Hanna hannar sína eigin keppniskjóla

 „Fyrsti kjóllinn var meira svona tilraun sem eg var að dunda mér við að sauma á bakvið í vinnunni hjá mömmu og pabba í Gullsmiðju Óla þegar ég var í pásu, en svo gekk þetta bara svo vel að ég keppti í honum,“ segir Hanna Rún Bazev Óladóttir, dansari og greinilega hönnuður líka.

Hannar Hanna og saumar flesta sína keppniskjóla sjálf, en steinar þá alla. „Ég kenndi mér nú bara sjálf á saumavélina, og hendi í nýjan kjól ef ég þarf,“ útskýrir Hanna.

„Ég hef til dæmis lent í að fara á mót, eins og um daginn þegar við vorum komin til Þýskalands að keppa á stórmóti, og ég búin að láta sauma á mig kjól. Fer svo inn á bað kvöldinu áður og klæði mig í kjólinn, og er svo bara allt nema sátt með hann. Þá var ekki annað í stöðunni en kaupa allt í nýjan kjól, og nota svo karlinn minn sem gínu,“ segir Hanna Rún hlægjandi og heldur áfram: „Við vorum alla nóttina að hjálpast að að steina kjólinn, og hann greyið stóð þarna í kjólnum allan tímann. Við kláruðum svo fjórum tímum fyrir keppni, og ég keppti alsæl í nýjum kjól.“

Hanna dró fram sína uppáhaldskjóla sem hún hefur töfrað fram úr erminni, oftar en ekki um miðjar nætur, og á ögurstundu, korter í keppni ef svo má að orði komast.

Þessi er í uppáhaldi hjá Hönnu, en hann er sá sem hún saumaði síðast.

„Ég held að þessi sem ég er að sauma núna og nota á mótinus seinna í dag, verði minn uppáhalds. En þessi er minn uppáhalds núna, og kannski heldur hann áfram. Sjáum hvað setur," segir Hanna aðspurð um hver sé hennar uppáhalds kjóll. 

„Þennan saumaði ég tveimur dögum fyrir mót. Mig langaði að koma í nýjum kjól til keppni, þetta var á fimmtudegi. Þá mundi ég að ég átti smá bút af efni inní skáp sem ég hafði keypt þegar ég var ólétt og ætlaði að sauma á mig óléttukjól. Ekkert varð úr þeim kjól, svo ég ákvað að hjóla í keppniskjól því efnið er svo fallegt. Það var smá hausverkur að finna ut hvernig ég ætti að nýta þetta svo blómin sæust vel. En ég varð mjög ánægð með útkomuna.”

„Einn af mínum fyrstu kjólum. Þessi varð til í pásunum í vinnunni þegar ég vann hjá pabba. Ég varð svo ánægð með hann að ég bara keppti í honum.”

„Þessi varð til á einni nóttu fyrir stórmótið í Þýskalandi. Ég hlæ ennþá þegar ég hugsa til þess að Nikita stóð með hárblásarann til að fá steinana til að þorna.

„Ég steinaði þennan eina nóttina fyrir mót. Ég byrjaði snemma um kvöldið og steinaði án afláts þangað til karlinn kom fram til að fá sér morgunmat og hélt aðeins áfram til að klára. Ef ég byrja, þá get ég ekki stoppað fyrr en verkið er klárt.”