Draumurinn um Brasilíu lifir

Strákarnir okkar sýndu fádæma baráttu í fyrri umspilsleiknum gegn Króötum á Laugardalsvelli í gærkvöldi. Þrátt fyrir mótlæti á mótlæti ofan efldust okkar menn. Markalaust jafntefli varð niðurstaðan sem verða að teljast frábær úrslit í ljósi þess að íslenska liðið spilaði manni færri í tæpan hálfleik.

Ari Freyr Skúlason gaf tóninn eftir eina mínútu. Taugarnar voru það þandar hjá strákunum okkar að áður en mínúta var liðin komst Eduardo da Silva í dauðafæri. Ari Freyr bjargaði nánast á marklínu en vinstri bakvörðurinn átti stórkostlegan leik.

Alfreð Finnbogason, sem kom inn í liðið í stað Eiðs Smára Guðjohnsen, fékk besta færi Íslands í leiknum strax mínútu síðar. Varnarmenn komust fyrir skotið á síðustu stundu.

Varnir beggja liða áttuðu sig á því að þær þyrftu að herða sig í kjölfar taugaveiklunar á upphafsmínútunum og fátt var um færi. Allt stefndi í að leikmenn beggja liða gengju þokkalega sáttir til hálfleiks með stöðu mála þegar heyra mátti saumnál detta á Laugardalsvelli. Kolbeinn Sigþórsson, sem skoraði hafði í fimm síðustu landsleikjum Íslands og framherji liðsins númer eitt, meiddist illa og þurfti að fara af velli. Grátleg tíðindi fyrir þjóðina þegar okkar maður var loksins kominn á beinu brautina eftir erfið axlarmeiðsli.

Eiður Smári Guðjohnsen kom inn á í hans stað og ekki ónýtt að eiga markahæsta leikmann landsliðsins inni. Eftir fimm mínútuna leik í síðari hálfleik dundi síðara áfallið yfir. Ólafur Ingi Skúlason gleymdi sér í vörninni og Ivan Perisic féll til jarðar í leið í átt að marki. Spænski dómarinn, sem átti ekki sinn besta dag, flautaði og gat ekki annað en lyft rauðu spjaldi. Erfiðar fjörutíu mínútur voru framundan og voru nokkuð lengi að líða.

Allir sem einn börðust okkar menn fyrir því að halda draumnum á lífi. Draumnum um Brasilíu sem þeir hafa unnið fyrir undanfarna fimmtán mánuði. Þeir voru yfirmáta skynsamir, börðust hetjulega og unnu vel saman með stuðningsmenn á vellinum sem sinn ellefta mann. Aldrei hefur stemningin á landsleik verið í líkingu við þá sem var í gærkvöldi. Þjóðsönginn mátti vafalítið heyra í úthverfum höfuðborgarinnar og í níutíu mínútur voru raddböndin þanin og lófaklappið linnulaust. Í einu orði sagt magnað.

Þótt verkefnið fram undan sé afar krefjandi er möguleikinn fyrir hendi. Strákarnir okkar unnu fyrir þeim miða og munu vafalítið gera þjóðina stolta í enn eitt skiptið í Zagreb á þriðjudag.