskur lögmaður að íslenska ríkið gæti fengið skaðabætur vegna málsins. Þau svör bárust þó að ríkið myndi ekki taka átt.