Ís­lenskur leik­hópur í út­rás til Banda­ríkjanna: „Waiter! There's an Iceland­er in my Soup!“

Útskriftarhópur Leiklistarskóla Íslands árið 1978 býr sig nú undir ansi langt ferðalag, nánar tiltekið til Washingtonríkis á vesturströnd Bandaríkjanna. Þar hyggst hópurinn setja upp leikverkið „Waiter! There‘s an Icelander in my Soup!“ sem skrifað er af einum meðlim hópsins, stórleikkonunni Eddu Björgvinsdóttur.

Leikararnir sem munu setja upp verkið eru þau Edda Björgvinsdóttir, Lilja Guðrún Þorvaldsdóttir, Kolbrún Halldórsdóttir, Helga Thorberg, Guðrún Þórðardóttir, Ingólfur Björn Sigurðsson og Elfa Gísladóttir. Leikritið er spunaverk að hluta og byggir á leikverkinu „Þjónn í súpunni“ sem sýnt var í Iðnó fyrir aldamótin og fóru þær Edda og Lilja Guðrún einnig með hlutverk í þeirri sýningu ásamt Stefáni Karli Stefánssyni heitnum.

Þegar blaðamaður náði tali af Eddu var hún stödd á Keflavíkurflugvelli ásamt hópnum þar sem þau bjuggu sig undir flug til Seattle. Hún segir mikla tilhlökkun vera í hópnum, enda bíður þeirra gamall skólafélagi í Bandaríkjunum sem er búsettur á svæðinu og sér um staðinn sem mun hýsa leikritið.

Byrjuðu að vinna saman eftir að hafa barist fyrir bættri umferðarmenningu 

„Ein bekkjarsystir okkar keypti búgarð um klukkutíma frá Seattle og breytti því og var þarna með „Murder Mystery-theatre“ og við erum að fara að leika í þessu, í svona eins og kaffileikhúsi,“ segir Edda aðspurð hvernig það kom til að hópurinn ákvað að ferðast alla leið til Washingtonríkis í því skyni að setja upp leiksýningu. Umrædd bekkjarsystir er Elfa Gísladóttir, sem fer með hlutverk í sýningunni.

Edda segir hópinn lofa miklu fjöri og þau séu staðráðin í að gera „allskonar skemmtilegt“ fyrir sýningargesti. Þau séu góðir vinir og hafi haldið hópinn alla tíð frá útskrift, enda sé slíkt nauðsynlegt fyrir leikara sem þurfa oft að hafa mikið fyrir hlutunum eftir útskrift.

„Fyrstu árin fara bara í eitthvað rosalegt basl og það liðu nokkur ár þangað til við tókum höndum saman og fórum að berjast fyrir bættri umferðarmenningu eftir að vinkona okkar lenti í bílslysi og lést og við fórum að gera þá kröfu að það væri ekki alltaf tuttugu manns sem létu lífið á hverju ári í umferðinni,“ segir Edda um þennan baráttuhóp eins og hún kallar hann sjálf. Í kjölfarið fóru þau að starfa saman að ýmsum verkefnum og segir hún andann í hópnum hafa alla tíð verið afar góðan.

Hún segir hópinn vera hrikalega spenntan fyrir sýningunni og ferðalaginu sem er fram undan. Þau séu búin að hittast og ákveða ákveðinn ramma utan um sýninguna, en líkt og fyrr sagði er verkið að stærstum hluta spuni svo það mun ýmislegt koma áhorfendum á óvart.

„Ég eiginlega bjó til enska útgáfu af þessu þar sem þjónar eru með vitleysisgang og eru að abbast upp á gesti þannig að hluta til er þetta spuni en það er alveg ákveðinn rammi,“ segir hún og bætir við að hópurinn stefni á stífar æfingar þegar á leiðarenda er komið.