Allra meina bót Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 4. ágúst 2010 06:00 Til eru mörg athyglisverð úrræði fyrir þá sem búa við hvers konar kvilla á líkama og sál í Granadahéraði á Suður-Spáni. Til dæmis býr kynlegur kvistur í borginni Baza sem kallaður er Santon og segist hann geta, með aðstoð Maríu meyjar, komið hvaða kvilla sem er fyrir kattarnef. Heimamenn hafa þó ekki mikla trú á honum og gera að honum gys. Hins vegar kemur fólk víðs vegar að af Spáni og losar sig við vanda og veikindi. Hann segir þjónustu sína vera fría en fólk lætur þó eitthvað af hendi rakna. Allavega hefur hann haft efni á því að reisa bænahús mikið við heimili sitt. En þótt bænahúsið sé veglegt getur honum þó orðið á í messunni því einhverju sinni fór hann fylktu liði upp á hæð eina þar sem María átti að birtast. Bað hann hópinn að horfa til sólar sem fólkið og gerði og varð vitanlega meint af. María mætti hins vegar ekki til þessa meinlega fundar sem endaði á bráðamóttökunni. Í þorpinu Zújar, þar sem ég hef alið manninn, býr gömul kona sem losar menn undan álögum augans illa. Þetta illa auga er þekkt víða um Miðjarðarhafið en það virkar eins og illur andi sem leggst á menn þegar einhver öfundar þá af einhverjum sökum. Kona þessi leggur þá fingur sína í ólívuolíu og gerir krossmark á enni þess sjúka og verður hann þá eins og nýsleginn túskildingur. Óþarft er að segja frá kalþólsku prestunum sem veita mönnum syndaaflausn á einu augabragði. Ég hef átt nokkurt erindi við prestinn í Zújar og varð þá stundum vitni að því að konur, bognar af syndum og samviskubiti, króuðu guðsmanninn af úti í horni og sögu raunir sínar í stuttu máli. Hefur hann þá uppi fá orð en gerir krossmark við þá þjáðu. Koma þær síðan út úr kirkju beinar í baki og tilbúnar til að hlaða herðar sínar syndum á nýjan leik. Engar sannanir hef ég fyrir því að svona brögð beri árangur. Hins vegar finnst mér þau öll krydda tilveruna og þar með hafa þau unnið fyrir tilverurétti sínum í mínum huga. Ef guð er þarna að verki þá er hann líklega að beita gamansemi sinni: sterkari lækningamáttur er varla til. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Til eru mörg athyglisverð úrræði fyrir þá sem búa við hvers konar kvilla á líkama og sál í Granadahéraði á Suður-Spáni. Til dæmis býr kynlegur kvistur í borginni Baza sem kallaður er Santon og segist hann geta, með aðstoð Maríu meyjar, komið hvaða kvilla sem er fyrir kattarnef. Heimamenn hafa þó ekki mikla trú á honum og gera að honum gys. Hins vegar kemur fólk víðs vegar að af Spáni og losar sig við vanda og veikindi. Hann segir þjónustu sína vera fría en fólk lætur þó eitthvað af hendi rakna. Allavega hefur hann haft efni á því að reisa bænahús mikið við heimili sitt. En þótt bænahúsið sé veglegt getur honum þó orðið á í messunni því einhverju sinni fór hann fylktu liði upp á hæð eina þar sem María átti að birtast. Bað hann hópinn að horfa til sólar sem fólkið og gerði og varð vitanlega meint af. María mætti hins vegar ekki til þessa meinlega fundar sem endaði á bráðamóttökunni. Í þorpinu Zújar, þar sem ég hef alið manninn, býr gömul kona sem losar menn undan álögum augans illa. Þetta illa auga er þekkt víða um Miðjarðarhafið en það virkar eins og illur andi sem leggst á menn þegar einhver öfundar þá af einhverjum sökum. Kona þessi leggur þá fingur sína í ólívuolíu og gerir krossmark á enni þess sjúka og verður hann þá eins og nýsleginn túskildingur. Óþarft er að segja frá kalþólsku prestunum sem veita mönnum syndaaflausn á einu augabragði. Ég hef átt nokkurt erindi við prestinn í Zújar og varð þá stundum vitni að því að konur, bognar af syndum og samviskubiti, króuðu guðsmanninn af úti í horni og sögu raunir sínar í stuttu máli. Hefur hann þá uppi fá orð en gerir krossmark við þá þjáðu. Koma þær síðan út úr kirkju beinar í baki og tilbúnar til að hlaða herðar sínar syndum á nýjan leik. Engar sannanir hef ég fyrir því að svona brögð beri árangur. Hins vegar finnst mér þau öll krydda tilveruna og þar með hafa þau unnið fyrir tilverurétti sínum í mínum huga. Ef guð er þarna að verki þá er hann líklega að beita gamansemi sinni: sterkari lækningamáttur er varla til.