Tilvísanir í barokkheiminn undirliggjandi

Ég sem frekar aðgengilega tónlist, að fólk segir, og fyrir mér eru þetta allt bara lög,“ segir María Huld Markan tónskáld glaðlega þegar hún er spurð hvort tónlist hennar sé flókin og framandi fyrir áheyrendur. Hún er staðartónskáld í Skálholti og um síðustu helgi frumflutti Hljómeyki tvö lög eftir hana þar, auk þess sem dagskrá sem hefst í Skálholtskirkju klukkan 14 á morgun er öll úr hennar smiðju.

Áður en María lýsir efnisskránni verður hún að skipta um síma því hljómurinn í heimasímanum er daufur. „Ég erfði símann eftir Ingrid Markan, langömmu mína, og fjögurra stafa númerið hennar er enn í númerakassanum framan á honum. Maður þarf að borga sérstaklega fyrir að vera með svona forngrip í notkun,“ segir hún stolt þegar við hefjum spjallið aftur, hún í gemsanum.

„Á portretttónleikunum á morgun verða spiluð þau verk sem kammerhópurinn Nordic Affect hefur pantað eftir mig og spilað í gegnum tíðina,“ segir María. „Hópurinn leikur á barokkhljóðfæri og ég hef reynt að hafa blæ þeirra og tækni í huga þegar ég sem, þannig að tilvísanir í barokkheiminn eru alltaf undirliggjandi.

Fyrsta verkið er frá 2010 og það síðasta var frumflutt í vor. Hin fjögur hafa aldrei verið spiluð áður á sömu tónleikum. Fyrstu þrjú þeirra voru eins konar þrílógía. Það fyrsta heitir Sleeping Pendulum, annað Clockworking og það þriðja Spirals. Þau voru samin út frá hugleiðingum um tímann og mismunandi víddum hans. Það fer vel á því að flytja þau saman.“

Íslandsfrumflutningur verður á einu verki Maríu, Loom heitir það, samið fyrir Nordic Affect og frumflutt í Los Angeles á Reykjavík festival í apríl síðastliðnum. „Loom var búið til í samvinnu við vídeó­listakonuna Doddu Maggý. ­Vídeóið verður ekki með núna vegna sumarbirtunnar en tónverkið var samið þannig að hægt er að flytja það án þess.“

Allra nýjasta verkið hennar Maríu er með allt öðru sniði en hin, að hennar sögn. Það er fyrir raddir og bjöllur og samið fyrir Nordic Affect vegna tónleikanna í Skálholtskirkju. „Kirkjan er stór og ílöng og verkið er algerlega hugsað fyrir rýmið og tilefnið. Við ætlum að dreifa okkur dálítið en eigum eftir að finna út hvar best er að vera, það er allt opið ennþá.“

Hvað skyldi svo vera fram undan hjá tónlistarkonunni? „Ég er að sigla inn í frí og ætla að ferðast með fjölskyldu minni um Ísland. Fara hringinn eins og allir gerðu á áttunda áratugnum sem áttu bíla. Lengst stoppum við austur á Fljótsdalshéraði. Við erum með hús á Hallormsstað og ætlum að fara þaðan í skreppitúra niður á firði og njóta útsýnis og menningar þar eystra.“

María Huld kveðst taka að minnsta kosti þrjár vikur í sumarfrí en halda svo áfram að stússast í tónlistinni. „Hljómsveitin mín, Amiina,­ er að undirbúa endurútgáfu á fyrstu plötu sveitarinnar sem kom út fyrir tíu árum. Platan heitir Kurr og hefur verið ófáanleg í talsverðan tíma. Nú kemur hún út á vínyl.

Síðan verð ég viðstödd upptökur á tveimur af tónverkunum mínum í Bandaríkjunum í september og í haust höldum við í Amiinu áfram að ferðast um heiminn og kynna nýjustu plötuna okkar, Fantomas. Spilum hér og þar í haust.  Svo það er sitt lítið af hverju á döfinni.“