Annað herbergi í sama húsi Bergsteinn Sigurðsson skrifar 26. nóvember 2010 09:37 Um helgina horfði ég á son minn spila fótbolta í Keflavík. Að mótinu loknu þurftum við að endasendast í Vesturbæinn. Ferðin tók 42 mínútur á löglegum hámarkshraða. Í kjölfarið fór ég að hugsa: til hvers í ósköpunum erum við með flugvöll í Reykjavík þegar það er annar flugvöllur í 40 mínútna fjarlægð? Ég bý í miðborginni en er fæddur og uppalinn á Patreksfirði. Þegar ég var barn gat ökuferðin til Reykjavíkur tekið átta til tíu klukkutíma. Nú tekur hún um fimm tíma, gæti verið enn styttri ef samgöngur í fjórðungnum væru í sómasamlegu horfi. Foreldrar mínir búa enn fyrir vestan, sem og systir mín ásamt fjölskyldu. Það heyrir til undantekninga að þau komi með flugi í bæinn. Ég reyni að fara vestur nokkrum sinnum á ári en hef ekki farið fljúgandi árum saman. Ég myndi aftur á móti ekki telja það eftir mér að skjótast eftir hraðbrautinni suður til Keflavíkur til að sækja ættingja mína á flugvöllinn. Þetta er rúntur á milli hverfa, sér í lagi í ljósi þess að til að komast í flug þurfa þeir að aka yfir tvo fjallvegi til Bíldudals. Sumir segja að innanlandsflug muni leggjast af ef flugvöllurinn fer annað. Ég á enn eftir að heyra rökin fyrir því. En ef innanlandsflug þolir á annað borð ekki 40 mínútna tilfærslu til eða frá stöndum við hreinlega frammi fyrir þeirri spurningu hvort það sé þess virði að halda því úti. Sumir segja að það sé ein af skyldum Reykjavíkur sem höfuðborgar gagnvart landsbyggðinni að halda úti flugvelli. Ímyndum okkur að þú eigir ættingja úr öðru bæjarfélagi sem fær að gista hjá þér nokkrum sinnum á ári. Þótt hann komi ekki oft krefst hann þess hins vegar að í íbúðinni sé tekið frá fyrir hann heilt herbergi með uppábúnu rúmi allan ársins hring. Þegar þú leggur til að breyta herbergi uppi á lofti í gestaherbergi, af því þú vilt nýta hitt herbergið í eitthvað annað, stappar frændi niður fótum og segir nei, það er svo langt að fara. Keflavík er í þessu samhengi bara annað herbergi í sama húsi. Það er ástæðulaust að stilla flutningi flugvallarins upp sem andstæðum hagsmunum landsbyggðar og borgar. Verði flugvöllurinn fluttur er hægt að ráðast í róttæka endurskipulagningu á borgarkerfinu með áherslu á skilvirkar almenningssamgöngur, sem gætu falið í sér meiri tímasparnað en sem nemur viðbótarakstrinum út á flugvöll. Er það svona skelfileg tilhugsun? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bakþankar Bergsteinn Sigurðsson Skoðanir Mest lesið Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir Skoðun Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun
Um helgina horfði ég á son minn spila fótbolta í Keflavík. Að mótinu loknu þurftum við að endasendast í Vesturbæinn. Ferðin tók 42 mínútur á löglegum hámarkshraða. Í kjölfarið fór ég að hugsa: til hvers í ósköpunum erum við með flugvöll í Reykjavík þegar það er annar flugvöllur í 40 mínútna fjarlægð? Ég bý í miðborginni en er fæddur og uppalinn á Patreksfirði. Þegar ég var barn gat ökuferðin til Reykjavíkur tekið átta til tíu klukkutíma. Nú tekur hún um fimm tíma, gæti verið enn styttri ef samgöngur í fjórðungnum væru í sómasamlegu horfi. Foreldrar mínir búa enn fyrir vestan, sem og systir mín ásamt fjölskyldu. Það heyrir til undantekninga að þau komi með flugi í bæinn. Ég reyni að fara vestur nokkrum sinnum á ári en hef ekki farið fljúgandi árum saman. Ég myndi aftur á móti ekki telja það eftir mér að skjótast eftir hraðbrautinni suður til Keflavíkur til að sækja ættingja mína á flugvöllinn. Þetta er rúntur á milli hverfa, sér í lagi í ljósi þess að til að komast í flug þurfa þeir að aka yfir tvo fjallvegi til Bíldudals. Sumir segja að innanlandsflug muni leggjast af ef flugvöllurinn fer annað. Ég á enn eftir að heyra rökin fyrir því. En ef innanlandsflug þolir á annað borð ekki 40 mínútna tilfærslu til eða frá stöndum við hreinlega frammi fyrir þeirri spurningu hvort það sé þess virði að halda því úti. Sumir segja að það sé ein af skyldum Reykjavíkur sem höfuðborgar gagnvart landsbyggðinni að halda úti flugvelli. Ímyndum okkur að þú eigir ættingja úr öðru bæjarfélagi sem fær að gista hjá þér nokkrum sinnum á ári. Þótt hann komi ekki oft krefst hann þess hins vegar að í íbúðinni sé tekið frá fyrir hann heilt herbergi með uppábúnu rúmi allan ársins hring. Þegar þú leggur til að breyta herbergi uppi á lofti í gestaherbergi, af því þú vilt nýta hitt herbergið í eitthvað annað, stappar frændi niður fótum og segir nei, það er svo langt að fara. Keflavík er í þessu samhengi bara annað herbergi í sama húsi. Það er ástæðulaust að stilla flutningi flugvallarins upp sem andstæðum hagsmunum landsbyggðar og borgar. Verði flugvöllurinn fluttur er hægt að ráðast í róttæka endurskipulagningu á borgarkerfinu með áherslu á skilvirkar almenningssamgöngur, sem gætu falið í sér meiri tímasparnað en sem nemur viðbótarakstrinum út á flugvöll. Er það svona skelfileg tilhugsun?
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Kerfislægt ofbeldi og pólitísk svik við ungu kynslóðina - tvöföld eignaupptaka Sigurður Sigurðsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun