Framúrskarandi söngkona

Andrea Gylfadóttir hélt upp á 50 ára afmælið sitt með vel heppnuðum stórtónleikum í Hörpu fyrir skemmstu. Af sama tilefni var gefin út tvöföld safnplata, Stelpurokk, sem spannar feril þessarar framúrskarandi söngkonu. Það kom vel fram á tónleikunum í Hörpu hvað Andrea er fjölhæf tónlistarkona. Og það er líka augljóst þegar hlustað er á plötuna.

Það eru 36 lög á Stelpurokki. Þekktustu hljómsveitir Andreu eru að sjálfsögðu þarna: Todmobile, Grafík, Borgardætur og Blúsmenn Andreu. Að auki eru m.a. lög úr leikritum, lög með Sálgæslunni og Stórsveit Reykjavíkur og lög sem Andrea söng með Tríói Björns Thoroddsen. Svo er eitt lag sem hún söng við undirleik Eðvarðs Lárussonar gítarleikara og þrjú lög með 90?s poppbandinu Tweety.

Andrea er mögnuð söngkona. Hún sýnir það vel í poppinu með Grafík, í djasslögunum með Birni Thor, í leikhúslögunum (Gráttu mig ei Argentína??), í raddsettum dægurlögum Borgardætra og í rokkaðri lögunum með Todmobile. En hún er samt aldrei betri en þegar hún syngur blús.

Andrea er líka ágætis textahöfundur, en tæplega helmingur textanna á þessari safnplötu er eftir hana.

Lögin á Stelpurokki koma úr ólíkum áttum. Það er vel valið á þessa safnplötu og hún rennur flott í gegn. Hápunktar eru margir. Ég nefni fimm lög, en það mætti nefna miklu fleiri: Betra en nokkuð annað með Todmobile og Sinfó, Little Girl Blue með Blúsmönnum, Presley með Grafík, The Windmills Of Your Mind með Edda Lár og Gott mál með Tweety. Tweety var nefnilega skemmtileg poppsveit, þó að hún hafi ekki skilið mikið eftir sig.

Stelpurokk er ein af þessum vönduðu og vel unnu ferilsplötum sem Sena er farin að dæla út af miklu öryggi. Í plötubæklingnum er mikið af upplýsingum, persónulegur og fínn texti um Andreu eftir nöfnu hennar Jónsdóttur og fullt af myndum.

Á heildina litið frábært safn með einni af okkar albestu söngkonum.

Trausti Júlíusson