Elsku mamma mín… Friðrika Benónýsdóttir skrifar 25. september 2013 10:00 Ballið BÆKUR: Ballið, Iréne Némirovsky, Þýðing: Friðrik Rafnsson, JPV-útgáfa Snobb, sókn eftir félagslegri viðurkenningu þeirra sem „fínni“ eru, erfiðleikar móður við að sætta sig við að eiga unglingsdóttur sem gæti stolið athyglinni, yfirborðsmennska, tengslaleysi kynslóðanna og eftirsókn eftir vindi eru meginstefin í nóvellu Irène Némirovsky, Ballinu, sem komin er út í íslenskri þýðingu Friðriks Rafnssonar. Sagan kom fyrst út 1930 og er að ýmsu leyti barn síns tíma – auðvitað – en stendur þó enn vel fyrir sínu og gæti auðveldlega átt við okkar daga. Némirovsky var nánast óþekkt hérlendis áður en saga hennar Frönsk svíta kom út hér fyrir tveimur árum, en sú bók og ekki síður ævi höfundarins vöktu mikla athygli og komu henni rækilega á kort íslenskra lesenda. Ballið er eldri saga en Frönsk svíta, knappari og hæðnari en skrifuð af sama listfengi og persónurnar jafn sterkar. Í stuttu máli greinir sagan frá hinum nýríku Kampfhjónum sem endilega vilja halda ball fyrir fína fólkið til að sýna ríkidæmi sitt. Tæplega fimmtán ára dóttur þeirra, Antoinette, langar á ballið en móðir hennar harðbannar það með þeim afleiðingum að stúlkan hefnir sín grimmilega. Afleiðingarnar eru fyrirsjáanlegar en Némirovsky er svo flinkur stílisti með svo næma tilfinningu fyrir núönsunum í mannlegum samskiptum að lesandanum er slétt sama þótt augljóst sé hvert stefnir. Samúð höfundarins er öll með ungu stúlkunni, foreldrarnir eru hálfgerðir karikatúrar af nýríku snobbuðu fólki og aðrar persónur eru í algjöru aukahlutverki. Átökin milli mæðgnanna fara að mestu leyti fram í huga stúlkunnar, móðirin er of sjálfsupptekin og grunn til að gera sér grein fyrir afleiðingum gerða sinna fyrr en það er um seinan. Stúlkan stendur uppi sem sigurvegari, unga kynslóðin á enn þá séns á því að taka aðra og betri stefnu en foreldrarnir. Þetta efni hefur auðvitað verið ansi oft notað síðan Ballið kom út og allar aðstæður og framvindu þekkir lesandi, sem lesið hefur slíkar sögur og séð slíkar bíómyndir mörgum sinnum, út og inn. Samt sem áður leiðist honum ekki augnablik við lesturinn. Það er alltaf unun að lesa vel skrifaðan texta og þýðing Friðriks Rafnssonar kemur honum til skila með glæsibrag.Niðurstaða: Vel skrifuð og skemmtileg ádeila sem staðist hefur tímans tönn. Gagnrýni Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Páskabingó Blökastsins á leið í gang Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
BÆKUR: Ballið, Iréne Némirovsky, Þýðing: Friðrik Rafnsson, JPV-útgáfa Snobb, sókn eftir félagslegri viðurkenningu þeirra sem „fínni“ eru, erfiðleikar móður við að sætta sig við að eiga unglingsdóttur sem gæti stolið athyglinni, yfirborðsmennska, tengslaleysi kynslóðanna og eftirsókn eftir vindi eru meginstefin í nóvellu Irène Némirovsky, Ballinu, sem komin er út í íslenskri þýðingu Friðriks Rafnssonar. Sagan kom fyrst út 1930 og er að ýmsu leyti barn síns tíma – auðvitað – en stendur þó enn vel fyrir sínu og gæti auðveldlega átt við okkar daga. Némirovsky var nánast óþekkt hérlendis áður en saga hennar Frönsk svíta kom út hér fyrir tveimur árum, en sú bók og ekki síður ævi höfundarins vöktu mikla athygli og komu henni rækilega á kort íslenskra lesenda. Ballið er eldri saga en Frönsk svíta, knappari og hæðnari en skrifuð af sama listfengi og persónurnar jafn sterkar. Í stuttu máli greinir sagan frá hinum nýríku Kampfhjónum sem endilega vilja halda ball fyrir fína fólkið til að sýna ríkidæmi sitt. Tæplega fimmtán ára dóttur þeirra, Antoinette, langar á ballið en móðir hennar harðbannar það með þeim afleiðingum að stúlkan hefnir sín grimmilega. Afleiðingarnar eru fyrirsjáanlegar en Némirovsky er svo flinkur stílisti með svo næma tilfinningu fyrir núönsunum í mannlegum samskiptum að lesandanum er slétt sama þótt augljóst sé hvert stefnir. Samúð höfundarins er öll með ungu stúlkunni, foreldrarnir eru hálfgerðir karikatúrar af nýríku snobbuðu fólki og aðrar persónur eru í algjöru aukahlutverki. Átökin milli mæðgnanna fara að mestu leyti fram í huga stúlkunnar, móðirin er of sjálfsupptekin og grunn til að gera sér grein fyrir afleiðingum gerða sinna fyrr en það er um seinan. Stúlkan stendur uppi sem sigurvegari, unga kynslóðin á enn þá séns á því að taka aðra og betri stefnu en foreldrarnir. Þetta efni hefur auðvitað verið ansi oft notað síðan Ballið kom út og allar aðstæður og framvindu þekkir lesandi, sem lesið hefur slíkar sögur og séð slíkar bíómyndir mörgum sinnum, út og inn. Samt sem áður leiðist honum ekki augnablik við lesturinn. Það er alltaf unun að lesa vel skrifaðan texta og þýðing Friðriks Rafnssonar kemur honum til skila með glæsibrag.Niðurstaða: Vel skrifuð og skemmtileg ádeila sem staðist hefur tímans tönn.
Gagnrýni Mest lesið Hugmyndir að hámhorfi um páskana Bíó og sjónvarp Bubbi með opna hljómsveitaræfingu í Höllinni Lífið „Þá spurði ég hann hvort hann vildi gamla eða nýja ísinn“ Lífið Var sagt að þetta væri „hluti af því að vera kona“ Lífið Mótefni gegn afmennskun og kúgun Lífið KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Gagnrýni Settu tærnar upp í loft og fengu knús Menning Notaði allar líflínurnar í byrjun þáttarins Lífið „Dapur yfir því hvernig fór fyrir honum eftir að hann hætti í pólitíkinni“ Lífið Páskabingó Blökastsins á leið í gang Lífið Fleiri fréttir KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira