Einföld og látlaus kveðjustund Sesselja G. Magnúsdóttir skrifar 26. september 2014 10:30 GOOD/BYE “Stígandinn í verkinu var góður en það vantaði meiri dýpt í efnistökin.” Mynd: Rósa Bragadóttir Dans: GOOD/BYE Höfundur og dansari: Snædís Lilja Ingadóttir Leikstjóri: Svandís Dóra Einarsdóttir Tónlist: Ólafur Josephsson Búningahönnun: Agnieszka Baranowska Sýnt í tjarnarbíói 23. september Dansverkið GOOD/BYE eftir Snædísi Lilju Ingadóttur var frumsýnt í Tjarnarbíói þriðjudaginn 23. september síðastliðinn. Aðeins var um þessa einu sýningu að ræða nú en líkur eru á að verkið verði tekið upp aftur þegar snjóa fer að leysa í vor. GOOD/BYE fjallar um eitt einstakt athæfi; það að kveðja, athæfi sem oftast er einfalt og hversdagslegt en getur verið eitt af því óbærilegasta sem nokkur manneskja þarf að upplifa. Snædís setur kveðjuathöfnina fram á einfaldan og látlausan hátt. Lýsingin er tær og búningar og umgjörð í svart/hvítu. Texti sem hún flytur er einnig skýr og einfaldur. Tónlistin, tengd við hljóðbrot úr völdum bíómyndum, var heldur ruglingslegri í framsetningu. Á sama tíma og textinn sem Snædís flutti náði vel til undirritaðrar þá fór textinn úr myndbrotunum nokkuð fyrir ofan garð og neðan. Athyglin var á því sem var á sviðinu og myndtextarnir náðu ekki almennilega að verða hluti af því. Snædís er fallegur dansari og hefur gott vald yfir líkamanum sem miðli til tjáningar. Þetta kom ekki síst fram í upphafi verksins þar sem smáar en markvissar hreyfingar voru endurteknar aftur og aftur og héldu síðan áfram að birtast sem kærkomin kennileiti út verkið. Uppbygging frasa var oft áhugaverð þar sem t.d. á einum stað, í anda Trishu Brown, ein hreyfing óx í gegnum endurtekningu þar til hún varð að heilum frasa sem átti síðan sín tilbrigði og stef sem finna mátti víðar í verkinu. Stígandin í verkinu var góð en það vantaði meiri dýpt í efnistökin. Hin óbærilega þjáning sem fylgir sárum kveðjustundum var til dæmis hvergi sjáanleg þótt vissulega væri aðskilnaðurinn greinilega stundum sár.Niðurstaða: GOOD/BYE er einfalt og skýrt verk og mjög gott til áhorfs. Efnið gaf þó tilefni til átakameiri úrvinnslu. Gagnrýni Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið „Það sést ekki á mér að ég sé að upplifa þetta“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
Dans: GOOD/BYE Höfundur og dansari: Snædís Lilja Ingadóttir Leikstjóri: Svandís Dóra Einarsdóttir Tónlist: Ólafur Josephsson Búningahönnun: Agnieszka Baranowska Sýnt í tjarnarbíói 23. september Dansverkið GOOD/BYE eftir Snædísi Lilju Ingadóttur var frumsýnt í Tjarnarbíói þriðjudaginn 23. september síðastliðinn. Aðeins var um þessa einu sýningu að ræða nú en líkur eru á að verkið verði tekið upp aftur þegar snjóa fer að leysa í vor. GOOD/BYE fjallar um eitt einstakt athæfi; það að kveðja, athæfi sem oftast er einfalt og hversdagslegt en getur verið eitt af því óbærilegasta sem nokkur manneskja þarf að upplifa. Snædís setur kveðjuathöfnina fram á einfaldan og látlausan hátt. Lýsingin er tær og búningar og umgjörð í svart/hvítu. Texti sem hún flytur er einnig skýr og einfaldur. Tónlistin, tengd við hljóðbrot úr völdum bíómyndum, var heldur ruglingslegri í framsetningu. Á sama tíma og textinn sem Snædís flutti náði vel til undirritaðrar þá fór textinn úr myndbrotunum nokkuð fyrir ofan garð og neðan. Athyglin var á því sem var á sviðinu og myndtextarnir náðu ekki almennilega að verða hluti af því. Snædís er fallegur dansari og hefur gott vald yfir líkamanum sem miðli til tjáningar. Þetta kom ekki síst fram í upphafi verksins þar sem smáar en markvissar hreyfingar voru endurteknar aftur og aftur og héldu síðan áfram að birtast sem kærkomin kennileiti út verkið. Uppbygging frasa var oft áhugaverð þar sem t.d. á einum stað, í anda Trishu Brown, ein hreyfing óx í gegnum endurtekningu þar til hún varð að heilum frasa sem átti síðan sín tilbrigði og stef sem finna mátti víðar í verkinu. Stígandin í verkinu var góð en það vantaði meiri dýpt í efnistökin. Hin óbærilega þjáning sem fylgir sárum kveðjustundum var til dæmis hvergi sjáanleg þótt vissulega væri aðskilnaðurinn greinilega stundum sár.Niðurstaða: GOOD/BYE er einfalt og skýrt verk og mjög gott til áhorfs. Efnið gaf þó tilefni til átakameiri úrvinnslu.
Gagnrýni Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið „Það sést ekki á mér að ég sé að upplifa þetta“ Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira