Valdarán

Svertingjar, mikið ósköp eruð þið orðnir þreytandi með þetta jafnréttistal ykkar, það er orðið að þráhyggju. Það má bara ekki ráða hvítan mann í góðu störfin, þá byrjið þið að vola – hvað um verri störfin – þar heyrist ekkert í ykkur. Þið eruð farnir að ganga á rétt hvítra. Hafið þið, svertingjar, hugsað út í það, hvort yfir höfuð stjórnmál séu réttu störfin fyrir svertingja? Hafið þið hugleitt hvort allt ruglið sé af því að þið eruð orðnir of margir í störfum sem þið valdið ekki. Þið skulið hugsa þessi mál, en ekki vera með þennan yfirgang. Lífið á að vera ganga hvers og eins á eigin forsendu, og hver og einn á að vita sín takmörk.

Ef morgunkaffið þitt frussaðist yfir Fréttablaðið biðst ég velvirðingar. Flestir sem lesa ofangreinda efnisgrein geta sammælst um að þarna fari fornfálegur hugsunarháttur; hugsunarháttur sem var við líði áður en Rosa Parks neitaði að standa upp fyrir hvítum manni í strætó; þankagangur tíma áður en fólk lét sig mannréttindi varða. Sé orðið „kona" hins vegar sett í staðinn fyrir orðið „svertingi" horfir málið öðruvísi við. Orðræðan er ekki lengur fornfáleg. Um er að ræða orðræðu samtímans; orðræðuna á Íslandi árið 2012. Textinn að ofan styðst við aðsenda grein Stefaníu Jónasdóttur sem birtist í Morgunblaðinu í síðustu viku nema hvað í grein hennar er konum lesinn pistillinn fyrir að „ganga á rétt drengja og karla" þegar kemur að tækifærum samfélagsins.

Innlegg Stefaníu í jafnréttisumræðuna væri hin besta skemmtun ef ekki væri fyrir þær ógnvekjandi sakir að hún á sér fjölda skoðanasystkina. Undanfarin misseri er sem gripið hafi um sig ofstopafull vænisýki í garð þeirra sem láta sig jafnrétti kynjanna varða. Það er eins og sumir trúi á eitthvert samsæri kvenna. Að í bígerð sé valdarán byggt á frekju og hatri á karlmönnum og markmiðið sé ekki jafnrétti heldur alger yfirráð sem felist í að hlekkja alla með Y-litning við eldavél og græða í lófa þeirra skúringakúst. En þeim sem kúldrast í skotgröfum kommentakerfa internetsins með bogana spennta tilbúnir að verjast byltingunni er óhætt að fara í hvíldarstöðu. Tölfræðin sýnir að langt er í þessa valdatöku kvenþjóðarinnar.

Af 200 launahæstu einstaklingum landsins eru tólf prósent konur. Samkvæmt nýjustu tölum OECD er launamunur kynjanna 13,5%. Konur eru 20% framkvæmdastjóra fyrirtækja landsins. Af tólf dómurum í Hæstarétti eru tvær konur. Ritstjórar allra helstu dagblaða landsins eru karlmenn.

Stefanía og félagar geta andað léttar. Staða konunnar „bak við eldavélina" virðist tryggð enn um sinn.