Svið­setur kvik­mynda­upp­lifanir á Ís­landi í jökli, sund­laug og helli

Myndin The Truman Show, í leikstjórn Peter Weir frá 1998, verður sýnd í sundbíóinu föstudaginn 30. september.

„The Truman Show er vitaskuld orðin alger klassík, og varð það í rauninni um leið og hún kom út. Myndin hefur svo sannarlega staðist tímans tönn og á enn fremur við í dag heldur en þegar hún kom út árið 1998. Raunveruleikaþættir tröllríða samfélaginu, og nánast allir geta fylgst með lífi hvors annars gegnum samfélagsmiðla, svo við erum í rauninni öll svolítið eins og Truman. Eins og hefur ætíð verið gert í sundbíóinu verður lagt svolítið í umgjörð myndarinnar og leikarar og leikmunir koma við sögu, svo áhorfendur fá það frekar á tilfinninguna að þeir séu partur af myndinni og/eða söguþræðinum.“

Okkar eigin Truman 

Nanna sviðsetur einnig aðra sérviðburði RIFF sem eru sérstaklega unnir í samhengi við íslenska náttúru og menningu og setja áhorfandann í samhengi umfjöllunarefni kvikmyndanna sem sýndar eru.

„Við verðum með leikara á staðnum sem verður okkar eigin Truman, og við fylgjumst grannt með hverju spori sem hann tekur. Áhorfendur geta tekið þátt í því að aftra honum inngöngu í gufubaðið og á aðra staði innan byggingarinnar og eru því í raun eins og aukaleikarar í sjónvarpsþætti. Kvikmyndatökulið frá RIFF verður á staðnum og myndar upplifunina og Luxor sér um alla tæknilega uppsetningu svo að mynd- og hljóðgæðin séu upp á sitt besta. Siglingaklúbburinn Þytur er svo í samstarfi við RIFF, sem á vel við þar sem nokkur eftirminnilegustu atriða myndarinnar gerast um borð á seglbáti, og sér Þytur um að útvega einn flottasta leikmun sem sést hefur í sundbíóinu hingað til.“

Nanna segir að ekki sé ætlast til þess að gestir sýningarinnar syndi á meðan myndin er sýnd. 

„Flestir hreiðra um sig í barnalauginni sem er hlýrri en stóra innilaugin, og þar er nógu grunnt til að standa allan tímann á meðan sýningu stendur. Einnig getur fólk skroppið í heitu pottana til að hlýja sér ef þörf er á. Augljóslega þarf fólk samt að fara varlega, og ef fólk er ekki vel synt þá ætti það að halda sig frá djúpu lauginni. Sundlaugaverðir eru á staðnum allan tímann til að passa upp á öryggi gesta, og fjöldi myndavéla til að fylgjast með að allt sé í lagi.“

Töfrandi bíóferð

Nanna segir að RIFF hafi alltaf lagt áherslu á að vera með sérviðburði sem geri kvikmyndaupplifunina enn skemmtilegri. 

„Áhersla er lögð á að tengja þessa sérviðburði við það sem gerir Ísland sérstakt, þá einstöku náttúru sem við höfum ásamt okkar alíslensku sundmenningu til að mynda. Erlendir gestir kynnast landinu sjálfu auk þess sem þeir sjá klassískar myndir á einstökum staðsetningum, og Íslendingar geta blandað saman náttúruskoðun eða sundferð í bland við bíóferð.“

Einn af viðburðunum sem Nanna sviðsetur er hellabíóið, sem er vinsælt hjá fjölskyldun. Hún segir að börnin verði ekkert hrædd ofan í hellinum. 

„Raufarhólshellir er stórkostlega fallegur hellir sem er mikil upplifun að koma í. Hátt er til lofts og auðveldur göngustígur, og litadýrð veggjanna er töfrandi. Það þarf að ganga í um tíu mínútur til að komast að pallinum þar sem Hetjudáðir Múmínpabba verður sýnd. Kvikmyndin sjálf er vitaskuld barnvæn og ástúðleg, og því ætti ekkert að hræða börnin við upplifunina. Þvert á móti ætti þetta að vera óviðjafnanleg bíóferð sem er algert ævintýri fyrir alla fjölskylduna að fara saman í. Það sama má ekki segja um kvöldsýninguna sem að er hryllingsmyndasýning sem er eingöngu ætluð fullorðnum, og því líklegra að fullorðna fólkið verði hrætt í hellinum frekar en börnin.“

Jöklamynd sýnd í jökli

Hún segir að umgjörðin þar sem kvikmyndin er sýnd hafi alltaf áhrif á upplifunina af bíómyndinni, til dæmis í helli eða í sundlaug. 

„Það er ekki eins að horfa á bíómynd í litlum sal eða stórum, eða í stóru kvikmyndahúsi erlendis eða heima hjá sér á sófanum. Það hefur líka öðruvísi áhrif á áhorfendur að horfa á drukknunarsenu í bíómynd þegar þeir sjálfir eru ofan í vatni eða að sjá hryllingsmynd sem gerist í iðrum jarðar þegar þeir hafa sjálfir klifrað inn um hellismunna. Ef eitthvað er þá ættu áhorfendur að fá betri tilfinningu fyrir senunum og meiri samkennd með sögupersónunum.“

Það er því vandasamt að velja réttu kvikmyndirnar til að sýna á sérviðburðum RIFF.

„Við reynum að velja myndir sem henta hverri staðsetningu. Í sundbíóinu er reynt að miða við að sýna myndir sem gerast að einhverju leiti á sjó, vatni eða í sundlaug, eða þar sem að er allavega ein eftirminnilega sena sem er vatnstengd. Í hellabíóinu er miðað við eitthvað náttúrutengt, eða þar sem söguhetjur fara í ævintýralegt ferðalag. Í jöklabíóinu í ár er svo verið að sýna heimildarmynd um bráðnun jökla, og því áhrifaríkasta staðsetningin er að horfa á það inni í miðjum jökli. Þar fyrir utan reynum við að velja myndir sem að hafa fengið góða dóma, eru klassískar á ákveðinn máta og þar að leiðandi líklegar til að draga að sér góðan fjölda fólks.“