Svona fjölgum við fólki Pawel Bartoszek skrifar 11. júní 2016 07:00 Það fæðast færri börn. Sumir hafa af því áhyggjur. En ástæður minnkandi fæðingartíðni eru þekktar. Til að snúa þróuninni við þarf að tækla þær ástæður. Ástæða 1: Lífeyriskerfi. Fólk eignast ekki lengur tylft barna því það getur treyst á annars konar öryggisnet í elli. Lausn: Hætta öllum stuðningi við eldra fólk. Lífeyrissjóðina þarf að leysa upp og þjóðnýta. Hirða þarf sparifé af fólki með handahófskenndum gengisfellingum. Ef fólk eignast eigið húsnæði þarf ríkið að finna leiðir til að taka það til sín. Þetta mun kenna fólki. Ástæða 2: Menntun. Þekkt er að menntun, sérstaklega menntun kvenna, dregur úr fólksfjölgun. Fólk sem hyggur á eigin frama mun hafa minni tíma til að eignast börn. Lausn: Það þarf að fækka menntuðu fólki og fækka störfum fyrir menntað fólk. Setja kvóta inn í háskólanám og finna leiðir til að letja konur til að mennta sig. Ástæða 3: Sjónvarp og internet. Tilkoma sjónvarps gerði meira til að hægja á fólksfjölgun en nokkur opinber aðgerð. Það sést best á því að Íslendingar fjölguðu sér meira en aðrir V-Evrópubúar, því við höfðum svo lélegt sjónvarp. Netið hefur auðvitað sömu áhrif. Lausn: Banna sjónvarpsútsendingar á sumrin og á fimmtudögum. Skrúfa fyrir netið á sama tíma. Minna nethangs = meira kynlíf = fleiri börn. Eða ekki. Þeir hvatar sem ráða því hvort fólk eignast börn eru of sterkir til að einhverjar smávægilegar opinberar aðgerðir breyti nokkru þar um. Við þurfum að sætta okkur við þetta. Hægari fólksfjölgun er einfaldlega óhjákvæmileg afleiðing aukinnar velmegunar.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pawel Bartoszek Mest lesið Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson Skoðun
Það fæðast færri börn. Sumir hafa af því áhyggjur. En ástæður minnkandi fæðingartíðni eru þekktar. Til að snúa þróuninni við þarf að tækla þær ástæður. Ástæða 1: Lífeyriskerfi. Fólk eignast ekki lengur tylft barna því það getur treyst á annars konar öryggisnet í elli. Lausn: Hætta öllum stuðningi við eldra fólk. Lífeyrissjóðina þarf að leysa upp og þjóðnýta. Hirða þarf sparifé af fólki með handahófskenndum gengisfellingum. Ef fólk eignast eigið húsnæði þarf ríkið að finna leiðir til að taka það til sín. Þetta mun kenna fólki. Ástæða 2: Menntun. Þekkt er að menntun, sérstaklega menntun kvenna, dregur úr fólksfjölgun. Fólk sem hyggur á eigin frama mun hafa minni tíma til að eignast börn. Lausn: Það þarf að fækka menntuðu fólki og fækka störfum fyrir menntað fólk. Setja kvóta inn í háskólanám og finna leiðir til að letja konur til að mennta sig. Ástæða 3: Sjónvarp og internet. Tilkoma sjónvarps gerði meira til að hægja á fólksfjölgun en nokkur opinber aðgerð. Það sést best á því að Íslendingar fjölguðu sér meira en aðrir V-Evrópubúar, því við höfðum svo lélegt sjónvarp. Netið hefur auðvitað sömu áhrif. Lausn: Banna sjónvarpsútsendingar á sumrin og á fimmtudögum. Skrúfa fyrir netið á sama tíma. Minna nethangs = meira kynlíf = fleiri börn. Eða ekki. Þeir hvatar sem ráða því hvort fólk eignast börn eru of sterkir til að einhverjar smávægilegar opinberar aðgerðir breyti nokkru þar um. Við þurfum að sætta okkur við þetta. Hægari fólksfjölgun er einfaldlega óhjákvæmileg afleiðing aukinnar velmegunar.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun
Ábyrg umfjöllun um sjálfsvíg – erum við öll ritstjórar? Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir,Tómas Kristjánsson Skoðun