Dund og dútl á aðventu Ragnheiður Tryggvadóttir skrifar 3. desember 2014 07:00 Stefnan var sett á fyrsta sunnudag í aðventu. Þá skyldu seríurnar upp í alla glugga og svalahandriðið vafið blikkandi jólaljósum, aðventukransinn stæði tilbúinn á borði, svo myndum við tendra spádómskertið í andakt, niðurtalningarkertið yrði líka klárt í stjaka, súkkulaðidagatölin á náttborðum barnanna, piparkökudeigið í kælinum og heimagerður skrautglassúr í fjórum litum í handhægum sprautubrúsum þar við hliðina, ekki keyptur í búð. Búið yrði að kaupa mandarínukassa og malt og appelsín til að grípa til meðan væri verið að klippa út snjókorn úr pappír, við ætluðum að föndra jólaskrautið í ár, súkkulaði og marsípan, ef einhvern skyldi langa til að búa til konfekt. Smjör, egg og lyftiduft í kassavís svo hægt yrði að henda í sort hvenær sem er og grenikrans með rauðri slaufu héngi á útidyrahurðinni. Aðventan er svo notaleg, ekkert nema kósíheit og kruðerí, dund og dútl. þegar vefja átti blikkljósunum um svalahandriðið skall reyndar á óveður, svo hressilegt að við ferjuðum grillið og garðhúsgögnin inn í stofu. Hef ekki farið enn út í slagveðrið með seríuna. Konfektgerðarsúkkulaðið virðist klárast jafnóðum, enda er ég ekki búin að kaupa marsípanið. Ég gleymdi líka að kaupa grenið í hurðakransinn og aðventukransinn var ekki tilbúinn í tæka tíð, spurning hvort við náum honum fyrir Betlehemskertið. Piparkökubakstrinum var bjargað með tilbúnu deigi og forblönduðum glassúr, úr búð. Ég á oft egg og smjör og stundum lyftiduft og kakó en aldrei allt fernt á sama tíma. Enn hefur ekki gefist tími til að klippa út snjókornin og þegar ég hugsa um það er líklega ekki til pappír. Ég finn ekki kertastjaka sem niðurtalningarkertið passar í. Við erum þegar komin þrjá daga í skuld. Samt er ekki öll nótt úti enn, bara þriðji desember í dag. Enn er tuttugu og einn dagur til stefnu, tuttugu og einn dagur í kósíheit, dund og dútl. Ég þarf bara að muna eftir greninu og aðventukransinum, var ég annars búin að kaupa kertin? Muna eftir pappír, smjöri og eggjum og ekki seinna en í kvöld verð ég að finna kertastjaka sem passar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ragnheiður Tryggvadóttir Mest lesið Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun
Stefnan var sett á fyrsta sunnudag í aðventu. Þá skyldu seríurnar upp í alla glugga og svalahandriðið vafið blikkandi jólaljósum, aðventukransinn stæði tilbúinn á borði, svo myndum við tendra spádómskertið í andakt, niðurtalningarkertið yrði líka klárt í stjaka, súkkulaðidagatölin á náttborðum barnanna, piparkökudeigið í kælinum og heimagerður skrautglassúr í fjórum litum í handhægum sprautubrúsum þar við hliðina, ekki keyptur í búð. Búið yrði að kaupa mandarínukassa og malt og appelsín til að grípa til meðan væri verið að klippa út snjókorn úr pappír, við ætluðum að föndra jólaskrautið í ár, súkkulaði og marsípan, ef einhvern skyldi langa til að búa til konfekt. Smjör, egg og lyftiduft í kassavís svo hægt yrði að henda í sort hvenær sem er og grenikrans með rauðri slaufu héngi á útidyrahurðinni. Aðventan er svo notaleg, ekkert nema kósíheit og kruðerí, dund og dútl. þegar vefja átti blikkljósunum um svalahandriðið skall reyndar á óveður, svo hressilegt að við ferjuðum grillið og garðhúsgögnin inn í stofu. Hef ekki farið enn út í slagveðrið með seríuna. Konfektgerðarsúkkulaðið virðist klárast jafnóðum, enda er ég ekki búin að kaupa marsípanið. Ég gleymdi líka að kaupa grenið í hurðakransinn og aðventukransinn var ekki tilbúinn í tæka tíð, spurning hvort við náum honum fyrir Betlehemskertið. Piparkökubakstrinum var bjargað með tilbúnu deigi og forblönduðum glassúr, úr búð. Ég á oft egg og smjör og stundum lyftiduft og kakó en aldrei allt fernt á sama tíma. Enn hefur ekki gefist tími til að klippa út snjókornin og þegar ég hugsa um það er líklega ekki til pappír. Ég finn ekki kertastjaka sem niðurtalningarkertið passar í. Við erum þegar komin þrjá daga í skuld. Samt er ekki öll nótt úti enn, bara þriðji desember í dag. Enn er tuttugu og einn dagur til stefnu, tuttugu og einn dagur í kósíheit, dund og dútl. Ég þarf bara að muna eftir greninu og aðventukransinum, var ég annars búin að kaupa kertin? Muna eftir pappír, smjöri og eggjum og ekki seinna en í kvöld verð ég að finna kertastjaka sem passar.
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun