Mikil reiði og sorg vegna niðurstöðu Útlendingastofnunar

Kristín Þórunn Tómasdóttir sóknarprestur í Laugarneskirkju segir:

„Ég græt bara. Af hverju þarf fólk að ganga í gegnum þetta. Flóttafólk er flott fólk.“

Hún talar fyrir munn margra en tilefnið er frétt á Vísi af albanskri fjölskyldu sem Útlendingastofnun hefur synjað um hælisvist hér á landi.

„Það er þungt yfir fjölskyldunni þegar blaðamaður hittir hana enda nýkomin frá Útlendingastofnun og hefur fimm úrskurði í höndunum. Synjun fyrir hvern fjölskyldumeðlim,“ segir í frétt Erlu Bjargar Gunnarsdóttur. 

Mikil reiði hefur brotist út í kjölfar þessara tíðinda, reiði og sorg og það má glögglega sjá ef skautað er yfir samfélagsmiðilinn Facebook. Vísir tók saman dæmi sem fráleitt eru tæmandi um þau orð sem látin eru falla vegna þessarar niðurstöðu, sem fólk á afar erfitt með að sætta sig við.

Svona lítur fasismi út

Rithöfundurinn Eiríkur Örn þarf ekki mörg orð til að tjá hug sinn til þeirrar niðurstöðu: „Svona lítur fasismi út.“

Annar rithöfundur er Friðrik Erlingsson og hann er reiður: „Það er einmitt þessi óskiljanlegu viðbrögð Útlendingastofnunar sem geta gert mann brjálaðan. Þessari fjölskyldu hefur verið hótað lífláti í heimalandi sínu; Útlendingastofnun segir að þau fái ekki hæli hér vegna þess að þau séu ekki í lífshættu! Einmitt! Hvað í andskotanum þykist Útlendingastofnun vita um það?! Börnin eru loksins nýbyrjuð í skóla! Eru að eignast vini, en ... Nei, nei; ha ha ha; bara að plata ykkur! „Hreinsum-landið-af-útlendingum“-stofnun er bara að hrekkja ykkur og leikur sér að lífi fólks eins og köttur að mús. Hvers vegna þarf alltaf að níðast á útlendum barnafjölskyldum?? Er það ekki fólkið við erum alltaf að tala um að hjálpa?“

Og enn einn rithöfundur tjáir sig um málið. Bryndis Bjorgvinsdottir segir:„Ef við sköpum þrýsting, dreifum þessari frétt og látum í okkur heyra og bjóðum þeim aðstoð – þá er mun líklegra að þau fari ekki. Mál hælisleitenda og flóttamanna er pólitík.“

Þórunn Hrefna bókmenntafræðingur segir: „Yfir þessu eigum við öll að vera gjörsamlega tjúll og brjál.“ Og annar bókmenntafræðingur, Páll Valsson, er ósáttur einnig: „Hvað á þetta eiginlega að þýða? Af hverju má þetta fólk ekki búa á Íslandi eins og hugur þeirra stendur til?“ 

Heimskulegt og andstyggilegt

Stjórnmálamenn furða sig ekki síður á niðurstöðunni. Logi Einarsson er bæjarfulltrúi á Akureyri, og honum er misboðið: „Hverskonar andskotans rugl er þetta? Við búum í stóru og gjöfulu landi og þyrftum raunar að vera miklu fleiri til þess að byggja hér upp enn betra samfélag.Þetta er bæði heimskulegt og andstyggilegt!“

Magnús Orri Schram fyrrverandi alþingismaður segir einfaldlega: „Þetta skil ég ekki....“ Björgvin Valur Guðmundsson, kennari á Stöðvarfirði er háðskur í bragði: „Íslensk manngæska lætur ekki að sér hæða.“

Og formaður Vinstri grænna, Katrín Jakobsdóttir, þarf heldur ekki mörg orð, reyndar aðeins eitt: „Ömurlegt.“

Gunnar Axel Axelsson bæjarfulltrúi í Hafnarfirði segir þetta ekki hægt: „Við getum ekki verið svona samfélag. Ef það þarf að breyta reglum þá breytum við reglum. Og höldum svo áfram að vera fólk.“ Og Margrét Gauja Magnúsdóttir fyrrverandi bæjarfulltrúi í Firðinum spyr: „Hvenær hættum viđ ađ vera fólk?“

Hvað á þetta að þýða?

Steinunn Olina Thorsteinsdottir, ritstjóri og leikkona, spyr: „Hvað á þetta að þýða! Hvers vegna má þetta fólk ekki búa hérna? Í hvaða ömurlega leikriti er þetta fólk statt - það er nýbúið að koma börnunum í skóla! Við önsum þessu ekki!“

Asa Richardsdóttir bæjarfulltrúi í Kópavogi spyr einnig, eins og svo margir: „Hvers vegna mega þau ekki búa hér?“

Og Þorvaldur Sverrisson framkvæmdastjóri reynir að fá botn í þetta sem honum er reyndar óskiljanlegt einnig: „Skv. Credit Suisse erum við næstríkasta land Evrópu. Af hverju erum við að reka þetta fólk burt?“

Mannvonska

Thorsteinn J. Vilhjalmsson fjölmiðlamaður veltir þessu því sem hann telur ósvinnu fyrir sér: „Dæmigert: Stórfyrirtæki eru boðin velkomin til Íslands til að opna verksmiðjur, og flytja gróðann úr landi, en venjulegt fólk er sent burt af því að það er ekkert á því að græða og er þar að auki ekki í nógu mikilli lífshættu: „Í synjun frá Útlendingastofnun kemur fram að fjölskyldan sé ekki álitin flóttafólk því hún sé ekki talin í lífshættu í heimalandi sínu og eigi ekki ofsóknir á hættu. Á þeim forsendum er þeim synjað um hæli.“

Nei er það ekki, fjölskyldufaðirinn varð fyrir skotárás, húsið tekið og fjölskyldunni hótað lífláti, kannski ætti Útlendingastofnun að lesa þessa frétt Vísis fyrir helgina og fara aftur yfir málið.“

Sirrý Arnardóttir fjölmiðlamaður: „Mikið vildi ég að albanska fjölskyldan sem rætt er við í Fréttablaðinu í dag fengi bara að lifa hér og starfa í friði. Þau kunna vel við sig á Íslandi, vilja vinna og læra og búa hér áfram í sátt og samlyndi við landsmenn. Í heimalandinu fá þau ekki að vera í friði. Við þurfum fleira ungt fólk.“

Skammast sín fyrir slík fantabrögð

Atli Bollason tónlistarmaður er einnig felmtri sleginn: „Af hverju er þetta svona? Fólk flýr land umvörpum og þegar einhver vill flytja hingað þá má það ekki. Hver græðir á þessu?“

Arndís Björk Ásgeirsdóttir útvarpsmaður spyr einnig: „Nú er þetta fólk búið að eyða aleigunni til að komast í burtu og reyna að búa sér betra líf. Hverslags mannvonska er í gangi á þessu landi. Þessu þarf að mótmæla og það strax - áður en fjölskyldan verður send úr landi.“

Og tónlistarmaðurinn Samúel Jón Samúelsson er reiður og sorgbitinn í senn. „Svona fantabrögð fá ekki mína undirskrift. Þetta fólk og fólk í sömu stöðu er velkomið að búa hér og taka þátt í samfélaginu. Hvar getur maður mótmælt þessu? Þetta er ólíðandi. Ég skammast mín.“

Nánar verður fjallað um málið í kvöldfréttum Stöðvar 2 og verður þá meðal annars rætt við albönsku fjölskylduna.